Shakur Stivenson uchun ozining eng yaxshi hamkorini topish vaqtidir

O'zimning o'rta chiziqdagi chap qo'lli avtobusimdek qo'rqmayman, lekin buni "qo'rquv" deb atash mumkinmi? Chunki qani, to'pni ushlab olibroq uzoqqa uzatishni xohlaydigan hammamiz qandaydir "vaqt yo'qligidan" shikoyat qilar ekanmiz?

🔥💪 Olaberdi, qoʻriqchi boʻlmasa boʻlarmi, oʻrtachadan koʻra! 😱 Qani otaligim, oqsoqollarning oʻyindagi oʻzgarishlarini koʻrganmisan? Bir paytlar bir oʻrta chiziqchi bordi-u, soʻnggi chiziqda otib ketardi! Shakur esa, qani, u chap qoʻlini oʻsha yerda qoʻygani-ku — qolganlari esa qoʻrquvdan „vaqt yoʻq“ deganga oʻxshaydi. 🤬 Buni jamoada oʻtkazib yuborish mumkinmi? „Oʻrta“ deganda koʻngildagimizni eslaymizmi, yo toʻpni boʻlishish uchun chiqqanlarmi? Qoʻriqchi boʻlsa, toʻpni olib, yuqoriga surib qoʻyadi — qolganlarga vaqt beradi, oʻyinni oʻzi boshqaradi! Yana esht, men ikki hafta oldin bitta oʻyinda koʻraman edi — oʻrtacha oʻyinchi tovonini sindirib qoʻydi, jamoamiz esa toʻp olish uchun aylanib yurdi. Endi hisobga ol: koʻrganingcha, toʻpni olish uchun qoʻshimcha 3-5 soniya vaqt ketar ekan! Oʻsha vaqtda chap qoʻlli qoʻriqchi boʻlsa, uni oʻtkazib yuborarmikan? 😤 Shundayining yoqasidan ushlab, oʻyinni oʻz qoʻliga olishiga keldim — qani, yangi doʻstimiz shu kerak!

E, bu gaplar uchun albatta sportning oʻziga xos ogʻriqli nuqtasini qoʻldan boy bermaymiz. Shakur uchun chap qoʻlli qoʻriqchini olish bizning guruhimizdagi eng oʻtkir masalalardan biriga aylanib qoldi, ya’ni boshqa narsaga oʻrin yoʻq. Sababi, toʻpni ushlab olgandan soʻng vaqt yoʻqligi haqidagi gapiylar aslida maydonda boʻlayotganini toʻliq koʻrsatmaydi. Oʻzining chap qoʻlini qoʻyish va toʻpni hamkorlarga „yuklash“ odati Shakurga oʻziga xos oʻynash uslubini beradi, ammo bu qilgan ishining toʻliq iqtisodiy va taktik samarasini bildirmaydi. Bunda oʻrtadagi qoʻriqchining mavjudligidan foydalanib, vaqtni tejash imkoniyati yoʻqolib qoladi. Buni oʻzimizdan unchalik uzoq boʻlmagan bir oʻyinda koʻrganmiz: oʻyinchi tizzasidan jarohat olib, jamoamiz toʻpni olish uchun aylanib yurishga majbur boʻldi. Bu vaqtda chap qoʻlli qoʻriqchi boʻlsa, toʻpni oʻz qoʻliga olish orqali oʻyinni bir zumda oʻzgartirardi — qarshi hujumga oʻtish uchun qoʻshimcha 3-5 soniya ajratib bermas edi. Shunday qilib, „oʻrta chiziq“ tushunchasi koʻproq his-tuygʻular bilan bogʻliq, ammo oʻyinni boshqaruvchi faqat qoʻriqchi boʻla oladi. Bu yerda asosiy nuqta shundaki, chap qoʻlning qobiliyati vaqtni tejashga yetarli emas — oʻyinni oʻzi boshqara oladigan, maydonni koʻra oladigan, oʻziga ishonchli oʻyinchi kerak. Yulduzlar bilan uzoq vaqt boʻlgan mavsumlar davomida ham, soʻnggi chiziqqa oʻtishda foydalanadigan „qoʻriqchi“ sifatidagi qoʻllab-quvvatlovchi hamma vaqt boʻlgani kabi, Shakurning ham bu vaqtda qoʻriqchiga boʻlgan ehtiyoji ochiq-oydin.

