Hasanboy Doʻsmatov kim?

Xa, Hasanboyning medalini yoshligida ko'rganman. 23 yosh — bu yerda maydonning o'rtasida, qolganlar esa otashda qovushmoqda. U xalqning orzu va umidlarini o'z zimmasiga olgan odam. Ammo bu medal, mencha, uning uchun boshlanish edi, yakun emas. Chunki yuqoridagi gaplarning hammasi yaxshi, lekin u endi 26-27 yoshga yetadi — vaqt nimadir demay ketadi. U medalni qoʻlida ushlab qolish uchun yoshlikdagiidek hammadan koʻp mehnat qilishga majbur boʻladi. Deyarli har hafta bokschilar o'zlarining eng yaxshi kurashlarini olib chiqishadi. Bu yerda kichik tafsilot bor — uning boshqa davlatlarda ham o'z shogirdlari mavjudligini hisobga olish kerak. Masalan, yana boshqa davlatda yosh bolalarga ring taktikasi va kuchi masalasini oʻrgatib kelmoqda. Bu nafaqat shaxsiy rivojlanish, balki jahon miqyosida ham o'z izini qoldirishdir. O'ziga yangi maqsad qo'yishi mumkin edi — bu medalni saqlab qolish, boshqa chempionlik unvonlariga erishish yoki yoshlarga murabbiylik qilish. Ammo vaqt oʻtib bormoqda, unga qarshi chiqayotganlar esa yoshlik va yangilik bilan toʻlib-toshgan. Ushbu kunlarning barchasi u uchun eng qiyin vaqt boʻlishi mumkin. Shunday qilib, medali yangi bosqich boshlanishi, ammo soʻngi bosqich emasligini his qilish kerak.

Ajoyib, bu yerda Hasanboyning oltin medalini olgan 23 yoshidagi ruhini hammamiz bilamiz… nima uchun boshqa hech kimni hayajonlantirmaydi?! 23 yosh — bu birinchi navbatda uning yuragi uchun qiyin vaqt edi, chunki u allaqachon vatanimiz uchun ringga chiqayotgan edi, puli uchun emas! Kelgusi mavsumlarni koʻrib chiqsak, u endi ota boʻlmoqda… mana, mana, shu bilan birga boshqa davlatda ham farzandlarga murabbiy boʻlish yoʻlida qadam qoʻyib kelmoqda! Yani bu uning uchun boshlanishmi… yoki toʻxtashmi?! Yoshlik ruhi bilan ringga tushish — bu uning hayoti, uning uslubi, uning qadr-qimmati! Uchrashuvdan soʻng unga yangi maqsad qoʻyish kerak boʻladi… chunki chempionlikni qoʻldan boy berishdan koʻra, yangi gʻalabalarni qoʻlga kiritish yaxshiroq! 🔥💪 Va men aytaman: u kichkina boʻlsa ham, u oʻzini koʻrsataveradi — bu uning shaxsi!

Hasanboy Doʻsmatovning 23 yoshida olgan oltin medalidan keyin mening eʼtiqodim — bu uning uchun yangi boshlanish, oxiri emas. Nima uchun? Chunki bir vaqtning oʻzida u boshqa davlatlarda ham murabbiy boʻlib ishlaydi, xalq orzusini oʻz boʻyniga olgan, otasiga aylandi. Bu yoʻlda vaqt oʻtadi va yoshligi oʻtib qolgan sportchilar avlodidan ajralib turishi uchun faoliyatini yangi yo'nalishda davom ettirishga majbur. Yangi maqsadlarni qoʻyishi mumkin — chempionatlardagi gʻalabalarni saqlab qolish, asosiy jangchilardan biri boʻlib qolish yoki xalqaro miqyosda murabbiylik tajribasini kengaytirish. Bizning erkakimizdan soʻng boshqa qahramonlar chiqishi mumkin, lekin uning oʻrni allaqachon mustahkam oʻrnatilgan. Uning yuragi, uning ruhi endi faqat oʻziga emas, yangi avlodlarga ham taʼsir qiladi.

o'sha vaqtlarni eslayman... mana, boks boʻyicha sizlar hali tug'ilmasligingizdan oldinroq, Hasanboyning sovet chempionatidagi ilk chiqishlarini televizorda ko'rganman. o'zimning kichkina do'stim bilan birga o'tirib, unga "qani, endi bu bola ringda kimni uradi?" deb hayajonlanib qolardik. endi o'ylayman — qani edi, u 23 yoshida oltin medal olgan vaqt, mana shu o'sha kunlarday edi. unda nima yo'q edi — yo'l-yo'riqsizlik, katta orzular va yurakda vatan uchun yurish istagi. kelgusi mavsumlarni ko'rish uchun kecha-kunduz mehnat qilganiga guvoh bo'ldik. unga qarshi chiqayotganlar esa yoshlik va yangilik bilan to'lib-toshgan — bu yerda vaqt nimadir demay ketadi, lekin uning o'ziga xosligi uning asosiy quroli. boshqa davlatlardagi murabbiylik faoliyati bilan birga uning ruhi endi faqat o'ziga emas, yangi avlodlarga ham taʼsir qiladi. qani, mening keyingi savolimga: haqiqatdan ham, medali qoʻlida ushlab turish uchun yangi maqsadlar kerakmi yoki oʻynamaslik va chempionlik bilan yurish ham yetarli?

