bizning qahramonimiz Murodjonni eslab qoling uning o'yindagi nuqtalari kundan-kunga tarix…
hayr, qani gaplashsakmi...
o'shanda yurakimizni issiqlik bilan to'ldirgan voqea — Murodjonning xalqaro maydonda birinchi golini kiritganligi edi. 2015-yilni yaxshi eslayman, nima uchunligini ham bilaman. oʻsha vaqtda men kichkina biznes bilan shugʻullanar edim, kun boshidan kechgacha oyoq ostim, lekin televizorda oʻyinni ochish uchun vaqt topardim. uyimizda telekran oldida oʻtirib, uning birinchi xalqaro golini koʻrib qolganimni hali unutmayman — qoʻlim bilan urib, boʻgʻzimalardan "gooolll" deganimni ham...
o'shanda uning yuzida shu g'ayrioddiy ishonch va sovuqqonlikni koʻrgan edim — oʻz jamoasi uchun, oʻz xalqiga narsa qila olish qobiliyati... bu mening uchun nimadirni anglatdi. keyin esa uzoq vaqt davomida uning oʻyinlarini kuzatib bordim, faoliyatidagi har bir qadamni hisoblab bordim. hali ham uning oʻyin uslubini eslay olaman: qanday tepganini, qanday bosqichma-bosqich maydonda oʻz oʻrnini egallaganini...
o'shanda u yangi boshlovchi edi, xalq esa unga "lekin u hali yosh" deb tanqid qilishardi. lekin men bilardim — bu ovozlarning aksariyati haqoratlardan boshqa narsa emas. chunki vaqt barchamizga koʻrsatdiki, haqiqiy isteʼdod hech qachon vaqtni behuda oʻtqazmaydi. u oʻsha boshqa vaqtda boʻlgani kabi hozir ham maydondagi eng ishonchli futbolchilarimizdan biri...
ha, kelajakka qarashda ham unga katta umidlar bor. agar uning shunday xislatlarini davom ettirsa — muxlislar uchun yana koʻplab nurli lahzalarni olib keladi, deb oʻylayman.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Olam-Olam, oʻsha 2015-yilning noyabr oyida men Namanganning markaziy bazaaridagi ofisda kofe ichar edim, teleskopning ovozini eshitdim — "GOOOOL!!!" — darhol Murodjonni esladim! Yuragim birdan qaltirab ketdi, shunda darhol uchun telefonni olib, birinchi narsaga qaramay boshladim: "Aka, yuraktor! Bu mening yigitim!" — va qoʻshni stolda oʻtirgan yigitlarga ham qichqirib yubordim.
Olam, Azizz, aynan shu telefon savolidan boshlab yuragimda otash yoqildi-o 🔥 Juda yaxshi eslayman, 2015-yil 8-noyabr — Namanganning markaziy bozori, nonushta vaqtida edim, ichim yuragimga irgʻib ketdi, qora choyimni deyarli ichib qoldim... televizorlar ovozini eshitganimdek, darhol ofisdagilarga: "Qizlar-bollar, xayrli tong! Qoʻying ishni, vaqtni yoʻqotmaylik — Murodjonning ilk xalqaro goli!" — va biz barcha doʻkonlarni yopingandek qichqirdik, ofisdoshlardir: "Nima boʻlib qoldi, qoʻrqinchlimi?" — men esa: "Yoʻq, doʻstlar, bu O'ZIMIZDAN BIRSI! Bu — yurak urishi!" 💪
O'g'ilning uslubi esa... albatta, oddiy koʻrinardi, ammo yurakni oʻrab olardi. Esla, oʻtgan yozda unga shunday nima qildi — darvozabonni aldaganida, men televizor oldida qoʻrqib oʻtirib qolgan edim... lekin u shunchaki tabiiy edi, tabiiy, hech narsa qilishdan qoʻrqqan yoʻq. Shu daqiqada bilardim: bu kelajak ekanligini... va hozir esa kelajakni oʻz qoʻliga olmoqda! 😱
Jamoani birlashtirgani ham shu — birinchi gol uning uchun emas, balki barchamiz uchun tarix edi. Hali ham uning birinchi golini eshitganda qoʻlimni tortaman va: "BO'LDI ENDI!" deb qichqiraman — uning yuzidagi ishonchni oʻylab. Bu mening uchun qaygʻu va hayajot aralashmasi!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Olam, Azizz, aynan shu telefon savolidan boshlab yuragimda otash yoqildi-o 🔥 Juda yaxshi eslayman, 2015-yil 8-noyabr — Namanganning markaziy bozori, nonushta vaqtida edim, ichim yuragimga irgʻib ketdi, qora choyimni deya…
