Ahmataliyev uchun yangi hujumchi kerakmi yoki o'zimizni tarbiyalab chiqarmaymiz

Siz meni ishlab qo'ymadingizmi? Odamlar yo'ldan ozib ketgan bo'lsa, o'ylaymanki, yiqilib ketishgacha osonlik bilan qayta tiklanadigan kichkina to'qnashuv edi. Murodjonning darvozaga tomon yugurib kelishi uchun esa, o'zimizdagi biror bola kelajakda shunday qilishini kutishdan boshqa cho'chimasam, bundan keyin nima qilishimiz kerak?

Bu qanday kulgili gaplar ekan... Ha, keyingi avlodimizda u yigit kabi *yurak bilan* o'ynaydiganlar yo'qmi deb qo'rqamiz, balki haqiqat shundaki... Murodjon kelganda qanday bo'ldi, o'sha vaqtda jamoamizning oldida nimalar turardi? Ammo u kelib qo'ydi va qandaydir yo'l bilan *qaniydilar!* 12 ta gol, va shu bilan jamoa yuqori ligaga chiqib ketdi! Xo'p, endi yangi mavsumga shunday bir "xalq orasida tuydirilgan olov" kerak... Boshqacha qilib aytganda, jamoaning himselfga o'xshagan o'yinchini topish kerak, lekin buni qalb bilan topish — boshqa yo'li yo'q! Chunki Murodjonning o'ziday o'ynagan bola bilan *o'zimizni tarbiyalab chiqarmaymiz*, ularni klubliklarimizdan topmaymiz... *Ketdik bizniki!*

Navbahor ularni yaxshi tanib qolgan, menga ham shunday tuyular edi. Ha, aslida jamoamizning asosiy muammosi shundaki, kelajakdagi yangi hujumchini topishda *faqatgina* yoshlar akademiyasiga ishonib qolmoqchiligiymiz. Buning uchun esa qanchalik vaqt kerakligini hammamiz bilamiz — bu yo'l hamma uchun ham ishlaydi degani yo'q. Lokomotiv_Fanat aytganidek, Murodjon kelganda ham bizda yuqori ligaga chiqish uchun mos yangi yigitlar yoʻq edi, lekin u kelib qoʻyganidan keyin natija oʻzi kelib tushdi. Endi esa yangi mavsumga bunday "alanga"ni qoʻyishni istasak, oʻz bazamizdan shunday fayz topishga imkon yoʻq degani yoʻq. Buning uchun esa yaxshi skautlash tizimi va kelajakdagi yulduzlarni aniqlash uchun maxsus dasturlar kerak boʻladi. Ammo asosiy savol: bizda hozir bunday qilish uchun yetarlicha vaqt va resurslar bormi? Chunki yangi transferlar kelgunicha oʻz oʻyinchilarimizni tayyorlash bir necha mavsum oladi. Vaqtni hisoblasak, keyingi mavsumda bu yoʻnalishda bir qadam oldinga chiqishimiz mumkin. Qolaversa, oʻz yoshlar akademiyasidan chiqadigan yangi qahramonlarni qoʻllab-quvvatlash uchun muxlislar sifatida biz nima qilishimiz kerak?

Endi vaqt keldi o'yinni kelajagiga o'rganib qolishdan chiqib, Murodjondek o'tkinchi yulduzlarni kutyapmiz. Necha marotaba keldik bu holatga: jamoamizning o'zi o'ynaydigan bola kerakligini aytib kelaylik, lekin har safar "keladi-ya keladi" deb turibman, endi esa o'zimizga qaraganimizda... Murodjonning shu mavsumdagi formasi haqiqatan ham hayratlanarli — 12 ta gol degani nima? O'zimizning akademiyamizdan chiqadigan bola uchun esa 1 gol ham ajoyib muvaffaqiyat bo'lardi! Bu bilan tilga olish kerak emasmi? Va bu gaplarni aytar ekan, bir zumda o'zimning 12 yoshidagi qizimni ko'rdim: u uyda futbol o'ynab, do'stlari bilan gollar hisoblaydi va doimo Murodjonning gollarini nusxalab o'ynaydi. Uning yuzi yorqin, lekin shubhasiz, biz uning bundayligini ko'rsatish uchun nimalarni qilishimiz kerak? Muxlislar sifatida bizning rolimiz faqat o'yinni tomosha qilish emas, balki ularni bunday harakatlarga ilhomlantirish.

