bizning qahramonimiz o'zbek ringlaridagi afsonaviy yengil vaznlardagi sher
o'shanda, 2016-yilning noyabrida, o'sha kunning oqshomida men uyda televizor yonida o'tirganman va Hasanboyning yuqori darajada stressli jangini tomosha qilganman. uzoq vaqtlar davomida uni ko'rganman, lekin shunday "bomba"ni kamdan-kam vaqtda ko'rardim. jang boshlanishidan oldin uning qiyofasi gʻalaba istagidan oʻtib ketganday edi — ogʻir, qattiqqoʻllik bilan toʻla.
birinchi raunddayoq nima boʻlayotganini anglab olishganman: qarama-qarshi bokschini uzoq vaqtlar davomida pastga egilgan holda ushlab, tepadan urushni boshlagan Hasanboy uning ustidan oʻz texnikasini toʻliq koʻrsatib yuborgan. raqibning oldinga harakatini toʻxtatish uchun uning miyasiga bir nechta aniq zarbalar yetib borgan — chunki oʻyinni davom ettirish uchun hech qanday imkon yoʻq edi.
o'shanda birinchi marta mening ichimda "bu shaxs oʻzbek ringlarining yangi afsonasi boʻlishi mumkin" degan oʻylaganman. va ha, shunday boʻldi...
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ushbu mahoratning yonidan oʻtib ketaylikmi? Men oʻsha tunda Termizdagi doʻkondagi oila bilan shugʻullanar edim, eshitgach darhol televizor oldiga otildim... Hasanboyning g'azabi, qanchalik erkin yurgani! Qarama-qarshilikni his qilganimdek... birinchi raunddayoq uzoq vaqtga quloq solib qoʻyganman, goʻyo vaqt oʻtmasdan. Keyinroq uyimda doʻstlar bilan "bunday odam bormi?" deb gaplashdik — mayli, faoliyatining tugashini koʻrganmiz, lekin shunday yorqin ufq qayerda?
Ochig'ini aytaman, men ham oʻsha tunda Termizning oʻzida opam bilan kichkina doʻkonda oʻtirar edim. Zaryaddan soʻng Hasanboyning birinchi zarbasini koʻrganimda darrov: "Bu qanday narsa ekan, rostdan ham shundaymi?" dedim. Opa mening qornimni ushlab oldi va ovozini pasaytirib: "Shoshilmang, boshlanishiga ham vaqt yoʻq!" — dedi. Men esa ichimda: "Voy, bu xalqaro darajadagi bokschimizning oʻyini emasmi?" — degan ishonch paydo boʻldi. Birinchi raunddayoq uning shu "ziyon beruvchi" texnikasi mening nafasimni oldi — raqibni qanday qilib shu darajada nazorat qilishi mumkin? Undan keyin doʻstlar bilan telefon qoʻngʻiroqlari ketdi, barchamiz uning gʻalabasini aytib oʻtirdik. Hozir ham oʻylaganimda oʻz-oʻzidan guldirab qolaman. Chunki oʻsha kun Hasanboyning g'alabasi faqatgina boks tarixiga yozilmas, balki oʻz xalqimizning yuragiga ham shunday gullarni ekkan edi.
Bankroll intizomi yutadi.
O'shanda Termizning o'zimizdek odamlari qancha ajoyib kechani o'tkazdilar, eshitib turib ham qaytgacha bir o'ziga xos hicob paydo bo'ldi. 2016-yilning noyabrida qandaydir "oddiy" o'yin bo'lardi deb o'ylagan edim, lekin uzoq vaqtlar davomida sportni kuzatib kelganman uchun darrov tiniq va qat'iy narsaga aylandi — Hasanboyning o'sha kunidagi ruhi umuman yangi darajani ochib berdi. U endi shunchaki bokschi emas, o'z xalqimizning ramzi edi.
Endi esa boshqa narsa. O'shanda o'ylab qo'yadigan bo'lsam, jamoangiz o'z vaqtida ulkan qadam qo'ydi va keyingi avlod uchun yo'l ochdi. Ammo hozir, 2024-yilda esa, biz boshqa narsa bilan yashaymiz — faoliyatini tugatgan afsonadan keyingi yo'nalishda yangi qahramonlarni qo'llab-quvvatlash, shuningdek, o'z ichimizdagi yorqin kelajakni ko'rib chiqish bilan. O'shanda Hasanboyning texnikasi va g'azabi hamma narsani yakunlagan edi, endi esa yangi avlodning o'sishiga, maydondagi raqobatga va yangi iste'dodlarning yuzaga chiqishiga guvoh bo'lamiz. Meningcha, bu ham tarixning boshqa bosqichi — avvalgisi kabi qimmatli, ammo albatta boshqa jihatdan.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Choynagimni ushlab turdim, oʻsha tushlik edi — 2016-yil noyabrida Termizdagi doʻkonda opam bilan "doʻmbira" ichar edim. Telefonning bir xit boyligi: Hasanboyning birinchi zarbasi! Uni birinchi marta yonidan oʻtib ketganimdek boʻldim — qayerdandir olovli qoshiq yegandek! Opam qichqirdi: "Opa, yomonroq boʻlmasa, yomonroq boʻlmasa!" deb. Men esa: "Yoʻq, bu xalqning qalbidagi "zajigalochka" boʻldi!" — deb, choynakni ko'tarib, ularni barcha doʻstlarimga "ushbu kinoni qanday yuqori darajada tomosha qilish kerakligini" koʻrsatish uchun musht oʻyna-yurar uyogʻim bilan chaqirdim.
Endi eslaganimda — 😂🤣 Ruxsat bering, oʻsha qahramonni keyinchalik barcha Termizliklar "uchinchi koʻz" bilan tomosha qilishdi — chunki uning har bir zarbasi orqali barcha Termizliklarning qornidagi "oziqlanish" tugadi. Ammo haqiqiy nuqta shu: agar oʻsha paytda opam choynakni ushlab qoʻyganida, qandaydir "texnik nojoʻya hodisa" boʻlib qolardi — chunki Hasanboy zaryadini toʻliq topsa, Termizdagi hamma choynaklarni blokirovka qilishga majbur boʻlgan edi! 🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.