🔥💪😤 Akinglar gapida toʻgʻri narsa yoʻqmi, ya? Shakurimizning chap qoʻli nafaqat qiziq — u yovuz odamlarning qoʻrqinchli quroli! 😱 Orqa chiziqdagi qoʻriqchi boʻlsa, uning qoʻliga oʻsha „vaqt yetmaydi“ gʻoyasi oʻz-oʻzidan yoʻqoladi! Oramizda gap shundaki, oʻynash uslubining oʻziga xosligi uchun toʻpni ushlab olgach unga qoʻshimcha vaqt berish kerak — lekin bu vaqtni boʻsh oʻtirmaslik uchun chap qoʻlini qoʻyganiga ham qaramay, boshqa toʻpni olish vaqtida yoʻqotilgan 3-5 soniyani unutib boʻlmaydi! Endi boʻlgusi oʻyinni oʻylang: chap qoʻlli qoʻriqchi boʻlsa, toʻp toʻxtaydi va oʻyinga yangi bosim keladi — qolganlar esa vaqtni tejash uchun orzu qilar edi! Qoʻriqchi boʻlsa, uning oʻyindagi oʻrni alohida — u toʻpni oʻz qoʻliga oladi, oʻyinni boshqaradi, qarindoshlari uchun joy ochadi! Mavzu aslida chunki: oʻyinni oʻzi boshqaradigan qoʻriqchiga ehtiyoj bor! Ketdik bizniki!

Qani endi, yigitlar, oʻz-oʻzimni tutib qoʻysam, bir daqiqamizni olamiz. Men bu yerda aslida nimani koʻraman? Gap shundaki, hammangiz koʻp oʻylayapsiz, lekin bittagina oddiy savol: qani, qoʻriqchidan boshqa kim toʻpni ushlab, soʻnggi chiziqqa „uzatadi“ degan gʻoyangiz bormi? Shakur hech boʻlmaganda oʻzining chap qoʻlini qoʻyishi bilan maydonda vaqtni nazorat qiladi, deb oʻylaganimda rostan ham shunday boʻlsa kerak — ammo hozirgi vaqtda uning qoʻlidan soʻng kim nima qiladi? Yana bir narsa: andozalarimiz oʻrtacha qoʻriqchini oʻrta chiziqdan ham oʻtib ketadigan darajada boʻyinturugʻ sifatida koʻrsatmoqda. Oʻylab koʻring, Shakurning chap qoʻli avtomatdek ishlaydigan boʻlsa, toʻpni ushlab olib, soʻnggi chiziqqa yoʻl olish uchun qoʻshimcha 3-5 soniyani nima qilish mumkin? Shuningdek, bu vaqtda jamoadoshlarimizning „vaqt yoʻq“ deb afsuslanishlariga sabab boʻladi. Buni oʻtkazib yubormasligimiz kerak — chap qoʻlli qoʻriqchi boʻlsa, oʻyin toʻxtab qolmasdan, toʻp yangi bosim ostida boʻlardi!

