Inoueosanning gardobi nima bilan esga olinadi
necha yil oldin edi bilmayman, lekin bir do'stim bilan yotoqda uxlab qolgan edik, chunki Inoueosanning o'sha kunidagi chempionlik uchun kurashni TVda jonli ko'rayotgan edik... qachondir ertagaqo'shni kelib "u yerda nimadir bo'ldi" deb hayqirib yubordi, biz esa qorong'ida pijamalarimiz bilan televizorga uchib boribdi — qoʻllarimiz koʻtarilgan edi, qichqirib yuborardik. o'shanda uning gardobi shu: ikkinchi raundda dushmanni buzib tashlayotgandagi ochko'zi... qanchadan qanchagina yillar o'tdi, lekin o'shanda xotirangda qolgan o'sha narsa — Inoue oʻzining barcha qudratini koʻrsatib, oʻyinni bitta harakat bilan oʻzgartirganidek boʻldi. yaqin do'stlarimiz bilan qattiq gaplashib, lekin kelajakda ham shunday janglar koʻrish istagi bilan yotqanimni eslayman... qandaydir shunday bo'ladi edi hammasi, Inoue — barchasini oʻzgartiruvchi odam.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Mana shu yerda, yaqin do‘stlar bilan olov yonayotgan qassobxonada edim — ob-havo issiq edi, bir vaqtda Inoue ringga chiqadi deyishardi. Qo‘llarimiz ichgan gilam ichida "Naoya Inoue"ni qichqirib yuborayotganimizni eslayman, shisha ichimliklar qulab ketardi... o‘shanda uning gardobi bu: qattiq kuzatish, lekin bitta burilish — ikkinchi raundda tepadan tushgan shamoldek zarba! Qichqirib yuborardik, stol larzaga keldi, do‘stim qoʻlini qattiq uribdi — „Yana buni ko‘ryapsizmi, birodar?“. Hali ham ichimdan shu eslayotgandek: qachon bo‘ladiki, yana shunday bir daqiqa keladi?...
Keling, tartib bilan — shu kunni nima uchun eslab qolaylik, do'stlarim. 2023-yil iyulidagi chempionlik jangi yaxshi, lekin meni haqiqatan ham olovday boʻlgan narsa — o'sha vaqtda "Saitama Super Arena"dagi atmosfera edi. Barchasi juda yaqin edi, qandaydir shunday bo'lishi kerak edi, toliq.
Men shu yerga birinchi marta kelgan edim, do'stim bilan birga. Ichkariga kirganimizda, Inoue ringga chiqishidan oldin, mahalliy omma "Naoya! Naoya!" deb qichqirardi. Ovozlar yonib kelayotgan guldek issiq edi, odamlar qoʻllari koʻtarilgan holda turar edi — men ham darrov qoʻshilib, "Yana qilganini qiladi!" deb baqirdim. O'shanda uning gardobi shu edi: ringga chiqishdan oldin milliy libosini kiyayotgani — oq va qizil rangdagi "yukata" kabi osongina, lekin shunchalik nafis va jiddiy ekani. Boshimni yuqoriga koʻtarganimni va unga qaramasdan "Bu — mening chempionim!" deb hayqirganimni eslayman.
O'z-o'zidan, ular oʻsha an'ana davom etayotganini aytishadi — har bir oʻyindan oldin milliy libosini kiyish. Va bu Inouega oʻzgartiruvchi kuchi beradi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
O‘sha yillardagi jamoani hozirgi bilan solishtiraman — albatta, har ikki tomonni yaxshi ko‘raman, lekin aslida bu ikki davrning ruhi boshqacha edi. O‘sha vaqtda Inoue ringga chiqishdan oldin milliy libosini kiyayotganda, barchamiz orqalarimiz tik turganmiz, chunki u nafaqat chempion, balki xalqimizning ramziga aylangan edi. Hozir esa shunday— Inoue hali ham shunday qilishda davom etadi, lekin sahnaning o‘zi boshqa tus oldi: tomoshabinlar ko‘p, lekin atrofdagi shov-shuv ko‘proq bo‘ladi, telefonlarni ko‘tarib olingan rasmlar yuklab olinadi. O‘sha vaqtda esa biz barcha diqqatimizni unga qaratardik — qichqiriqlar, quchoqlashuvlar, yig'ishlar... hammasi esa bir maromda edi.
