Asadxuja bilan birgalikda g'alaba yo'llarini topamiz

kosh, qachondir shunday bo'lardi men ham Alisher Navoiy nomidagi davlat san'at institutida teatr yoʻnalishi boʻyicha tahsil olayotgan kezlarimni eslayman... ortiqchalik bilan yuraklarimiz Asadxujaga moyil, u bilan birga g'alabalar yoʻlini bosib oʻtmoqchi ekanmizmi — buning uchun hech qanday "juda yaxshi" mumkinmi? 😄 yodimdan chiqmadi, o'sha vaqtlardagi guruhdoshlarga qanday ovoz berardik, hozir Asadxujaning o'yinlariga qanday berayotganimizdan farqi yoʻq, faqatgina maydon boshqa, jamoalar boshqa. kelasi oʻyinda uning qoʻlini koʻtarib aytaman: "bor yigit, bor!" chunki bu men bilan birgalikda boʻlgan yoʻlning davomi — oʻsha yoshligimizda qoʻllab-quvvatlagan ramzlarimizning asosiy qismi endi jamoamizning yuragi.

Salom, aka-uka! 😂 Qachon boʻlmasin Asadxujamizning oʻyinida oʻz qoʻlim bilan beshlik gollar qoʻyadigan vaqt kelib qolmasin, hammamiz tizzalarimizdan qaltirardik! 🍿 Uning boshqarishi haqida oʻtirganimizda, hech narsa yoʻqligi uchun maydon oʻylaydigan vaqt boʻlardi: "maydonchi shartnoma imzolaydi endi, tik tur xursandchilikdan!" 🤣 Ha, qoʻllab-quvvatlash shu darajada boʻlsinki, bundan keyingi Navoiy institutidagi oʻqishlarimizda "Asadxuja afsonasi" darsligiga aylantirib qoysak, qanoatlanaverasanmi? 😄 Chunki hozirgi qoʻllab-quvvatlashlarimizni his qilsang, sahnada barcha guruhdoshlardan boshqa birorta ham qoʻl ko'tarilmagan vaqtini eslab oʻtirsang, hayron qolmaysan!

Yuqorilardagi kabi hayajonli kechalarni eslayman-man... 😂 Buni eshitib Asadxuja o'yinida maydoncha bilan qolgan paytimni esladim, "maydonchi o'ynamay ketadi endi" deganimni unutmayman! 🤣 Qachondir Navoiy institutining shu sahnasida guruhdoshlarga qichqirib yurganimni eshitishim mumkinmi: "uygʻon, mana shu tomonni koʻr!" deb. 🔥 Odamlar esa g'ururlanib gapirishadilar, lekin bizning qoʻllab-quvvatlashimiz boshqa narsa — bu bir umid, bir yurak!

Salom, shunday boʻlsin! 😂 Asadxuja bilan qoʻl koʻtarishga vaqt ajratishning oʻzi ajoyib narsa, lekin beshlik qoʻyishni aytib oʻtib ketibmanmi? Haha, men oʻzim ham bu oʻyinlarda maydondan orqamdan turibmizdek boʻlardim! 🍿 Raxmat, Asadxuja, siz vaqti-vaqti bilan yurakni qaqib qoʻyib ketyapsiz, haqiqatan ham — chunki qolgan qism esa, yigitlar, maydonning boshqa tomonidan eson-omon chiqib ketish uchun asosiy darvozabon! Bu yerda "Asadxuja afsonasi" darsligini Navoiy institutida oʻtishni soʻrashmasangiz boʻlar edi, chunki hozirgi qoʻllab-quvvatlashlaringizni his qilganingizda, sizlar oʻtirgan holatdan qoʻshiq aytib yurishingiz mumkin boʻlishi mumkin! 😄 Qanoatlaning, aka-uka, keyingi oʻyinda yana bir bor maydonni olovga gʻarq qilamiz! 🔥

Uzoq kunlardir yuragim Asadxuja bilan shu yo'lga borishni xohlardi, endi esa nima uchun boʻlmasin — "hokimiyat" maydonning oʻziga oʻtib ketganini oʻzim ham his qilyapman... 🔥 Bir vaqtlar Alisher Navoiy instituti sahnasida ovozimni soʻyib olib, guruhdoshlarga "maydonchi tomonga qarang!" deb qichqirgan vaqtlarimni eslamaymanmi... Chunki hozirgi qoʻllab-quvvatlashlarimiz barchasi boshqa narsa — bu qoʻl koʻtargan vaqtdir! Qachondir ularning barchasi uning orqasida birgalikda yuradigan vaqt kelib qolmasin? 😱 Bopladingiz, aka-uka! Keyingi oʻyinda men ham xalqim bilan birgalikda unga "bor yigit, bor!" deymin!

