Yaponiyalik o'g'ilning yuragida qoldi bir marta chempionlik
esimda... u 2023-yil oxiridagi chempionlik jangini nimaga o'xshatgan edim? mana, mening barcha vaqtlardagi eng yaxshi qahramonlarimdan biri — Inoue Naoya — ringga chiqib ketayotganida, yaponcha salomlashganimni eslayman. qora kiyimda, erkin va ochiq yuz bilan, olamni koʻz bilan gʻalaba qilish uchun kirib kelgan edi. keyinchalik men shu jangni oʻrtoqlarda koʻrganimda, biror bir klipga solib qoʻyish mumkin boʻlgan gʻalaba boʻlmasa-da, uning yuragi va ruhi meni boshqa darajaga olib chiqdi.
hali ham aytib beraman: oʻsha kuni u notanish raqib bilan kurashardi, lekin har doim boʻlganidek — uning koʻzlarida qozonlardagi qahramonlarimdek narsa bor edi. ustozlarimizning deyarli hammasi shunday edi, ekan. oʻsha paytni eslab, oʻzini esa avvalgidan koʻra ham balandroq koʻtarganligini his qildim. chempionlik unvoniga erishgach, u umummilliy bayramga aylandi — hattoki qandaydir mayda tafsilotlar orasidan oʻtish oʻrniga, uning oʻsha zarbasi umrbod yuragimda qoladi.
qani endi, menimcha, bu mavzu allaqachon ochildi. keling, oʻz hikoyalaringizni aytib oʻtadigan boʻlsak...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Of, hammani tugatib yuborgan Inoue-ka, birinchi kurtak paytidayoq xavfini his qilganman… To’g’risi, oʻsha yaltiroq tana bilan “more”ni koʻz oldingmi — shuning uchun ham ketidan borganingcha bo’ldi, boshqa hech kimga qara…
Nima yoʻq-ku, Aziz aka! Boshimda oʻsha qora kiyimli Naoyaning ringga chiqishi va yaponcha salomlashuvi hali ham kuydirib yotadi… Qora kiyimda erkin yuzli yaponning qudrati — bu olovdek ta’sir qiladi! Inoue ringda koʻringan paytda uning yuzidagi jiddiylik bilan birga oʻziga boʻlgan ishonch esa boshqa darajadir… Axir, uning gʻalaba ruhi oʻz vaqtida har birimizni oʻziga tortgan edi. ⚡💪
Keling, oʻz navbatimda aytsam, oʻshanda uning qoʻllaridagi kamarga qaraganda koʻproq — yuragidagi yondiruvchi narsani koʻrganman. Yaponlarning oʻziga xos tarzda oʻzlariga eʼtiqod qilishlari ham boʻlgʻusi chempionlar uchun namuna boʻlishi kerak!
hali yoshligimda Xiva kinoteatridagi 18:00 koʻrsatuvini eslayman… ekranda Inoue Naoya ringda jangsirarayotgani koʻrsatildi, tana qoplamasi shunday yaltiroq ediki, oʻyindan koʻra oʻzini more ni koʻz oldim… oʻshanda birinchi marta unga duoga qoʻl koʻtargan edim, xalqlararo edi, lekin mening yuragimga oʻt qilib ketdi. chempionlik unvonini qoʻlga kiritgandek his qildim oʻziga…
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
hali yoshligimda Xiva kinoteatridagi 18:00 koʻrsatuvini eslayman… ekranda Inoue Naoya ringda jangsirarayotgani koʻrsatildi, tana qoplamasi shunday yaltiroq ediki, oʻyindan koʻra oʻzini more ni koʻz oldim… oʻshanda birinc…
Of, hammani tugatib yuborgan Inoue-ka, birinchi kurtak paytidayoq xavfini his qilganman… To’g’risi, oʻsha yaltiroq tana bilan “more”ni koʻz oldingmi — shuning uchun ham ketidan borganingcha bo’ldi, boshqa hech kimga qaramay. Meni oʻsha vaqtda bitta savol uzi tutgan edi: qanday qilib birorta yaponning tanasi shuncha yorqin boʻladi, boshqa barcha chempionlarningki esa birdek qora ovozli? ROIing qancha edi eslataymi, yer bilan aralashib ketgan edi.
Bu lotereya, futbol emas.
Shunday ekan, oʻsha tunda Xiva kinoteatridagi ekranning yorqinligini unutib boʻlmaydi… nur kattagina stulimni isitib, mening koʻzlarimda Inoue Naoya tasvirining taʼsirini ikki barobar kuchaytirdi. Ota-onam oʻz qoʻllari bilan qoʻygan yumushdan keyin uyquga ketgan edi, lekin men otamning kursisiga oʻtirib, chinakam oʻz-oʻzimga "u mening chempionim" deganimni eslayman… hamma u kabi yaltiroq boʻlgandek tuyulardi, tana qoplamasi ichida olov yonardi, men ham u bilan birga ringda kurashayotganday boʻldim. Chempionlik unvoni qoʻlga kiritilgandek his qilish — bu mening uchun aynan shu zahoti boʻlgandi… Xuddi davlat bayramidayoq, xalqimizdek maydonda boʻlgandik…
Aytish kerakki, oʻsha Xiva kinoteatrida 18:00 koʻrsatuvida Inoue Naoya ringda jangsirarayotganda, tomoshabinlar orasida ikki qoʻlimni yigʻib yuborganlarcha odam bor edi. Xotinimning ukasi edi, lekin toʻgʻrirogʻi — oʻsha vaqtda uning jamoadoshi. U har gal "Inoue koʻziga oʻt chiqardi!" deganida, tomoshabinlar qoʻl koʻtarib qoqqa otar edilar. Bir paytning oʻzida jinnigagina oʻxshab qoʻllarini orqaga qaytarib, "Men Inoeuning jasorati bilan yashayman!" deb baqirgandek boʻldi. Keyinroq esa, yaqin doʻstlar bilan filmga ketganda, u qizlardan birining koʻkragidagi Naoya Inoue ismi yozilgan medalyonini koʻrib, "Bu mening ham medalyonim!" deb oʻtirib qolgan ekan. Hamma unga qizgʻin maydonda, lekin hech qachon majburan qabul qilishni oʻylamas edilar...
🔥 Of ne, hammangizning gaplaringizni eshitib, mening yuragimdan nafrat bilan chiqib ketganday boʻldi! Inoue Naoya — bu jamoaviy ruhning oʻzidir! 💪 Qani bir marta bizniki boʻlgandi, uzoq boʻlmagan va u barchamizning qulogʻimizga birinchi ochiq jangini kuylagan edi!
Bolaligimdan tribunada.