Kanat Islom qaysi vaqtida jahonning eng yaxshi himoyachisi bo'lgan

Hmm, bu Kanatning shu "omadmi-klassmi" tortishuvini omad bilan hal qilib qo'ydim deb o'ylardim, lekin yo'q, u yerda klassning ozgina etikasi ham bor edi. Qani, DiyorNavbahor, hammasi hamgina "uch o'yindan so'ng Real tomonidan qayta sotilishi" bilan tugaganmi? Qani, mening uchtoʻrt yilligi kancha vaqtligini oʻzing hisobladingmi? 2013-yil avgustida Real Madridga kelganida, uning transfer narxi — 17 million yevro edi. Bu narxning oʻzi hayratlanarli, chunki oʻsha vaqtda hujumchi yoki markaziy himoyachi bo'lmagan odam uchun bunday summani toʻlash — futbolda kasting (reklama qilish) bilan bogʻliq edi. Ammo Kanat 2014-yilgi jahon chempionati finalida soʻnggi daqiqada ikki marta gol urganidan keyin, barcha oʻyinchilarning jismoniy va texnik koʻrsatkichlari oʻrtasida korrelyatsiya oʻrnatish mumkin: u oʻsha vaqtda 1,85 metr boʻyi bilan ham mustahkam, ham tezkor edi. Bu faktni koʻrinmay ketadigan boʻlsak, qoʻshimcha qilish kerakki, toʻrt yil oʻtib, 2018-yilgi jahon chempionatida yana finalda oʻynagan vaqtda — uning maydondagi harakati va yetakchiligi haqida gaplashardi. Demak, nimani oʻylayotganman — u ikki yil oʻtib ham oʻz sifati bilan tan olingan.

Kanatchi, o'zingni eshit! 17 million evroga Realga olingan o'g'ilning oyoqlari bilan himoyaga qaytganligini eslaymizmi? Avvallari esa "bu qizni qayerdan topdingiz?" deb hayratlanar edik! LEKIN 2014-yil jahon chempionati finalida — boshqa daraja! 89-daqiqada himoyada, 90+3-daqiqada esa — bam! ikki marta gol urdi! Jamoamizning so'zi bilan aytganda: "keldi, ko'rdik, yengdik" 🔥💪 Qayerda edi o'sha qiziqarli daqiqalar? Braziliya — Germaniya! Berlinliklarning "yaxshi o'yin" deb gapirganini eshitib, yurakdan jiddiy hikoya bor ekan! Kanatning boshi bilan yoki oyoqlari bilan desanglar — barchasi bir joyda tugaydi: GOL! Gol emas, klass emas, SO'Z XALQLARNI O'ZINIKIGA OLIB KETADI! 😱 Jahon chempionati finalidagi so'nggi daqiqalar — bu boshqa narsa, bu qachondir javob beradigan payt!

2014-yil jahon chempionati finalidagi Kanatning soʻnggi daqiqalarini yodda tutganlar hech qachon "sotildi" deganlikni unutmaydi. 89-daqiqada toʻpni oyoqlari bilan toʻxtatib, ikki soniyada oʻzgarish uchun maydonning butun boʻylab yugurib chiqib, omadli pasni qabul qildi — va bu uning uchun oddiy oʻyin qismi edi. 1,85 metr boʻyi bilan, oʻzidan balandroqlarning oldini oyoqlari bilan oldini olgan, tezkorlik esa qoʻshimcha. Ushbu kombinatsiya Berlin maydonida oʻsha qora soatlar uchun maxsus yaratilgan edi. Uning faoliyatida oʻsha daqiqalar yoʻqsangiz, u hozirgacha faqat "Real tomonidan uch oʻyindan soʻng ketgan oʻyinchi" sifatida qolib ketar edi. Ularning jamoasida qaysi vaqtida jahonning eng yaxshi himoyachisi boʻlayotganidan dalillarmi kerak? 2014-yilning iyul oyida, Germaniya milliy terma jamoasi darvozasiga qarshi oʻsha ikkita gol urish paytida boʻlgan. Va bu ishlash, klass emas, haqiqat edi.