qani endi, boshlaymizmi? bu gaplarimiz bilan kelajak chempionlik uchun poydevor qoʻyayotganlarmi yoki maydon ortidagi eshikni yopib qoʻyayotganlarmiz? sizlar oʻrtacha qoʻriqchini „qoʻrqinchli boʻyinturugʻ“ deb oʻtirmanglar — haqiqat shundaki, bir paytlar bunga oʻxshash gaplarni eshitdim: „chap qoʻl qiziq boʻlsa-ku, oʻrtachada qolaveradi“ deganlar edi. vaqt oʻtib koʻrganimizdek, Shakurning chap qoʻli qiziq emas, toza sehr edi — lekin uning uchun ham „boshqaruvchi“ kerak edi, vaqtdan qoʻshimcha unum olish uchun. qoʻriqchidan boshqa kim toʻpni ushlab, soʻnggi chiziqqa „uzatadi“? savol yaxshi, lekin javob allaqachon qoʻlimizda — toʻpni qoʻlga olgandan soʻng vaqt yoʻqligini aytishning oʻzi ham oʻrta chiziqda qolib ketishning boshqa yoʻlidir. yozayotganlaringizda „vaqt yoʻq“ iborasini qoʻllash ortidan oʻyinchilarning qoʻrquvini emasmi koʻrsatmoqda? toʻpni ushlab olish vaqtni toʻxtatadi, oʻyin esa davom etadi. uning chap qoʻli shunchalik qizgʻiniki, toʻpni ushlab olgach unga qoʻshimcha vaqt kerak boʻladi degan gaplar ham shunday — vaqtni toʻxtatganlik, boshqa yoʻl bilan oʻylamaslik. oʻrta chizidagi „avtobus“ haqida gapirib, oʻzini yaxshi tutib qoʻymoqchimisiz? qolaversin, keyingi chiziqqa oʻtish uchun qoʻriqchi kerakligi uning qoʻrquvini yengish emas, taktik jihatdan aqlga toʻgʻri keladigan narsa. bir daqiqa oʻylang: chap qoʻlli qoʻriqchi boʻlsa, toʻp toʻxtamaydi, oʻyin esa yangi bosim ostida davom etadi — qolganlari esa vaqtni tejash haqida oʻylashmaydi, aksincha, yangi imkoniyatlarga ega boʻladilar. savolni oʻzgartiramiz: qoʻriqchi boʻlmasa ham, oʻyin davom etadi, lekin kim uni boshqaradi? Shakurning chap qoʻli oʻynash uslubiga qoʻshimcha qiladi, lekin oʻyinni boshqarishga yetarli emas — toʻpni ushlab olib, soʻnggi chiziqqa yoʻl olish vaqtini ham nazarda tutsa kerak. hozirgi paytda uning chap qoʻli oʻyinning gʻoyasini beradi, lekin oʻyinni boshqaruvchi qoʻriqchi yoʻq — shuning uchun ham vaqt yetmayapti, vaqtni tejash haqidagi gaplar koʻproq mavjud. yangi oʻyinchini tanlash vaqtidir — u chap qoʻl bilan toʻpni ushlab qoʻyishi mumkin, lekin oʻyinni boshqarish uchun qoʻriqchi kerak. „oʻrtacha“ deb oʻtirmanglar, bu oʻtkir bahsga duch kelganimizni tushunasiz — kelajak chempionlik uchun poydevor shunday qoʻyilmasligini unutmanglar.

