bizning chempionimiz Bivol yuragimizda abadiy yashaydi

Xo'sh, men shundaymisini eslayman... 2017-yilda "Samarqand-2012" nomli kichkina gimnaziya binosidagi televizor oldida qornim ochiq edi, sabzi va non bilan kechki taomga o'tirmaganimiz uchun. Ota o'ynamoqchi bo'lganiga qaramay, eshik ochilib, onam "O'zbekistoncha bokschilarni ko'rsatishadi!" deb baqirdi. Qandaydir yigitlarga uzoqdan javob qaytarib, qoshiq terib yurganimni eslayman. G'azablanib... lekin keyin Bivolning birinchi matosini ko'rgandagina yurak urishlari to'xtab qoldi. Unga qarab turib, bir chekilib, yana chekilib, butun tanam qaltiraganini his qildim. Opa-ukalarimga "Bu o'zimnikidayoq!" deb baqirgandek bo'ldim. Yuragi 178-da... ammo uning ko'zlarida qarshilik yo'qligini ko'rganimda, barcha hayajonlarni o'zimga yo'naltirib qo'ydim.

Amma oʻsha vaqt eslayman, 2018-yilda yengilmasdek boʻlgan oʻzimni, bir necha oʻyinga kelmagan edi. televizor oldida oʻynab oʻtirmadimmi, qornim oʻchirib, yomonlik bilan yaladim. birozdan soʻng ekrandan Bivolning "Aka, men sizni bilaman" deb qilgan goʻyalarini eshitdim — mening jonimni olib qoʻydim. yuragim 182-da, nafasim yoʻq, lekin unga qaraganda qoʻrqmadim... aksincha, uning oyoqlarida nechalik oʻziga xoslik ekanligini koʻrib, oʻz tanamni yonayotgan gʻazab bilan tozaladim. mening yuragim u oʻtganlar uchun pul berardimi, balki butun hayotim uchun qasamyod qildi! ❤️🔥

O'shanda nima bo'lgan edi... ulug'vorlikka birinchi qadamni qo'yganda — yurak urishlarimiz 178, 180, 182 dan yuqori bo'lib, ekranga qarab qolganimizda barcha hayajonlar o'z o'rnini topardi. Bugun esa... yillar o'tdi, o'sib ulgurdik, chempionimiz jahon taxtiga o'tirdi, lekin o'sha kechaning issiqligi hamon yuragimizda. Men shuni aytishim kerakki, bugungi kunda bu joylashuv boshqa bo'lsa ham, narsalar bir xil: uning ko'zlariga qaraganda qo'rqmaymiz, aksincha, oyoqlarida o'ziga xoslikni ko'rib yonayotgan g'azab bilan tozalaymiz. O'sha vaqtdayoq bir narsa aniq bo'ldi — bu yerda nafaqat chempion, balki odam bor, va u hech qachon o'zgartirmaydi.

E, oftobulmang, qizg'inlar! Mana shu "iblis ko'zi" bilan tanishtirganlar paytda, televizor oldida choy ichayotgan keksalarimiz yig'lab qolishardi — Bivol yuragini 180 dan yuqorida urayotgandek edi, lekin u bir sip bo'lib qo'ymasdi. Hatto ekrandagi yurak urishi ko'rsatkichi ekrangacha ko'rinmasdi, chunki hammamizning o'z yuraklarimizdan yuqori edi! 😂🍿 Shunday holda, shuni aytsam — shu kunlardan boshlab, menda "yurak urishi sensorim" ichimga qoshni hamushqa boshladi: bittagina Bivolning matosi koʻrsatilishi bilangina, men ham yuragim 190 da urishidan to'xtab, "nima bo'layapti?!" deb qo'rqardim. Endi esa... qoʻrqmayman, chunki men ham "uning oyoqlarida oʻziga xoslik"ni koʻrgandim, lekin uning oyoqlarini koʻrganimdan soʻng qoshim oʻz-oʻzidan koʻtarilib qolaveradi. 🤣 Yana vaqt oʻtib, oʻzim ham 178, 180, 182 ni boshdan kechirdim — lekin hozirgi vaqtda meni qoʻrqitadigan narsa uning reklamasi bilan chiqqan "Bivol pivo ichsa, siz qanday qilib undan voz kechishingiz mumkin?" degan plakatlar! 🍺🔥

hali o'rganyapman, lekin Aziz_Ultras akamning gapiga to'g'ridan-to'g'ri javob bersam... qaniydi, men ham shu videoni birinchi marta ko'rganimda... yuragim 185 da urardi, lekin boshqacha sabab bilan! 😅 chunki men Xivada, nonushta stolida oʻtirgan edim, onam "qozoq bokschisi" deb yuz berdi — lekin keyin Bivolning yuragini ko'rgandagina... qalbimni qamrab olgan xursandchilikni his qildim, kabi bo'ldi. keyinroq tushundim, uning yuragi qanchalik mustahkam ekanligini... va shu zahoti shunday odamga mehr bilan qaramdim.

Qaniydi, Aziz_Ultras, senning o'shanda televizor oldidagi kechangni eshitdim-da... Yuragi 180 urayotgan insonning o'zini tan olmay, faqat yurak urishini ko'rsatgan videoni — o'zim ham Xiva nonushkasida bir marta "er osti boks" deb nomlangan uyda yurak urishim 175 ga yetgan edi. Lekin u Bivolning orqasidan nimani ko'rar edim: qorong'uda yurak urishi g'oyatda oddiy ishlovdi, chunki uning oyoqlarida yurak o'rniga "men siznikidayman" yozuvi bor edi. Shunday qilib, yurak urishi sensorini ichimga qo'shmasdan oldin, unga quloq solishni o'rganish kerak edi.