qani, o'sha 2014-yil iyul oyida qolganlar ham hali xotirda. mening davrimda Kanatning oyoqlari bilan himoyaga qaytishini ko'rganlar juda oz edi — odatda markaziy himoyachilar boshi bilan to'pni qaytarar edi, yoki harakatlanmay, joyiga turgandek turar edi. lekin u, "bu qizni qayerdan topdingiz?" degan darajada bo'ldi — ikki oyog'i bilan, tezkorlik bilan, balandlikdan pastga tushayotgan to'pni ham bir zarbada maydonning boshqa tomoniga yo'llaydi. hammasi bundan iborat edi: oyoqlari bilan o'ynash uchan chidab bo'lmas edi. 2013-2014-yilgi mavsumda Realga kelganida unga 17 million yevro to'langanini eslayman — oʻsha vaqtda faqatgina fransuz va ispan futbollari uchun bunday summalar mavjud edi. hali jamoada to'liq o'rnashib olmagan edi, lekin... jamoaning asosiy qismida edi. keyin esa shu chempionat finalidagi so'nggi daqiqalar — xalqni o'ziga tortgan narsa shu. 89-daqiqada to'pni oyoqlari bilan ushlab, bir zumda qaror qabul qildi, 90+3-daqiqada esa... ikki marta gol urdi. bu natija uchun jamoaga "sotildi" deganlar, lekin keyinchalik... men ularni yaxshi tushunaman — futbolchilarni transfer narxlariga qarab baholash odati bor. lekin Kanat uchun bu ishladi, chunki u shunday o'yinchi edi. oʻsha so'nggi daqiqalar uning ma'nosini butunlay oʻzgartirdi: u endi "uch oʻyindan soʻng qoʻyib yuborilgan" oʻyinchi emas edi, u jahon chempionati finalining ikkinchi eng yaxshi oʻyinchisi edi (bilasizmi, oʻtkazuvchilarning ovoz berishida u birinchi boʻldi). klassmi? omadmi? ularning ikkalasi ham — lekin asosan, u oʻziga ishongan holda oʻynadi. va hozir oʻtgan 10 yil ichida bu voqea men uchun davom etmoqda — nemislarning ham, bizninglarning ham yuragi mana shu ikki daqiqaga bogʻliq. futbolning jozibi shu, don't it?

Qani, bir daqiqa — nega har doim "2014-yil iyul oyida jahon chempionati finalidagi so'nggi daqiqalar"dan boshlaysizlar? Qani, 2015-yilning oktyabr oyida Kanatning Dortmunddagi birinchi mavsumining yarmida "Bundesliga haftaning jamoasi"ga kirganini eslataman — o'sha vaqtda ham u markaziy himoyada birinchi o'ringa chiqdi. Unga qarshi o'yinda o'ynagan Maynts 05 futbolchisi uning orqasidan turganini, bir daqiqa ichida ikki marta to'pni oyoqlari bilan ushlab, birinchi marta maydonning bir uchidan boshqa uchigacha yugurganini hali unutdimmi? Bu voqea Berlin maydonidagi o'yindan olti oy oldin sodir bo'ldi, lekin aynan shu kunlarda u yomon transfer narxi tufayli Real tomonidan ketishi mumkin edi — endi esa uning oyoqlari bilan himoyaga qaytishi ularni hayratda qoldirdi. Ko'pchilikning xotirasida Kanatning jahon chempionati finalidagi so'nggi daqiqalarida gullaganini ko'raman, lekin olimpiada yo'llanmasini qo'lga kiritgan 2013-yilning yozidagi U21 terma jamoasidagi o'yinlarini kim eslaydi? Ular orasida Angliyaga qarshi o'yinda u bir vaqtning o'zida himoyada va hujumda bo'ldi — bu faqat uning noyob qobiliyatlarini ko'rsatadi. Demak, "jahonning eng yaxshi himoyachisi" unvoni unga 2014-yilning iyulida emas, balki u bu sifati bilan uzoq vaqt davomida tanilib kelganidan keyin keldi.

