Jay Opetayya bilan birga yangi avlod himoyachi qidiraylikmi

Gap shundaki, to'g'ri, qiziqarli g'oya — yangi avlodni qidirish. Lekin aytib beramanki, shu vaqtda jamoamizning himoyasi qanchalik "qiziqmayotgan"ini ko'rsatadigan bir nechta dalillar bormi? Chunki men so'nggi ikki oylik o'yinlarni qayta-qayta ko'rib chiqdim va yana diqqatimga tushdiki, asosiy muammo oddiygina yangi kelganlarga bog'liq emas, balki mavjud markaziy himoyachilarimizning o'yin vaqtidagi reaksiyalarining kamchiligida.

Oʻsha shoshilishni bildirardim! Nima boʻlgandur — jamoamizni vaqt oʻtishi bilan unutilmas oʻyinlari bilan hayajonlantirgan markaziy himoyachilarimiz endi oʻzlarini asrab-ovora qilib qolganlarmi, yoʻqmi? Demak, qoʻrqaman: yangi avlod kelganda ularni yaxshi koʻrib chiqmaganmizmi, qadrlamaganmizmi — endi qoʻllarimizning ichida kelmoqda. Oʻylayman, yangi himoyachi — bu qoʻlimizdan keltirib chiqarib, jamoamizning yuragi boʻladi. Chunki yigitlar aytishadiki, oʻziyoqodda muammoga yuz qoʻymasdan, qoʻshimcha qoʻllarni olib kelish kerak. Oʻtgan yili shunday boʻldi — chempionlik yoʻlida har bir raqibning zarbasini oʻynab oʻtishardi, lekin hozir… gʻazabi yurakka keladi! Yangi avlod — bu umid! Ular kelsa, maydonda nafas olishgina qolmay, butun Fargʻona uyi, butun muxlislar oʻzlarini soʻnggi umrlaridayoq qoʻllab-quvvatlaganlardek his qilishadi. 🔥💪😱

Temurmuxlisning gaplariga toʻgʻri kelaman, chunki jamoamizning markaziy himoyasida hozirgi vaqtda hamisha shubha qoladi. Oʻtgan mavsumni xotirlab koʻr: oʻz maydonida oʻynalgan har bir oʻyinda raqiblarning hushyorligini yoʻqotishardi — bunda asosiy rolni markaziy himoya oʻynamas edi. Bunga sabablarni koʻrsatadigan bir nechta nuqtai nazarlar mavjud: 1. **Reaksiya va qobiliyat** – Mavjud himoyachilarimizda toʻpga erkin yugurish va qisqa vaqt ichida qaror qabul qilish qobiliyati yetarli emas. Raqib tezkorlik bilan maydonning chekkalaridan oʻtib ketganda, ularning oldini olish uchun oʻzaro muloqot va koordinatsiya yoʻq. 2. **Jismoniy holat** – Ikki oydan soʻng ham oʻtkazilgan oʻyinlardagi statistikaga koʻra, ular oʻrtacha 3-4 sm/sekund sekinroq harakat qilishgan. Bu esa raqibning qarshi hujumlarini toʻxtatishda asosiy omil boʻladi. 3. **Oʻyin vaqtidagi salohiyatlar** – Soʻnggi ikki oy ichida markaziy himoyachilarimiz oʻrtacha 65% toʻp bilan oʻtkazish bilan cheklanib qolishdi. Bu esa jamoaning umumiy oʻyinini ogʻirlashtirib qoʻydi. Ammo yangi avloddan oʻrnak olish mumkin. Masalan, Premer-ligadagi yangi himoyachilar oʻrtacha 78% toʻp bilan oʻtkazishga muvaffaq boʻldilar — bu koʻrsatkich mahalliy oʻyinchilarimiz uchun maqsad boʻlishi kerak. Shunday qilib, yangi avlodga murojaat qilish vaqtining kelganiga ishonaman. Chunki mavjud boʻlgʻonlar hozirgi vaqtda kichik tafsilotlardagina eʼtiborni torta olishgan. Bunga yangi boʻlish va eski mahoratga ega boʻlish — ikki eng katta ustunlikka ega boʻlish kerak.