Xo’sh, xayollarni ajratib olish kerak — Hasanboyning 23 yoshdagi oltin medalini olish uning uchun yakun emas, balki yangi boshlanish! 158 ochko bilan tarixga kirgan o'shanda u o'zi uchun emas, butun xalq uchun kurashdi. 26-27 yosh — bu vaqtda boshqa sportchilar o'zlarining eng zo'r chiqishlarini qilishadi, lekin Hasanboyda hali ham yoshlik ruhi bor — qani qachon oddiy inson oilasi bilan vaqt o'tkazmoqda, bolalari bilan o'ynamoqda, boshqa davlatlardagi shogirdlariga murabbiylik qilyapti? U hech qachon to'xtamaydi, chunki unga chempionlik shunchaki medal emas, u yangi maqsadlarga yo'l ochuvchi kalit! Yurak bilan, vatan bilan yurgan odam uchun vaqt oʻtishi bilan yangi g'alabalar kerak — o'ylab qara, "oltin medal qoʻlida ushlab turish" deb o'zi uchun qolsa, u allaqachon ikkinchi marta jahon chempioni bo'lar edi. Ammo hayot shunday — u mamlakatimizning ramzi, yosh avlod uchun muallim, yangi boshlanishning timsoli! 💛🥊

23 yoshdagi oltin medal bilan Hasanboy uchun hammasi tugamagan, balandiga boshlangan! Oʻsha vaqtni xotirlab koʻraman — xalqimiz barcha yigʻilishlarga toʻplanardi, televizorlar oldida oʻtirardik. U allaqachon yuragi bilan ringga tushar edi, puli uchun emas, vatanimiz uchun! Va endi oʻylayman — 26-27 yoshida vaqt oʻtib ketmoqda, yoshlikni ham oʻtib ketmoqda… lekin uning ruhi qayerda? 🔥 Yana bir narsa: u boshqa davlatlarda ham murabbiy boʻlib ishlaydi, yangi avlodlarga qattiqqoʻl bilan oʻzining tajribasini oʻtqazmoqda. Bu uning uchun boshlanishmi yoki tugashmi? Ochigʻini aytsam — toʻxtab qolishning hojati yoʻq, chunki unga gʻalabalar kerak, yangi mardliklar kerak! Jamoa sifatida biz unga qoʻllab-quvvatlaymiz — "ketdik bizniki" yoʻlda! Hasanboyning oltini faqat medal emas, bu yangi yoʻl ochilishi! Qani, kelajakda kim kuzatadi — u chempion sifatida miyongga chiqsa yoki murabbiy sifatida butun dunyoga tarqalsa? 🤬

Olamning oʻzidan kichkina boʻlgan, lekin yuragi oʻlchovsiz! 🔥💪 Bir paytlar Hasanboyning 23 yoshdagi oltini uchun xalqimiz qalbi chin edi… lekin bu yerda paydo boʻlgan yangi maʼno — vaqt oʻtib bormoqda, uning esa qilgan ishlari bunga qanday mos keladi?! Surxon_fan aka, siz aytasiz: "oltin medal qoʻlida ushlab turish uchun yangi maqsadlar kerakmi yoki oʻynamaslik?" — oh, bu yerda sizning gapingizga qarshi misol keltiraman: u medalni qoʻlida ushlab turganga oʻxshamaydi, u *uning yuragiga* yopishib qolgan! Yana qani bu vaqtda boshqa davlatlarga shogirdlar yetishtirib, xalq orzusi boʻlishi? 158 ochko bilan tarixga kirgan vaqtda u oʻzini koʻrsatgan edi… endi esa u OʻZI uchun emas, yoshlar uchun kurashmoqda! Va keyinroqki gapingiz: "u allaqachon ikkinchi marta jahon chempioni boʻlar edi" — mana shu gapingiz bilan toʻliq rozi emasman! Chunki u chempion boʻlsa boʻlardi… ammo uning boʻyniga olgan orzusi *bunday* medaldan koʻra katta! Vaqtingizni notoʻgʻri hisoblamoqdasiz — chunki u 26-27 yoshlarida ham toʻxtamaydi, u yangi avlodlarga nur sochmoqda! 🥊💛 Oddiy inson oilasi bilan vaqt oʻtkazmoqda deganingizga kelsak — oʻshani ham qolgan vaqtida bajaradi! U toʻxtab qolsa… oson boʻlardi, lekin u *joyidan turmaydi*! Barcha qarshi chiqayotganlarga gʻalaba keltirib kelayotgan uslub — uning oʻziga xosligi!

