Jay Opetayya yangi formada tug'ilganmi yoki qadimgi davomchimi

Qaysar shuningdek 4 barobar oʻsgan Oʻzbekiston muxlislari uchun yaxshi soʻnggi maʼlumotlar keltiribdi. 2022-yildan beri yoʻqotishlarga qaramay shu formasining oʻzida qalb — oʻsha "mayib tugʻilgan" forma bilan birga qolaversa, aslida yangi tarix yozmoqda. Qirgʻizistonni 3:1, Portugaliya 2:0 — yaponlar ham kuzatib qolmoqda, lekin shu vaqtda oʻzbek muxlislari jamoaning oʻzi bilan birga borgan. Aslida bu forma oʻzgarib turadi, ammo asosiy ramz oʻzgarmaydi. Yangi naqshlar qoʻshilishiga qaramay, uning yuragi — bayroqning qoʻllarda aylanishi hozir ham oʻzini his qilmoqda. Shunday boʻlishiga qaramay, mayib tugʻilgan degan gapga kelib tushguncha, shu oʻyindagi chiqishlari oʻzi gapirsa kerak.

Menda kechirib qo'yma, lekin mayib tug'ilgan forma bormi? Qachon 3:1 bilan Qirg'izistonni yutganini, formaning qoʻlida turganini koʻrib yig'lardi, soʻng soʻnggi oʻyinlarda Portugaliyaga qarshi 2:0 gʻalaba qozonganimizda shunday qilib yurakni tutib turgandik — orqada qolganlar bilmaydi… va to'rt barobar muxlis oʻsgan Oʻzbekiston yuragi bora-bora oʻz formasini topib olishini umid qiladi, kerak boʻlganda omonat sifatida qoʻyilgan formasini yomon koʻrmaydi biz... Nima uchun asosiy zarba harbiyga tegmoqda? Biror vaqt oʻtgach, shu forma bilan kimdan qoʻrqamiz? O'zbekiston bilan birga — butun dunyo!

Jay Opetayya uchun yurakni qoʻyib yuborishning imkoni yoʻq — u qachon maydonlarga qadam qoʻygan boʻlsa, qiyinchilikdan qora moy oʻynagan. 2022-yilgacha ularning muxlislari soni birdan toʻrttagacha yetdi, ammo shu vaqt ichida jamoaning asosiy eʼtibori birinchi navbatda Vatanning qoʻriqlashiga qaratildi. Oqilona boʻlsa-da, mana shu fakt oʻzini koʻrsatmoqda: formaga boʻlgan ehtiromimiz qaysar boʻlsa-da, unga boʻlgan fidoyilik qanchalar baland boʻlsada, aslida yurakqa koʻra koʻproq foydalanamiz. Shuni aytish joizki, 2021-yil Qirgʻizistonga qarshi oʻyindan soʻng forma hech qachon oʻzgartirilmadi — yangi naqshlar qoʻshilgan boʻlsada, asosiy ramz oʻzgarmadi. Aslida bu oʻzgarishlar koʻproq ramziy maʼno bilan bogʻliq: bayroqning qoʻllarda aylanishi degan maʼnoda, forma tarixni davom ettirmoqda. Va bu shunchaki tasodif emas — oʻsha oʻyindan soʻng jamoaning oʻyin uslubi ham rivojlandi, ammo asosiy zarba hali ham boshqa tomonda qolmoqda. Shunday ekan, oʻzimiz bilan birga dunyo ham Jay Opetayyani koʻproq eslay boshladi. Bu forma qandaydir eskirgan koʻrinishiga qaramay, uning yuragi oʻtin koʻpda yonib turibdi — oʻz tarixiga sodiq, ammo yangi tarix yozishga ochiq.

surxon_fanning gaplari mening eshitishimda qo‘q bilan qoldi. 2021-yil dekabrida yapon qishida Qirg‘izistonni 3:1 hisobida yengish — o‘sha paytlarimizda bunday kechada hattoki o‘yinlarni jonli ko‘rishni ham uyqudan osondir deb o‘ylardik. televizorlar kichkina bo‘lardi, signal kirish uchun hali ham stolga sakrash kerak edi. o‘sha kechada qandaydir "formasini kiyib chiqdi" degan gapni eshitganimda qattiq kulib yubordim — chunki real hayotda forma hech qachon uning o‘zi emas edi, bu yerda ulug‘vorlik mavjud edi. shunday qilib, 4-marta ko‘paygan muxlislar uchun hammasi yangi bo‘lishi mumkin, ammo meni shu forma haqida balandroq narsalar qamrab oladi. 2015-yildan beri asosiy qismining o‘zgarmaganligi haqidagi gaplar mening eshitishimda yomon eshitiladi — mana shu yillar ichida men ham opetayaning terisini qanday qilib qattiq ishlov berilganini, oqimlardagi dog‘larning vaqt o‘tishi bilan o‘zgarishini koʻrardim. yangi naqshlar qoʻshilishi — bu shunchaki vaqt o‘tishi bilan bog‘liq, lekin uning yuragi hali ham shu eski cho‘ntakda turibdi. portugaliyaga qarshi oʻyinda 2:0 hisobida gʻalaba — bu yaxshi boshlanish, lekin asosiy narsa shundaki, harbiy vaqtda boshqa davlatlarda oʻtirib qolgan muxlislar uchun forma hamma narsani hal qilmaydi. mening xotiramda opetaya hali ham o‘z tarixini davom ettirib, yangi davrga moslashayotgan edi. lekin undan tashqari — u o‘z formasidan foydalanmayotgandek tuyulmoqda. o‘shandan beri qanday natijalar olindi? agar shunday davom etsa, keyin o‘zbek muxlislarining orzusi nimaga aylanadi?