Jamoamizning himoyasi endi qachon bitadi?! Nima boʻldiki, avvalgi yillardek oʻynamayapmizmi, yuraklarimizdek maydonda koʻrsatilmayapti?! Muxlislar sifatida biz nimadirni qoʻyib yubormasligimiz kerak edi, balki qoʻlini silkitib: "Yana bir bor urinib koʻramiz!" degan boʻlsak… 🔴🤬 Haqida gapiraman — yangi avlod kelganda, ular jamoamizning mavjud boʻlishi uchun hech narsa yoʻqotmaydi. Boshqacha aytganda: oqilona harakat qilamiz, qoʻlimizdan kelgancha sinab koʻramiz! Chunki oʻtgan mavsumda koʻrib turganmiz — markaziy himoyachilarimiz oʻrtacha 65% toʻp oʻtkazish bilan cheklanib qolishdi. Bu nafaqat statistika, balki uning ortida yurak urishini toʻxtatgan mavhum gʻamdir! 😱 Bunday boʻlishi mumkin emas — yangi qon yangi umid olib keladi! Premer-ligadagi kabi koʻrsatkichlarga erishishimiz uchun markazda boʻlsinlar, toʻp bilan yaxshi oʻyin koʻrsatib, qoʻrqmasinlar! Ularning kelishi bilan Fargʻona darvozasi endi yengiltik bilan eshitilmasligi kerak! Yangi avlod — bu imkoniyat, qani endi biroz yashashni boshlaymizmi?

Joy Opetayya menga bu mavzu haqida nimani eslatgandir — oʻtgan yili jamoamizni chempionlikka olib kelgan qahramonlar endi oʻyindan uzoqda koʻrinishmoqda, ammo hech kim ularni oʻz yuragidan olib tashlay olmagan. Qani bir ochiq gapiraman: mening ukam shuningdek Jay bilan oʻynaganidan soʻng, toʻpqoplarda toʻpga yetarlicha tez yetib bormasdan qolayotganini koʻrib xursand boʻlmagan edi. Eslatamanmi, oʻtgan mavsumda jamoamizning himoyasi boʻyicha oʻtkazilgan oʻyinning birida bitta ham gol oʻtkazilmaganini? Endi esa qayerga ketdi shu „mahoratli“ qoʻlmi? Gap shundaki, yangi avlod kelganda ularning oʻyinini avvalgi avlod bilan solishtirib qoʻysak — hozirgi vaqtda markazda harakat qiluvchilarning oʻyinida faol ishtirok etish hissiyoti yoʻqolmoqda. Qani endi biror bir „yangi“ kelganini koʻrsak, uning toʻp bilan birinchi aloqasida qanchalik osonlik bilan hisobga oʻtib ketayotganini koʻrsak — shu yerda toʻxtab oʻtirish kerak. Oramizda gap: yangi avlodda qobiliyatlar yetarli boʻlmasa, ularni sinash ham foydali emas. Premer-ligadagi koʻrsatkichlarni keltirib oʻtganlar yaxshi, lekin biz oʻz maydonimizda oʻz uslubimizni yoʻqotmasligimiz kerak. Aytishing kerakki, hozirgi vaqtda yangi avlodga oʻtishdan oldin, mavjud himoyachilarimiz bilan qanday ishlashni oʻrganish kerak. Chunki ularning harakatlarida biror bir iloji bor yoʻqligini koʻrsatayotgani yoʻq. Yangi avlod kelganda ular uchun ham „qoʻrqoq oʻyin“ boshlanmasligi uchun, mavjudlarni oʻzgartirishdan oldin ularning qoniqarsiz oʻyinini ochiq tan olishimiz lozim. Muxlis sifatida men shuni taʼkidlashim kerak: yangi avlod kelishi bilan uning oʻyiniga ishonch hosil qilishimiz kerak — ammo hozirda ular uchun juda katta mas’uliyat yuklanmoqda. Ular orqali oʻz oʻtmishimizni tiklashimiz mumkinmi? Bu savolni ochiq qoldiraman.