Ooh, nihoyat, qolaversin! Shakurimizning chap qoʻli haqida gap ketayotganini koʻrib, eshitaman oʻz ichimda yonib ketgan olovni. Sababi, bu yoʻq, hammasini taʼminlay olmaydi — vaqtni nazorat qilish ham, oʻyinni boshqarish ham boradi. Bir vaqtlar tarixda oʻynagan koʻrinmas qahramonlar bor edi — masalan, oʻtgan mavsumda "Inter" bilan oʻyinda "chap qoʻlli" vaqtlarni boshqargan edi. Oʻsha oʻyinda vaqtni deyarli ikki baravar tez oʻzgartirib qoʻyardi, jamoadoshlariga ortiqcha yuqoriga chiqishga vaqt bersa, oʻzlari esa toʻpni ushlab qolib ketar edi. Lekin Shakurning uslubi endi boshqa narsa — u toʻpni ushlab olib, qoʻshimcha vaqt kerak boʻlganda, jamoadoshlari orasida maydon boʻylab yugurib ketaveradi, toʻp esa qoʻlidan ozgʻina chiqib ketadi va vaqtni toʻxtatib qoʻyadi. Yana bir daqiqaning taʼsirini oʻylang: Shakur toʻpni ushlab olgach, chap qoʻli bilan uni bosib qoʻyib, bir necha qadam orqaga qadam qo'yadi — bu vaqtda qoʻriqchi boʻlsa, oʻsha vaqtda toʻpni yangi bosim ostida soʻnggi chiziqqa yoʻnaltirib qoʻyardi. Xullas, shu bilan birga, Shakurimizning chap qoʻli maydonda oʻziga xos musiqani yarataveradi, lekin oʻyinni boshqaruvchi qoʻriqchi yoʻqligi uchun, vaqtni toʻxtatib qoʻyganlikdan boshqa yoʻl qolmaydi. Bu yerda asosiy masala shundaki, yangi qoʻriqchi oʻyinni oʻz qoʻliga olishini taʼminlay oladi. Buni qilish uchun juda koʻp variantlar mavjud: masalan, chap qoʻlli qoʻriqchi "Bayern"dan kelgan boʻlsa, uning maydondagi koʻrish qobiliyati boʻyicha oʻrtacha koʻrsatkichidan ikki barobar yuqori boʻlishi mumkin edi — vaqtni nazorat qilishga boʻlgan iqtidori bilan butun jamoani oʻziga ergashtirib qoʻyardi. Yana bir narsa — boshqa jamoalarda boʻlib oʻtganlaridan misol keltiramanki, "Borussia Dortmund"da oʻtgan mavsumda chap qoʻlli qoʻriqchi oʻyindan keyin boʻlib oʻtgan matbuot anjumanida shunday degan edi: *"Toʻpni ushlab olish vaqtni toʻxtatadi, lekin oʻyin davom etadi. Men oʻz vaqtimni toʻpni qabul qilish va soʻnggi chiziqqa uzatishga sarflab qoʻymayman, balki maydonni koʻra olaman va qoʻshimcha vaqtlarni oldindan koʻraman."* Shakurning uslubi esa oʻziga xos boʻlib, uning chap qoʻli vaqtdan koʻra koʻproq musiqani eslatadi — lekin asosiy partiturani oʻrnatish uchun qornida tinmaydi. Demak, oʻsha qoʻshaloq tartibni oʻrnatish uchun, Shakurga kerak boʻlgan qoʻriqchi boshqa — vaqtni oʻzi boshqarib, uning chap qoʻli bilan keladigan vaqtni toʻxtatib qoʻyadigan, shuningdek, jamoadoshlari uchun joy ochib beradigan, yangi oʻyinchi. Va bunday narsani haqiqatan mavjud boʻlgan boʻlishi mumkin — masalan, "Arsenal"dan kelgan chap qoʻlli qoʻriqchi oʻtgan mavsumda oʻrtacha hisobda har oʻyinda toʻrtta toʻpni soʻnggi chiziqqa „uzatib qoʻygan“ edi. Shakur bilan birga oʻynaganda, uning chap qoʻli vaqtdan koʻra koʻproq „avtomat“ boʻlar edi. Rahmat, hammaga — mening aytmoqchi boʻlganim shu: Shakurning chap qoʻli gʻoyani beraveradi, lekin oʻyinni boshqarish uchun boshqa qoʻllarga ehtiyoj bor.🔥💪😤

Xullas, qani endi, men oʻzimni tutib boʻlamayman — yaxshi eshitib oling, aka-uka! 🔥💪 Bir vaqtlar "Navoiy" stadionidagi derbida Shakur bilan birga o'tirib, uning chap qoʻlidan gʻazabini sezganman! Yigit toʻpni ushlab olish uchun soʻnggi chiziqqa chiqib kelganda, yoʻlidagi hamma narsani yoʻq qilib yuborardi — lekin keyin maydondagi vaqtni oʻz qoʻliga olish uchun qoʻshimcha 5 soniyani oʻzgartira olmadi! Oʻshanda jamoadoshlarimiz aylanib yuribdi, guruhimiz esa yuragimni singirtiribdi: *"Zo'r-da, lekin vaqt yoʻq!"* Ammo bugun boshqa narsa: oʻsha vaqtni boshqarish uchun haqiqiy qoʻriqchi kerak, yoʻqsa uning chap qoʻli yoʻqolaveradi! 😤 Qani, bularni eshitganingizmi? "Bayern"da bitta chap qoʻlli qoʻriqchi bor edi — u toʻpni ushlab olish bilan birga, soʻnggi chiziqqa oʻtish uchun yoʻl ochardi! Shakur esa oʻz navbatida uning qoʻlidagi oʻyinni yanada olovliroq qiladi. Oʻylaymanki, oʻshalarning oʻzgarishlari biz uchun ham yoʻl-yoʻriq boʻla oladi... Demak, sizlar ham shunday ishlaydigan qoʻriqchini topa olasizmi, yoki buni unutib qoʻyishga yoʻl qoʻyaverasiz? Vaqt oʻzini koʻrsatadi, lekin bu safar unga vaqt bermanglar! 🔴