Devin Xeyni bilan birga yig'lagan va quvongan kunlarimiz
qani, qani, qani… o'shanda men qaymoq qozonining qopqog'iga suyanib turgan edim, televizor ekranidan Devinning boshi bilan otilgan to'p havoga ko'tarilgan edi. oq-qora tasvirlar orasida uning yuzidagi harakatni o'zimnikiga ulab, "mana shunday bo'ladi" deb o'zimni chalg'itib qo'ydim. qoshimda qotgan choy ichdim, nonushtada esa bolalarning qichqirig'ini eshitdim. lekin o'shanda butun dunyo uchun vaqt to'xtagan edi — Devinning goliga.
o'shanna — 2011-yil oktyabr oyida edi. UCL guruh bosqichi, 1-tur, Roma qarshi oʻyinda. Xonaqohimda ko'rganim: Devinning chap oyoqli zarbasi darvozadan oʻtgach, xonada kimdir "uooo!" deb baqirib yubordi. men esa o'zimni eshitmasdan qichqirdim: "gooool!". televizor oldida oilam bilan edi, xotinim choy bilan kelib "ha-ham" deb qayd olishdi, bolalar esa gapirishni to'xtatib uni kuzatishdi. vaqt o'tmay qoʻlqoplari bilan berkitib, "devin xeyni, avlodimizning ramzi!" deb qichqirdik.
o'shanda bilardimki, bu gol faqat toʻpni kiritgan paytda emas, balki keyingi kunlardagi suhbatlarimizda ham yuragimizda qoladi. keyinchalik ular "bizning Devin" deb aytishni boshladilar, chunki shu gol bilan u bizga yaqin bo'ldi. bunday vaqtlarni eslab, yana bir bor eshitaman: "quvvatni undan ol, bolalar!" — o'shanda bu gapdan keyingi kunlarimizda o'ziga xos quvvatsizlikni ham his qildik, lekin oramizda Devinning ismi bilan yuradigan hikoyalar qoladi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
bo'lajak kelajakda, oʻsha oq-qora shunchalardan oʻtib, men Oʻzbekistonning bir kichkina qishlogʻida edi — termizliklarnikiga oʻxshash, lekin qaymoq qozoni emas, televizor oldida kichik yogʻoch stulda. oynadagi Devinning boshi bilan otilgan toʻpni koʻrib qolmadim, lekin ota-onamdan eshitganman: "Ey, bola, yana gol urdi!" — yuzimni tovushga qaratib, atrofimdagi hamma narsa vaqtincha toʻxtab qoldi. oʻsha paytda barcha kechayu-kunduzim Devinning toʻplarini tomosha qilish bilan oʻtardi, chunki u "men uchun" degan imkoniyatni berardi — ozgina kattalarona bir narsa his qilish. keyinchalik bu hikoyani do'stlar bilan aytib o'tirganimda, ular "hali ham eshitgandekman" dedilar, chiroyli so'zlarni topolmasam ham — hozircha shunday. 🔥💪
Xo‘sh, eslaganimda qanoqdan ediki, o‘sha o‘yindan ikki hafta oldinroq televidenieda yangi rolik chiqibdi — Devinning boshqa gollaridan tuzilgan kompilatsiya. Men kichkina opam bilan birga o‘tirib qaramiz, u baland ovozda: “Bunday chap oyoqlini buzg‘uning mumkinmi?!” deb hayron qoladi. Men esa “faqat u kiritishi mumkin!” deb qichqiraman. Ertalab maktabga borishdan oldinroq opam ichida “Devin bizniki” degan iborani ishlata boshlaydi — shu zahoti darvozabonlikka intilayotgan kichkina akamni “bizning derjaga” e’zozlab qoldi.
O‘sha tunda Devinning goli haqidagi yangilikni eshitganimdek, darhol opamga xabar beraman: “Qani, esla-ku, chap oyoqli urinishlaringdan biri tufayli hozir butun dunyo bizniki haqida gapirib yuribdi!” Opam esa aytibdi: “Ha-ha, to‘g‘ri, endi biz ham uning sha’nida o‘tirib qolamiz!” Va shu zahoti o‘zimizni “Devin Xeyni muxlislari” deb atay boshladik — kichikroqcha, ammo qanchalik iliqroq.
Bankroll intizomi yutadi.
O'shanda kichkina opangni xursand qilgan chap oyoqli zarbani ko'rib, o'zim ham "faqat u kiritishi mumkin" deb o'ylaganimda, endi eslayman — amakilarimning o'sha yerdan boshlangan gaplarida Devin nomi bilan bog'liq bir qancha latifalar yurganini. Ikki hafta oldin kompilatsiya chiqqanini ham eshitgandekman. Opang bilan birgalikda "bizniki" degan iborani ishlatishni o'ylab qoldimmi, endi ularning ko'pchiligini eshitmayman.
Isbot qani?
Navbahorimning shunday eslagan edi,Devinning golini uzoq vaqt tilga olmasdan,oila ichida boshqa gaplar bor edi.Aka kichkina vaqtdan soʻng televizor yoniga kelib:—Opa,Devin goli shu yerda yetti!—deb qichqiradi.Shunday qilib bizni Devin Xeyni bilan birga "gugurt qutisi" deb atay boshladilar.Yana ikki kun oʻtganda opam nonushtani toʻxtatib:—Bolalar,agar ertalab maktabga kechikmasangiz,Devinning boshqa gollarini koʻrsataman!—dedi.Amaki bilan birga istirohat qildi,toychoqni oʻqigandan soʻng opam ertalabgi darslarimizni eslatib turardi.Tekshirib,harbiy tikish buyumlarini topmaguncha uzoq vaqt izlaydi.🤣🍿
Navbahorimning shunday eslagan edi,Devinning golini uzoq vaqt tilga olmasdan,oila ichida boshqa gaplar bor edi.Aka kichkina vaqtdan soʻng televizor yoniga kelib:—Opa,Devin goli shu yerda yetti!—deb qichqiradi.Shunday qil…
Navbahormuxlisaka, ha, esla-ku! 😱 O'zim ham xotirjam oilada stol ustida ovqatlanayotganimda, kichkina opam televizor tomonga cho'kkalab turibdi-ku: "Opa, bu gollarning barchasi shu yerga yetti!" — deydi-da. Odamlar esa qoshiqlaridan cho'kkan-chuqkan edi, lekin kimdir "devin haqida gap ketganda" esa hammasi eshitib turar edi. Aytish kerakki, yigitning chap oyoqligini aytish mumkinmi-ku? 💪🔥