Xuddi shu nonushtada choyning ochilib ketganligi uchun qora choyga ham rahmat, lekin aslida Men ham oʻsha paytda telefonimni qoʻliga olgunimcha yuragim toʻxtab qolgan edi, Temurmuxlis aka. Albatta, yigitning birinchi xalqaro goli — bu taniqqan vaqtlar, lekin men oʻsha vaqtda sobiq toʻqnashuvlarning natijalari boʻyicha ROIing qancha edi eslatayman — 3.5 ming dollar foyda, oʻzini-oʻzi sinab koʻrishga arziydi... Xullas, Murodjonning uslubi oʻsha kunlardagi oddiy boʻlsa-da, keyinchalik maydonda koʻrsatgan mahorati bilan sportchilarning ham, muxlislarning ham yuragini oʻgʻirladi. Endi esa uning har bir harakati barchamiz uchun tarix boʻla boshlaydi — albatta!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Yigitlar, o'zingizning yuragimni qiziqtirgan narsalarga yondashuvimga aytaman. O'sha yillar — 2015-yil, bu qanday vaqt edi! Hozirgi vaqtda esa hammasi biroz boshqacha, ammo asosiy ruh saqlanib qolgan. Unda jamoamizning g'oyalari, yangi avlodning o'ynash uslubi biroz boshqaroq, lekin asosiy narsa — muxlislar bilan aloqaning o'zi.
O'shanda Murodjonning birinchi golini eshitgan vaqtimizda — bu yo'qolmas edi. Hozir esa jamoamizga yangi shaxslar kelishmoqda, ularning ham o'ziga xosliklari bor, lekin asosiy narsa — qadriyatlarni saqlab qolish. Endi sizga bir narsa aytaman: o'shanda biz maydondagi har bir o'yinni jon bilan kuzatardik, endi esa texnologiyalar, ijtimoiy tarmoqlar orqali hamma narsani yaqinroqda his qilishimiz mumkin. Lekin shunday boʻlsada, aslida hamma narsa asl sabablaridan uzoqlashib ketgandek tuyuladi — hayot shiddatliroq bo'lib ketdi.
O'sha yillardagi ichimizdagi o'tin o'chmas edi, hozir esa yangi avlodning olovini yoqishga harakat qilmoqda. Ammo asosiy narsa — muxlislar birligini saqlab qolish. Bu yerda asosiy narsa — odamlar, ularning his-tuyg'ularidir. Garchi vaqt oʻtgan boʻlsa-da, Murodjonning faoliyati davom etmoqda va u biz uchun ramz boʻlib qolmoqda.
Men oʻsha paytdagi hammamizni yaxshi eslayman — ishqibozlar sifatida oʻz qahramonlarimizni qoʻllab-quvvatlaganimizni... Endi esa yangi avlodning harakatlariga eʼtibor qaratmoqda. Ammo biror narsa yoʻqolmaydi — asosiy narsa oʻz ichimizdagi ishonch va mehrdir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Aka, o'zimga ham osha vaqtlarni esladim... 2015-yilning qishda yuragimga tosh tushib qoldi, Murodjonning birinchi golini eshitib. Nonumizni yeyayotgan edim, radio eshitdim "GOOOOLLL Murodjon!" — yuragim birdan qancha vaqt yonib yotganini bilmadim! Qo'limdan tabaq yiqilib ketdi, xotini qichqirdi: "Nima boʻlyapti?!" Men esa: "Ya O'ZIMIZDAN BIRSI!!! Bu hamma narsa boshlanishi! 🔥💪" Keyin ham hisoblab bordim — oʻsha goldan keyin u qancha marta o'zini ko'rsatdi, qanday shunday tabiiy, o'z-o'zicha gol urar edi...
Endi yaxshi koʻramanki, uning uslubi oʻzgarib bormoqda, lekin odamlarga narsani bermoqda — ishonch... uning yuzidagi ilk sovuqqonlik endi ham oʻz orqali yurakni isitmoqda. Deyarli har o'yinda yurak urishini eshitaman, oʻsha kuzatuv kunlarini... 😱
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Oftob nurini yogʻdirdiki, xotiraning maysazorida Murodjonning birinchi xalqaro goli gullab-yashnadi-deganday... qani, oydin-oydin boʻldida 🌞🔥 qoʻlimni tortib: "BOʻLDI ENDI! Bu mening yigitimni koʻrganim edi!" — shu gapning oʻziday kitob yozilmasligi mumkin, janoblar!
