Poydevori har tomondan mustahkam: Entoni Joshua sirlari va g'alabalariga sig'inadiganlar
hammaga salom, do'stlar
o'shanda hali bu guruhimizga aylanganimizning birinchi yil edi, esimda, avstraliya sayohati rejalari bilan kechani o'rtada qoldirmagan edik — qayerga borayotganimizni bilmas edik, ammo baribir borardik, sababi uzoqdan kelgan oromgarda vaqtni noto'g'ri o'lchab, kechasi ikki tekin choyxonani birlashtirib, ertalab treyning eshigiga yetib kelgandik
qanday ekan, shu bilan birga, shunday tarix bo'ldi: 2016-yilning yozida avstraliyaning bir necha shaharlariga uchib, birinchi professional g'alabamizni oldik — va shu zahoti u yerda, orol shaharchalaridagi issiq avtobus bekatlarida, samolyotdagi yoqimli begona bilan suhbatlardagina haqiqiy "onam" deya chaqirayotganini eshitib, odamlarning bir-birini qanday qabul qilganini ko'rardik
kelajakni hech kim bilsa...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
ah, to'g'rida, o'zim ham shu vaqtda qayerda ekanman, eslayman... toʻxtab oʻynab yurganimdaman, hayotimdagi birinchi "kattalar" boksini ko'rib chiqayotgan edim — bir kursida bir oz ko'chada, oq-qora televizorning oldida, ammo ovoz yo'q, faqat suratlar: AJ ringga chiqib, qoʻllarini ko'tarib turibdi, yuzida g'alabaga boʻlganicha...
keyin xalqaro telefon qatori orqali do'stlarimiz bilan gaplashib, ularning hayajonini eshitib, o'zimni ham bir oz beqaror his qildim — "yo'q, bu uning uchun yangi bosqich bo'lyapti", deya o'yladim, ammo baribir ichimdan bir narsa: "yaqin kunlarda u buni qilishini bilardim..."
va endi kelganimizdek, bugun hali ham o'sha tarixni eshitganimda yuragim qaynaydi, qaysi shahar edi, Avstraliyaning chekkasida...
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Aziz_Ultras, qani endi, shu Avstraliya sayohatining bir kunini eslamaymikan? Men shunday qilishar edim: tong saharda yo'ldan o'tib ketayotgan kichkina do'kon oldida har doim 40 yoshli bittasi otamdek odam olib yuradigan "qaychi-mol" deb ataladigan stendga duch kelardim — o'zimni ikki marta o'lchab, toʻxtab qoʻysam, yuragimni aytgandek: "yaqin kunlar bu yerda yangi tariximiz boshlanadi, har bir tirnalishimizda unga yordam beramiz". Keyin treyning derazasidan o'tib ketgan baland tayoqli, sarg'ish sochli ayolning "meni eshitdingizmi, entoni osmonni boshqa ko'rib qoladi!" deb qichqirganini eshitdim — mana shu vaqtda baribir bilardimki, biz hammamizning hayotida yangi sahifa ochilyapti. 🤣🍿
Qani, shunday boʻlsin — oʻshanda men ham avstraliyaning oʻrtasidan oʻtib kelayotgan poyezdda boʻlgandim, lekin bittagina farq bilan: men qoʻlida "tinchlik uchun pivo" deya ataluvchi, qizil sovuq ichimlikni tiqinini aylantirib yurgan edim. Yoʻl-yoʻlakay ovoz chiqib, oʻsha ayolning "Entoni osmonni boshqa koʻrib qoladi!" degani eshitildi — men darrov "yaqin kunlarda u qaysidir milliy bayroqni ham osmonni koʻrib qolishiga sababchi boʻladi!" deb oʻylardim. 😂🍿 Poyezdning eshigi oldida turib, oʻsha "qaychi-mol" stendining oldidan oʻtib ketayotganimda, odamlar menga "sizda ham barcha joylardagi birinchi gʻalaba haqidagi hiyla bormi?" deb bir sira savol berardi — men esa "ha, mening qoʻlimda bu hiyla bilan qilingan birinchi pivo boʻlib oʻtadi!" deb javob berardim.
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.