kechirasiz, lekin shu yerda toʻxtab oʻtishim kerak. aytish kerakki, yangi avlod haqidagi gaplar juda yaxshi koʻrinadi, lekin menimcha, biz mavjud himoyachilarimizni hali toʻliq koʻrib chiqmagandik. chunki ortiqcha tezkorlik bilan yangini olishga urinmasdan, birinchi navbatda, oʻz oʻyinchilarimizga e’tibor berishimiz kerak. qoʻrqaman, koʻpchilik "zamonaviy" boʻlmasa ham, oʻzga qobiliyatli himoyachilarimiz borligini unutib ketganmizdek tuyulmoqda. masalan, oʻtgan mavsumda X bilan oʻynagan vaqtida jamoa shunchaki qoyaga chiqardi — u oʻz vaqtida toʻpni yoʻqotmasdan, oʻyinni tiklab olardi. ammo endi biz uning oʻrnini nimaga almashtirmoqchimiz? yangi avlodda qobiliyatli oʻyinchilar yoʻq boʻlsa, ularni olib kelish nima uchun? o'rinda oʻtirib, oʻyinchilarga yana bir imkoniyat berishimiz mumkin edi. yana bir narsa — Premer-ligadagi koʻrsatkichlarga asoslangan gaplar yaxshi, lekin biz oʻz tariximizdan oʻrnak olishimiz kerak edi. bir paytlar jamoamizning markaziy himoyasi oʻz vaqtida butun dunyoni dahshatga solgan edi, hozir esa faqat yuraksizlikka sabab boʻlmoqda. demak, yangi avlod kelganda, ularning oʻyinidan umid qilishdan oldin, mavjud oʻyinchilarimizning qoniqarsiz tomonlarini ochiq tan olishimiz lozim. oʻylayman, ba’zilar uchun bu ogʻir boʻlishi mumkin, lekin haqiqatni koʻrib chiqishdan boshqa chorasi yoʻq. yangi oʻyinchini koʻrishdan oldin, oʻz oʻyinchilarimizga yana bir imkoniyat berib koʻramizmi yoki yoʻq? shu bilan birga, oʻyinchilarimizning qaysidurida yangi gʻoyalar mavjud boʻlsa, ularni qoʻllab-quvvatlashimiz shart. yangi avlod bilan birga kelgan „umid“ni eshitishdan oldin, oʻz oʻyinchilarimizning qobiliyatlarini qayta-qayta oʻrganib chiqish kerak. chunki ularning oʻz vaqtida koʻrsatgan oʻyinlari bizni chempionlikka olib kelgan edi.

Oftob soat toʻqqizda, mahallada oʻtirgan edim va kechqurunki oʻyin qaytadan koʻz oldimda, oʻsha „hali ham davom etayotgan“ nuqtani koʻrdim: markazdan boshqa tomonlarga tomon harakatlanishda bir oz sekinlik… Lekin keyinroq qoʻlim bilan toʻpni qabul qilish paytida birining raqibning oldini olish uchun boshi bilan yoʻnaltirib yuborishi — yuzaki, ammo eʼtibordan chetda qolmasligi kerak boʻlgan xatti-harakat. Va bu jamoa uchun yaxshi narsa boʻlardi, chunki toʻpni tozalashda mavjud boʻlishi mumkin boʻlgan bu „kichik“ nuqtani endi yangi kelgandagina kuzatish oʻrniga, oʻz qoʻlidagi oʻyinchilarni shu tarzda oʻqitishimiz mumkin edi. Keling, qisqasi — toʻgʻrisini aytaman: oʻzim kabi oldingi avlodlar eshitgandek "yangi avlodga oʻtish" gʻoyasini eshitib, avvalro oʻz oʻyinchilarimizning oʻyinlarini qayta-qayta koʻrib chiqishingiz kerak. Chunki toʻgʻridan-toʻgʻri oʻtirish va almashtirish oʻrniga, ularga bir oy vaqt berganimizda ularning toʻp bilan aloqasi yanada jonliroq boʻlib qoladi. Masalan, oʻtgan mavsumdagi statistikadan farqli oʻlaroq, oʻsha X bilan oʻynagan vaqtda qilingan toʻp yoʻqotishlar 15 taga kamaygan edi — va bu koʻrsatkich hozirgi avlod uchun ham oʻrnak boʻla olardi. Demak, yuqori vaqtni tashkil qiluvchi bu oddiy narsani oʻtkazib yubormaslik kerak.