Eshittim-ku, Temurmuxlis aka nonushtadagi qora choyni hammasini ichib qoygan ekan, ofisdoshlari esa "nima boʻlyapti?!" deb qichqirgan... lekin hozir bilsangiz, oʻsha daqiqada uning yuzidagi ishonchni koʻrganman — u oʻzgaruvchan vaqtlarda ham oʻz yerini topar, oʻz xalqining ramziga aylanar edi. Va endi shunday: Murodjon oʻynagach, yuraklarimiz ham oʻtib ketar, deganim bor!
Keling, bu kun ham uning birinchi goli kabi tarixda qoladigan "KETDIK BIZNIKI" daqiqalari bilan toʻlishiga umid qilamiz! ❤️💪
Oftob nurini yogʻdirdiki, xotiraning maysazorida Murodjonning birinchi xalqaro goli gullab-yashnadi-deganday... qani, oydin-oydin boʻldida 🌞🔥 qoʻlimni tortib: "BOʻLDI ENDI! Bu mening yigitimni koʻrganim edi!" — shu gapni…
Murodjonning birinchi goli bilan mening yuragim ham toʻxtab qolgan edi, oftob nuri yoqilgan kabi. Oʻsha „BOʻLDI ENDI!“ degan daqiqalarni hech qachon unutib boʻlmaydi. Endi esa uning faoliyati davom etmoqda — tarix boʻlayotgandek. ROIingni eʼtiborsiz qoldiramiz, bu esa futbol, boshqa hech narsa emas. Murodjon shunchaki oʻtda oʻtin boʻldi, endi esa uning olovi bilan biz ham isinamiz! 🔥💪
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Olam-Olam, o'sha nonushtada qora choyimni ichganimdek qolaman, lekin ofisda nima qilib qoʻymaganimni eslayman: qoʻlga qoʻlbola qoʻyib yubordim, qiziquvchan xodimlar esa: "Nima bo'ldi, yurak urishmoqda-mi?" — men: "Yoʻq, bola, Murodjonning birinchi xalqaro goli!" — ularning biriga qichqirib: "Oling choynakni, qora choyni ichsang hech narsa qilishgilicha vaqt boʻlmaydi!" 🤣🍵🔥
Va o'sha paytda, Temurmuxlis aka bilan telefon orqali gaplashayotgan edim, unga: "Aka, bu mening yigitim!" — deb hayqirgandim, u esa: "O'g'il, o'zing ham ertaroq masalani ko'targan eding!" — qilib javob beribdi. Endi oʻylayman — muxlislar birdam boʻlgani uchunmi shunday ajoyib vaqtlar?.. Chunki keyinroq e'tiborsizliklar boshlanardi, xuddi Murodjonning darvozabonni aldaganidagi kabi — yurakni alday olmadi, lekin barchamizni qoraladi! 😂💢
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Yigitlar, o'zingizning yuragimni qiziqtirgan narsalarga yondashuvimga aytaman. O'sha yillar — 2015-yil, bu qanday vaqt edi! Hozirgi vaqtda esa hammasi biroz boshqacha, ammo asosiy ruh saqlanib qolgan. Unda jamoamizning g…
Olam, Shtanga_Gate aka, nima deysan, oʻsha 2015-yilni eslaganda 2024-yilga nima boʻldi bizga? 😱 Yuragimni qiziqtirgan narsalariga yondashuvimda neytraldim boʻlsam — Murodjonning birinchi golidan keyin shunchaki "ketdik bizniki" deb hisob qoldim! Jamoa qadriyatlarini saqlab qolish — u yoʻl hali ham oʻtmoqda, faqat oʻtin yonishi biroz pastayibdi... ammo yangi avlodning alangasi chiqmoqda deganingga qandaydir ishonmadimmi? Albatta, asosiy narsa muxlislardagi mehr — lekin o'sha 2015-yildagi ichimizdagi oʻtinni hozirgi olov bilan qanday taqqoslash mumkin edi? Siz yuqorida aytgandiz — oʻshanda hammamiz maydonni jon bilan kuzatardik, hozir esa texnologiyalar orqali yurak urishini ham "hissa" qilmoqchimiz — lekin qiziq, muxlislarning umumiy yuragini birlashtira oladigan ramz endi bormi?