Hozirgi jamoada ham iliq munosabatlar bor, lekin narsa boshqa darajada. 2023-yil iyulidagi chempionlik jangi haqidagi xotiralarni eshitganingizda, barcha so‘zlar orasidan "Inoue oʻzining barcha qudratini koʻrsatib, oʻyinni bitta harakat bilan oʻzgartirganidek boʻldi" iborasi ayniqsa zo‘r esda qoladi. Bu kabi lakonik, ammo hissiyotli jumlalarni hozirgi avlod ham yaxshi biladi, lekin ularni eshitish uchun biroz vaqt kerak boʻladi— o‘sha vaqtlardagi reaksiyalar esa bir zumda edi.
Shunday qilib, mening ta’birimcha, o‘sha jamoaning oddiy, yalpi tuyg‘usi edi: "Inoue keltirganda, narsalar o‘zgaradi". Hozirgi jamoa esa bundan ko‘ra o‘zini ko‘proq rivojlantirgan, lekin umumiy ruh bu ikki davrni birlashtirib turibdi—Inoue oʻzining o‘zgarishicha sababchidir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
O‘shanda hammasi shu „yukata“li daqiqa bilan boshlangan edi… uni kiygan Inoue haligina ringga chiqmagan, ammo unga qaramasdan xonada „Naoya! Naoya!“ deb baqirganimni eslayman. Qalbimni qanchadir esla: shunda qoʻllarimning ovoz bilan tebranayotganini his qilgan edim, tizza burchaklaridan yuqori. Jamoadoshlarimning qaytadan-qayta oʻzining milliy libosini kiyayotganini aks ettiruvchi toʻrtta kalitramkaga telefonimni yoʻnaltirganimni… u kiyganda Inoue odam boʻlmay qolardi — nafaqat chempion, balki yapon xalqining bir boʻlagi.
Shu kungacha eslarman, oʻshanda Inoue ikkinchi raundda tepadan tushgan shudringdek zarba bergandek edi… chiroqlar hali ham o‘chmaydi, qassobxonadagi stol oldi nafaqat qoʻllarimizni, balki ovozlarni ham qaltirab yuborgan edi. Yigit, bu qoʻshnichingning „oʻshani koʻryapsizmi?“ degan vaqti edi — qoʻllarimni qattiq ushlab qolibdi, ichimdagi ichimlik esa toʻkilib ketayotgan edi.
Endi oʻylayman: mana shunday daqiqalarni qaytarish mumkinmi? Yaponiyaning oʻsha issiq oqshomida Inoue oʻzgartiruvchi kuchi bilan kelibdi… va hali ham kelaveradi! 🔥💪
Oh, kelingchi, butun bu esdaliklarni tinglab qoʻymadimmi allaqachon — nafaqat ringda, balki hayotning oʻzida ham Inoue oʻzgartiruvchi kuchi! 😂🤣
Chunki buni esla: o'sha vaqti doʻstlar bilan birga "uyqudan toʻxtaganimiz"ni unutmayman. Navbatdagi chempionlik uchun TV yonib ketganda, qoʻrqib ketdik — birincha soat gʻor kabi qorongʻi edi, chunki 3 kun davomida elektronika bilan toʻqnashuvlar boʻlayotgandik. Shunda qoʻngʻiroq qildi: "Uyda nimadir qoʻyib ketdim!" — biz esa pijamalar bilan televidenie oldida qotib qoldik... qorongʻuda Inoue ringga chiqayotgandek eshittirishlar edi, birdan oʻz-oʻzidan qoʻllar koʻtarilib, ovozlar avvalgidan ham balandroq edi — bizning uydagilar uyqudan uygʻongandek edi va derazadan orqaga yugurib: "Inoue qoʻyganmi?!" deb hayqirgan edi!
Afsuski, oʻshanda u chempionlikni qoʻlga kiritmagan edi... lekin yaxshi qilingan kinoya edi! Shunday boʻlsa-da, uning oʻsha ikkinchi raunddagi "shamoldek zarbasi"ni eslar ekan, ichimdagi ichimliklar avvaliga shisha ichida qolsa-da, koʻp oʻtmay tepkay bergan edi... 🍿🔥