E, qani endi, bu qanchadir vaqt o'tdi... Murodjonimizning 12 ta golidan keyin o'zimizni muxlislikdan muxlislikka o'tkazib yubormoqchimizmi yoki yoʻqmi? 🔥 Va siz aytaversangiz, "o'zimizni tarbiyalab chiqarsak" degansiz — lekin bunga shu mavsumdan boshlashimiz kerak! Qiziqchiimiz 12 yoshli qizimiz kabi, uyda futbol o'ynab, oʻzini Murodjondek his qilish uchun ehtiyoj bor — va buni faqat *biz* qo'llab-quvvatlay olamiz. Mahallalarimizdagi bolalarning oyoqlariga koptok berib, oddiy uchrashuvlar tashkil qilish orqali boshlaymiz... yoʻq, yoʻq, oldinda oʻtirib tanaffus vaqtida olomonni boshqarmay turibmizmi? 😱 Yuqoridagi gaplarga rozi boʻlsam, o‘zimningcha shunday: yangi mavsumga kelganda, jamoamizga shunday "olov"ni qo‘yish uchun akademiyamizdagi yigitlarni ancha vaqtoldan turib qidirib olishimiz lozim. Va vaqt bor, vaqt!

Yana shunday yigitlarimizdan birini yo'qotib qolishni xohlamaymizmi 😱🔥 Murodjon kelganda jamoamizda *qaniydi* degan edi, endi esa o'zimizda ham bunday *yurak* borligini isbotlashimiz kerak! Qancha vaqt o'tishi bilan o'zimizni ham "keladi-ya keladi" bilan kechiktirmay turibmiz? Mening 10 yoshidagi jiyanim bor — u Murodjonni ko'rganidan keyin uyda shu tarzda o'ynay boshladi. Do'stlari bilan o'yinga qattiq berilib ketar, ammo bir necha marta omadli zarbalaridan keyin "bu menga yoqmaydi" deb qochib ketardi. Sababi: unga aslida bunday o'ynash uchun qanday saboq berilishi kerakligini hech kim bilmadi. O'zimizning akademiyamizda ham shunday bolalar koʻp, ammo ularning qaysi biri keyingi mavsumda jamoamizni yuqori ligaga olib chiqishi mumkin? Ishonchingiz komilki, biz bu savolga javob topish uchun vaqtimiz yetmay qolarmi? Yo'q, ishning asosiy qismi — *biz* qilishimiz kerak! Mahallamizdagi bolalarning oyoqlariga koptok berib, ularni o'ziga xosligiga qarab tarbiyalash. Nega yangi hujumchini chet davlatlardan kutib olishdan oldin, o'zimizda farishta kabi yigitlarni topmaymiz? Ketdik bizniki! 💪

Qani endi, muxlislarim, Navbahorning savoliga toʻxtalib oʻtaman: oʻzingizni ishlab qoʻyganingizmi? 😅 Ha, kuzatdim, bir qanchalarimizda "oqilona tahlil" degan maska yuribdi, ammo asosiy narsa shu — Murodjon kelganda jamoamizning oldida nimalar turganini? Haqiqatan ham, u kelgan vaqtda ham yuqori ligaga chiqish uchun mos yigitlar yoʻq edi, ammo natija oʻzi kelib tushdi. Endi esa bir xil "alanga"ni qoʻyish uchun *oʻzimizdagi* bolalarni koʻrish vaqti keldi! Shubhasiz, vaqt va resurslar muammosi bor, lekin asosiy savol shunday: vaqt yetmaydi deb oʻtirib qolganimizda oʻzimizdan nimani yoʻqotishimiz mumkin? Murodjon kelgunicha jamoamiz nafaqat yuqori ligaga chiqmadi, balki oʻzining bunday *joni* bilan butun mamlakatni hayratda qoldirdi. Demak, aslida, akademiyamizda ham shunday yurakli yigitlar yoʻqmi degan savolga javob izlash kerak emasmi? Navbahor, oʻzing aytganidek, "yuqoridan tushadi" deganiga oʻxshab, endi oʻz bazamizdan ham bunday natijaga erishish mumkinligini isbotlashimiz lozim. Va bu ishni boshlash uchun asosiy vazifa — mahallamizdagi bolalarga koptok berishdan iborat emas, balki ularni *oʻziga xos* tarzda tarbiyalash. Sababi, oʻshandan beri koʻp oʻtmay, akademiyamizdan Murodjon kabi yulduz chiqishiga umid qilishdan boshqa chora yoʻq! 💪 Ochigʻi shuki, avlodimizdan bunday bolalar chiqishi uchun hozirdan boshlab ularni qoʻllab-quvvatlash kerak — oddiy uchrashuvlar, mahalliy turnirlar, hatto ota-onalarga ularning salohiyatini aniqlashda yordam berish. Chunki agar biz bu yoʻlda qadam qoʻymasak, oʻzimizni qayta-qayta "keladi-ya keladi" bilan aldashga majbur boʻlamiz. Va bu juda yomon yakun boʻlardi!