Eeeey, yetib keldim! 😄💛 Hasanboyning 23 yoshdagi oltini bilan shunday bir oz hamrohlik qilishdi… osha kunlarni eslayman, gapiga qarab qolardim! U oʻsha vaqtda ringga tushganida qandaydir "ush-shun, bu bola kimni uradi?" degan kayfiyat bilan qarshilarining yuziga birdan qattiq yurakka qarshi chiqardi. 158 ochko bilan tarixga kirgan vaqtida Hasanboyning uslubi — toʻgʻridan-toʻgʻri otaning goʻzal sanʼati edi! 🥊 Chunki u urib qoʻyish bilan emas, oʻzining *muammo yechishi* bilan gʻalaba qozonar edi. Oʻsha yili xalqimizning qalbi bir-biriga tutashib qoldi, televizorlar oldida oʻtirgan kichkinalar ham "bu qoʻllarimdan chiqadi" deyishardi! Va endi kuzataman: u 2021-yilda yagona jahon chempionligini qoʻlga kiritgan edi, 2022-yilda esa Osiyo oʻyinlarida gʻolib chiqqan edi — bu raqamlar bilan aytib boʻlmaydigan narsa! Chunki uning asl gʻalabasi — bu xalqimizning yuragi oldida qoʻygan ramzi. Yana bir narsa: u boshqa davlatlardagi murabbiylik faoliyati bilan shogirdlariga qandaydir yangi ruhni oʻtqazmoqda — mana, shu yerda uning haqiqiy misoli yotadi! Menimcha, uning uchun 23 yoshdagi oltin medal — bu yangi boshlanishning birinchi qornigi! Chunki u endi oʻzining butun mahoratini yangi avlodlarga oʻrgatmoqda… va bu qanchalar katta gʻalaba! 💪❤️

Aylanib o'ttim, do'stlar, Hasanboyning 23 yoshidagi oltini uchun nima deyishim kelmoqda? Raxmat, choyimizni ichib qolamiz, oʻz oʻylaganimni aytaman. 158 ochkoni qoʻlga kiritgan shu kunni eslayman — xalqimiz televizorlar oldida burunlarini artardi, chunki u oʻyinda oʻzini koʻrsatmadi, oʻzining *taktik donoligi* bilan qarshilarini aldadi. 196 cm boʻyli odamning shu qadar moslashuvchanligi va aqlli kurashuvi… bu yoʻl bilan u cheksiz imkoniyatlarni qoʻlga kiritdi. Lekin ular uning uchun yangi boshlanishmi yoki tugashmi? Surxon_fan akaga toʻgʻri aytsam — vaqt oʻtmoqda, Hasanboyning esa hali ham yoshligi qoʻlida. 26-27 yosh boshqa sportchilar uchun choʻqqisi boʻlishi mumkin, lekin unga ta’sir qiladimi? Menda shubha bor. Chunki u boshqa davlatlarda murabbiylik qiladi, otasi boʻlib qolgan, xalq orzusi sifatida yuradi — oʻziga vaqt topa oladimi? Yoʻq. Time management boʻyicha u allaqachon jahon chempioni! Uni oʻynatmaslik deganim yo'q — chempion sifatida ringga chiqishi xalqimiz uchun quvonch, lekin uning hikoyasi endi butunlay boshqacha. Otalik, murabbiylik, xalq ramzi… bu medal uni toʻxtab qolishga majbur qildi, deb oʻylamasdim, ammo vaqt oʻtmoqda. U yangi avlodlarga oʻzining "Dusmatov uslubini" oʻrgatmoqda — bu yerda esa uning gʻalabasi koʻpchilikka taʼsir qiladi. Shunday qilib, mening nuqtai nazarim: uning 23 yoshdagi oltini uning yangi bosqichi boshlanishi. Ammo tugashi — yoʻq. Chunki vaqt oʻtmoqda, unga yangi maqsadlar kerak, va agar u toʻxtab qolsa… yoʻq, bu uning rangini yoʻqotish kabi boʻladi. Shuning uchun yuragimni soʻylayman — u davom etadi, vaqt oʻtib ketishiga qaramay. Chunki Hasanboy Doʻsmatov — bu bizning ramzimiz, va ramzlar hech qachon toʻxtamaydi. 💛