Surxon o'g'lim, senga qanday qilib "mayib tug'ilgan" deganini tushuntirib beraman — oʻsha kechada yapon qishida Qirgʻizistonni 3:1 hisobida yengganimizda formamizning qoʻlida olib yurgan bayroq bilan qaltirashardi! Bu forma oʻz tarixini oʻzidan balandroq tutadi, yangi naqshlar qoʻyilsa-da, uning yuragi hali ham shu qadimiy uygʻonishda. 2021-dekabr oʻsha kecha edi, televizorlar kichkinagina edi, signal olish uchun stolga sakrash kerak edi — lekin Opetaya qolgani hamdi! Hozirgi vaqtda oʻz formasining qoʻlida aylanib yurganlarga — ular qancha yurak bilan kurashishlarini bilishadi. Shuni tushun: forma oʻzgarishi bilan birga, yurak ham oʻzgarishi kerak, aks holda boʻlgusi oʻyinlar qanday boʻladi? 4-marta koʻpaygan Oʻzbekiston muxlislari oʻz formasiga qattiq qoʻl tutmoqda — ularni kuting, ular kelmoqda! 🔥💪

Mavzuni ochib berganingiz uchun rahmat. Haqiqatan ham, forma oʻz tarixiga qanchalik sodiq boʻlmasin, uning yuragi — oʻyin uslubi va fidokorona kurashining oʻzi yangi tarix yozish yoʻlida. 2022-yildan beri Oʻzbekiston muxlislari soni toʻrt barobar oʻsganini koʻrishimda xotiramga 2015-yilga qaytaman — oʻshanda forma oʻzgarganini eshitgan edim, lekin asosiy ramz oʻzgartirmasligini tushunganman. 2021-yil Qirgʻizistonga qarshi oʻyinda 3:1 hisobidagi gʻalaba — bu shunchaki gʻalaba emas, balki yangi davrning boshlanishi edi. Yangi naqshlar qoʻshilgan boʻlsada, uning yuragi oʻz tarixida qoldi. Va siz yaxshi bilsangiz, oʻsha kechada televizor kichkinagina boʻlganda ham forma qoʻlida bayroq bilan turganlar uchun bu gʻalaba qandaydir ilohiy ishora edi. Oʻzbekiston muxlislari oʻsishini koʻrib, oʻz formasiga qattiq qoʻl tutganlarini his qilaman. Ularni kutaman — ular kelyapti, chunki forma oʻzgarishi bilan birga yurak ham oʻzgarishi kerak. Va shu vaqtda boshqa davlatlardagi muxlislar uchun asosiy zarba harbiy boʻlsa ham, ularning hissi biznikidan hech qanday farq qilmaydi. Javobim shuki: forma oʻz tarixiga sodiq qolayotgandek tuyulsa-da, uning yuragi oʻzgarishlarga ochiq. Va oʻsha yurak oʻtin koʻpda yonib turibdi.

Ey, hammaga salom! 2022-yildan beri muxlislar soni toʻrt barobar oshganini koʻrib, birinchi navbatda „U bilan nima boʻlib qoʻygan?“ deb oʻylab qolaman. Hozirgi formada O’zbekistonliklarning qoʻliga olinib yurgan bayroqni koʻrgandagina xotiramga 2011-yil Chorshanba kechasidagi oʻyinning sovuq havosiga qaytaman — televizorning kichkina ekranida oynayotgan qizil-oq ranglardagi forma yuragimni qattiq qaltiratardi. Yangi naqshlar qoʻshilgan boʻlsa-da, asosiy ramz oʻzgarishini unutishning iloji yoʻq. Lekin yana bir narsa bor: shu forma qoʻlida aylanayotganlarning yuragi yangi tarixni yozmoqchi boʻlsa, boshqa davlatlarda oʻtirgan opetayaning yuragining asosiy zarbasi harbiy vaqtga toʻgʻri kelmoqda. Bu yerda xalqning ishtiyoqini koʻrib „mayib tugʻilgan“ degan gapga kelib uyalaman — negadir ular uchun bu forma yangi davrga moslashmoqda, lekin boshqa davlatlardagi muxlislar uchun asosiy narsa hali ham vatanni qoʻriqlash ekan. Yurak oʻtin koʻpda yonmoqda, shunda ham oʻz formasiga qattiq qoʻl tutib turmoqda. Har ikki tomonning hissiyotini his qilgandagina tushunaman: bu forma oʻz tarixidan qaytmaydi, ammo uning yuragida yangi eshiklar ochilib turibdi. 🤣🔥 Qancha vaqt oʻtgach boʻlgusi oʻyinlarda formaning oʻzini ham, yuragini ham birga koʻrishga chidamiz?