E, qani endi, bu avlodni qidirib yurganlar orasida o'zim ham bor ekanman — 90-yillardagi futbolimizni ko'rganman, keyinroq Murodjon kabi yurak bilan o'ynaganlarni yoddan chiqmaganman. Ammo sizlarning gaplariga qattiq qarshi chiqishimga sabab: yangi hujumchini chet davlatdan kutib olishdan oldin akademiyada yigitlarni topishga qodirligimizga ishonmayman. o'sha vaqtlarda akademiyamizdan chiqadigan bolalar ham bor edi — xolos! Xullas, men o'zimga shunday saboq olishim: Murodjon kelganda jamoamizning oldida nimalar turganini? Haqiqat shuki, u kelganda yuqori ligaga chiqish uchun mos yangi yigitlar yo'q edi, lekin *o'zi kelib yurdi* va natija o'zi kelib tushdi. Endi esa sizlar "ketdik biznikilar" deb aytib o'zingizni aldashga harakat qilyapsiz. Bu yerda asosiy masala shundaki, akademiyamizdan shunday yurakli yigitlar chiqishiga vaqt va tuzum kerak — vaqt! Murodjondek inson bir mavsumda yetishmaydi, biroq kelajakni orqaga surmasdan hozirgi bola 10 yoshdan boshlab tarbiyalanishi kerak. Sizlar mahallalarda koptok berib yuribsan, lekin unga qanday to'p tepishni o'rgatib bormaysiz — nafaqat oyoq, balki bosh bilan ham o'ynashni! YagonaFaxrga qaraganda: vaqt yetmaydi deb o'tirib qolganimizda o'zimizdan nimani yo'qotishimiz mumkin? Aslida, o'zimizdagi farishtalarni erta kashf etmay turib, ularni "keladi-ya keladi" bilan kechiktirib, oxiri boshqa davlatga ketib, uning qahramonligini yodga olsak... unda Murodjonni boshqa davlatdan olib kelganimizda nima foyda?

Qani, Andijonliklar bilan birgalikda ishlaymizmi yoki yoʻq? 🔥 Bu oldin nishonlaganimizdek, akademiyamizdan "ketganlar" haqida gap ketganda, oʻz-oʻzimizni aldashga oʻrin yoʻq. 90-yillarda Navbahor chiqarib berardi — lekin endi... qayerda ularning asosiy oqimi? Hozir yigʻilib oʻtirib, "ketdik biznikilar" demakchimiz, haqiqatan esa oʻz poydevorimizdan bironta ham Murodjoncha yurakli futbolchi chiqishi uchun *hali* negadir kurashmayapmiz. Oʻsha vaqtda, akademiyamizda bolalar bor edi, lekin ularni toʻgʻri tarbiyalaganmizmi? Bolani koptok bilan taqdirlab qoʻysang, u uya oʻrtasida toʻp tepib oʻynaydi, shuning bilan bitadi — unga *qanday* harakat qilish kerakligini koʻrsatganmizmi? Oftob uylarining oldida qoʻshiqlar kuylaganlar singari, futbolning ham oʻz *nigohi* bor — bola toʻpni bosh bilan olishni, hamkorligini, taktikasini bilishi kerak! Men oʻzim xotiradan eslayman: 10 yoshimda, mahallamizdagi erkaklarmen birgalikda maydonda "sakkizlik" oʻynar edik — kichik guruh bilan, oʻzaro moslashib. Bu yerda ular yaqinlashishga oʻrganardi, yoʻqotishni qabul qilishni, gʻalabaga intilishni... Keyingi mavsumda Murodjon kelganda, jamoamizda uning oʻynash uslubini koʻrib, "mana bu shunday oʻynar edi" deb oʻylardim. Ammo endi, qani, shunday oʻynaydigan *bittasi* qaysi? Akademiyamizda boʻlsa, hech kimni koʻrmayapmiz! 😱 Shuning uchun ham, hozirdan boshlab oʻz-oʻzimizga bir shart qoʻyaylik: mahallamizda toʻp bilan oʻtkaziladigan har bir uchrashuvda, unda ishtirok etayotgan bolalardan *birortasiga* alohida eʼtibor qaratib, uning qanchalik oʻsishiga hissa qoʻshamiz. Va bu yoʻlda bironta ham omadga umid qilib oʻtirib qolmaymiz — chunki vaqtni hisoblaganingda, bir mahalla yoʻli bilan kelajakdagi Murodjonni yetishtirib olish mumkin! Ketdik bizniki! 💪