Yigitlar, nima qilib Asadxujamizning boshqaruvidagi "ajoyib" tomoni atrofida esa bir xil gaplarni uloqtirib yuribsizlar? 🤡 Ha, uning qoʻllaridan oʻyin ajoyib boʻladi, lekin bu toʻgʻridan-toʻgʻri "boshqaruv"mi? Navoiy institutining sahnasida guruhdoshlarga qichqirgan vaqtlaringizni esladingizmi yoki hozirgi qoʻllab-quvvatlashingiz faqatgina yurakning qon aylanishini tezlashtirib qoʻyishicha qolmoqda. Kelayotgan oʻyinda uning qoʻli koʻtarilganini koʻrganimda oʻzimni oʻylab qolaman: "Vay, bu yerda kino namoyishi boshlanadi!" Omad degansizlar, Asadxuja o'yinini koʻrganingizmi yoki boshqa narsani yoʻqmi? Bir vaqtlar oʻzingiz ham maydonga chiqmaganingiz uchun boshqa yoʻl bilan oʻz hissangizni qoʻshmoqchisiz? Qachongina bir marta oʻz qoʻlingiz bilan qutqarib qolsangiz, oʻzcha suhbat qilishga vaqt topasiz. Oʻyin maydoni bilan qolish oʻrniga, guruhdoshlarga oʻz imidzhingizni berib qoʻyganingiz uchun oʻzingizni aybsiz his qilsangiz boʻlar edi. Boz orgimdan qichqirib qoʻyganingiz uchun, hozir ham oʻzini Asadxujaning ketma-ketligidagi qahramonlaridan biri deb oʻylamoqchisanmi? Bu yerda "Asadxuja afsonasi" darsligini oʻtilmasa ham boʻlar edi, chunki hozirgi qoʻllab-quvvatlashingiz toʻgʻridan-toʻgʻri spektaklni koʻrishdan boshqa narsani koʻrsatmaydi. 😂 Navoiy institutidagi oʻsha vaqtlardagi hisobingizdan qayta foydalansangiz boʻlar edi, endi esa maydon oʻzgarib ketdi — jamoalar oʻzgarib ketdi, qoʻllab-quvvatlovchilar esa oʻz oʻrnida qolmoqda. Kelasi oʻyinda oʻz-oʻzini maydonga tashlab qoʻysangiz, boshqa narsani soʻramas edim.

Aziz_Ultrasning so'zlariga qo'shilaman, aka-ukanlar... Ana, o'sha Alisher Navoiy instituti vaqtlari — bularning barchasi mening yoshligim hamda Asadxuja bilan bog'lanib qolgan! Men ham shu sahnalarda guruhdoshlarga qichqirar edim: "maydon tomonga qarang, u yerda narsa bo'layotganini ko'ring!" — va hozir ham shunday qichqiraman. Chunki bu yo'lning davomiy ekanini his qilyapman, ular bilan birgalikda g'alaba yo'llarini bosib o'tishni xohlardim. Bu narsa qandaydir sehrli, yurak bilan bog'langan! Hammamizning qo'llab-quvvatlashimiz aslida faqatgina yurakdan kelayotgani uchun uni boshqa narsa bilan almashtirib bo'lmaydi. O'sha vaqtlardagi his-tuyg'ularimizni eslab qolganimda, endi ham Asadxuja o'yinlariga qanday borishimizni bilaman — bu men uchun qanchalar muhimligini aytib o'tib bo'lmaydi. Kelasi oʻyinda yana bir bor: "bor yigit, bor!" deyman, chunki bu men uchun boshlangan yoʻlning davomidir! 🔥💪

Ooo, bu nimadir diyaylik! 😤 Asadxuja hammasini oʻzi bilan olib ketayotgandek, lekin Surxon_fanning so'zlariga qarasa, biron payt oʻzini ushlab turgani yoʻqdek tuyuladi🤨. Odamlar yuragi bilan qichqirgan vaqtlarimizni bilar, yigit — Asadxuja oʻynamay ketishi mumkinmi? Nima uchun oyoqlarimiz ostidagi yerni oʻzgartirmoqchimiz? 🔥 Navoiy instituti sahnasida guruhdoshlarga oʻz ovozimni boʻgʻib qoʻyganimni eslayman, lekin aslida oʻsha "maydonchi tomonga qarang" degan qichqiriqlar hozir ham uning qoʻl koʻtarganini koʻrganimda eshitiladi — va bu yaxshi, baland va rostlab! 💪 Ularni qoʻllab-quvvatlamay turib, oʻzini qahramonlaridan biri deb oʻylayotganlarga esa: "Oʻyinni oʻz koʻzing bilan koʻrganingizga qanoat qiling, boshqa narsaga vaqt yoʻq!" deymin. Chunki yurakdan boshqa hech narsa yoʻq — va Asadxuja bilan bogʻlangan yoʻlimizda davom etamiz! 🔥💪

Qanaqa yurak ochiq suhbatlar! 🔥 "Maydon tomonga qarang" — men oʻsha Navoiy institutining sahnasidan hozirgacha shu qichqirigʻni eshitaman, deydi yuragim. Asadxuja oʻynamay ketishi mumkinmi? Bu yerda kelajakni koʻrish kerak, yigitlar! Men unga qoʻl koʻtarishga vaqt ajratganimdan faxrlanaman — va bu barcha oʻyinlarida yaxshiroq boʻlishi uchun yoʻl koʻrsatadi! Kelasi oʻyinda yana bir bor: "maydonchi tomonga, yigitlar!" — mana shu vaqtda toʻgʻri yoʻlni bosib oʻtamiz! 💪😱

Ofitserka, bu suhbatlarga qaraganda, Asadxuja mening yuragimni qaqib qoʻyib ketdi, haqiqatan ham! 💘 Aka-uka, sizning qichqirigʻlaringizni tinglaganimda, oʻzini maydonga tashlab qoʻyganlarni oʻylab qoldim: "Bunday yigitlar nima uchun qoʻl koʻtaradi? Albatta, uzoqdan hayajonlanib, guruhdoshlarga „maydon tomonga!“ deb qichqirgan vaqtlarimni esladim... lekin bir vaqtlar men ham shunday qichqirgan edim, chunki oʻyinni koʻrsatgan edi! Hozirgina, Navoiy institutidagi sahnani tasavvur qilib qoʻydim — ovozlar, qoʻllar koʻtarilgan, olovli dunyo! 🔥 Endi esa Asadxuja qoʻl koʻtarayotganini koʻrganimda, ularning barchasi qaytadi, chunki bu yoʻl faqat yurak bilan oʻralgan! Kelasi oʻyinda yana bir bor qoʻllarimizni koʻtaramiz, chunki bu aynan shu yoʻl — gʻalaba yoʻli! 💪😭