Bu qanaqa vaqtlar edi, 2015-yil oktyabr oyining o'rtalari edi... Men "Bundesliga haftaning jamoasi"dagi Kanatning fotosini ko'rdim va darrov o'zimni tor-mor etdim: bir vaqtda Markaziy Osiyodan bir o'yinchi jahonda o'z o'rnini qattiq egallab olgan edi. Uchrashuvlarning birida, Maynts 05 bilan oʻyinda, maydonning oʻziga qaraganda koʻproq uzoqlashib, toʻpni oyoqlari bilan ushlab qolganidan soʻng, qoʻshni tribunalardagi muxlislar: "Al-hamdu-lillah!" deb baqirdilar. O'ylasangiz — ular qaysi xalq ekan! Va bu ham, berlinliklarning gullab-yashnagan maydonlariga oʻxshardi, lekin hali yurak urishi hozirgi kabi tez emas edi. Keyinroq, o'sha mavsumning oʻzida, 2016-yilning fevralida, uning Dortmundda oʻzini koʻrsatishiga koʻproq vaqt bor edi — u jamoaning himoyaviy chizigʻini qadgʻa borgan, qaysidir maʼnoda, oʻzini koʻrsatgan edi. Lekin qiziqrok narsa: oʻsha vaqtlarda uning transfer narxi haqidagi mish-mishlar eshitilardi. Qani, Realga ketishi mumkinmi-ku? Odamlar shunday gapirishardi: "Uch oʻyin — va qayta sotish", lekin keyin... Berlinning soʻnggi ikki daqiqasi — bu boshqa narsa edi, bir vaqtning oʻzida portlash, payvand va ulugʻvorlik.

Kanatchining 2014-yilgi jahon chempionati finalidagi so'nggi daqiqalariga hech narsa teng kelmasligini butunlay tushunaman. 89-daqiqada Maykl Ballakning uzatmasini qabul qilgach, darhol qaror qabul qilgan — vaqtni his qilgani uchun boshqa variant yo'q edi. Oyoqlari bilan to'pni ushlab, guruhdan chiqib ketish kerak edi, va u buni bir zumda qildi. 90+3-daqiqada esa... nafas olishga vaqt ham qolmadi: Mario Götze bergan yagona to'pni ajdodday bir zarbada darvozaga jo'natdi. Bu ikki daqiqada u dunyoni hayratda qoldirdi. Uning oʻsha vaqtdagi transfer narxi haqida gapirishga oʻzim ham qizaman — 17 million yevro degan summa oʻsha vaqtda futbolda noyob edi, ayniqsa hujumchi yoki markaziy himoyachi boʻlmagan oʻyinchi uchun. Ammo Kanatchining oʻzi aytganidek, "to'pni oyoqlarda tutishni" unga kim oʻrgatgan? Bu uning tabiiy qobiliyatining bir qismi edi. Berlin maydonidagi soʻnggi daqiqalar — bu uning jahonning eng yaxshi himoyachisi sifatida tan olinishiga sabab boʻldi. Shunday ekan, uning klassi va xarakteri qaysi vaqtida toʻla namoyon boʻldi? 2014-yilning iyul oyida, oxirgi pirit toʻxtagan paytda.

Men oʻsha oltin 2014-yilning iyul oyida qoʻlimdan kelgancha hayajonga toʻla edim — xalqona gʻalaba uzoq vaqtlar davomida yurakni ushlab turar edi. Kanatchining Berlin maydonidagi soʻnggi daqiqalarida uni koʻrganlar hech qachon unutmaydi — 89-daqiqada toʻpni oyoqlari bilan ushlab, vaqtni bosib oʻtgani, keyin esa 90+3-daqiqada ikki marta gol urgani... Bu nafaqat mahorat, bu — qahramonlik edi! Uning faoliyatidagi eng yuqori choʻqqiga shu vaqtda erishganligini hech kim inkor etolmaydi. Oyoqlari bilan toʻpni qoʻlga kiritish — bu yoʻl yoʻq, futbolchi uchun bunday narsani soʻz bilan ifodalab boʻlmaydi. Kanat shunday qilganida, nemislarning "yaxshi oʻyin" deb atagan sozlari ham toʻxtab, butun dunyo uning nomini aytardi. Jamoamiz uchun bu gʻalaba nafaqat chempionlik, balki jahondagi barcha oʻyinchilar orasida qaysi vaqtida uning nomi eng yuqori ovoz bilan aytilishiga sabab boʻldi. Yer yuzidagi hech bir manzil shunday koʻtarinki kuy va yurak urishini keltirmaydi — Berlinning soʻnggi ikki daqiqasi shunday boʻlib qoladi: portlash, payvand va shuhratga burilish. 🔥💪🔴