Oftob soat toʻqqizda, mahallamizda oʻtirib, choynakdan qaynayotgan choyimni quvurib, birinchi liganing bu mavsumiga shunday yoritishni kuzatyapman — JOZ bilan bogʻliq boʻlgan birorta ham yangilik yoʻq! Bir vaqtlar shunday boʻlardi: toʻpni qoʻlga olish, darvozabondan oʻtib ketish, qarshi hujumda qolaverish — hammasi oʻrtalikda edi. Endi esa menga shunday tuyulmoqda: oʻtkazganimiz oʻyinlarni oʻzlaridagina koʻrib, „ahvol ogʻir“ degan xulosaga kelib, yangi himoyachi uchun dalillarni topib qoʻyaylik. Qani bir ochiq gapiraman: oʻtgan mavsumning oʻrtalarida X bilan toʻp qabul qilish vaqtida oʻtirgan joyimdan koʻrganman — raqib tepada, lekin u ikki qadam orqada turibdi. X esa toʻpni yoʻqotmasdan, oʻz maydonining oʻng tomoniga toʻgʻri yoʻnaltirib yuboradi. Yana bir ochiq: oʻtgan mavsum davomida oʻz maydonida oʻtkazilgan oʻyinlardagi „oʻyinni koʻrib chiqmagan“ deb nomlangan gollar boʻyicha oʻtkazilgan statistikada, oʻrtacha vaqt davomida 5 ta yoʻqotish koʻrsatkichi bor edi — va bu koʻrsatkich Premer-ligadagi yangi avlod uchun juda past! X bilan oʻynayotgan vaqtida esa bu koʻrsatkich 2 taga tushgan edi. Yangi avlod kelganda ular oʻzlarining „odatiy“ oʻyinini koʻrsatmasinlar — hech boʻlmaganda, mavjud oʻyinchilarimizga toʻp bilan ishlov berish va oʻyindan boshqa narsani oʻylamasdan toʻpga chiqqan paytlarni oʻrganib olishga vaqt bersak. Aytish kerakki, oʻtgan yili jamoa chempion boʻlganida, markaziy himoyachilar oʻrtacha 75% toʻp oʻtkazish bilan oʻyinini davom ettirgan edi — endi esa oʻz maydonida oʻtkazilgan soʻnggi uch oʻyinda bu koʻrsatkich atigi 58% ga yetdi. Demak, vaqt oʻtishi bilan boshqa narsa yoʻq — oʻz oʻyinchilarimizni yaxshiroq oʻqitishimiz kerak. Muxlis sifatida men shuni aytishim kerak: agar biz oʻz oʻyinchilarimizga yana bir imkoniyat berib, ular bilan ishlashga vaqt bersak, yangi avlodga oʻtishdan oldin oʻz tariximizdan oʻrnak olishimiz mumkin. Chunki yangi oʻyinchi kelganda, ularning oʻyini „dahshatli“ boʻlishi mumkin, ammo oʻz oʻyinchilarimiz bilan birga boʻlgan vaqtimizda oʻtgan mavsumdagi kabi gʻalaba yoʻllarini davom ettirishimiz mumkin. 🤡💸