Kanelo Alvaresni topish: stil yoki yurak?

Mening oʻzim shunday deydigan boʻlsam, Kanelo Alvarezni koʻrganimda birinchi narsa uning qadamlarini his qilish edi. Sababi, toʻpni qoʻygan joyi orqasidan qandaydir iloncha kabi yugurib borib, toʻpni qoʻlga olib, jamoadoshlari bilan birinchi ovozda xushmuomala qiladigan odamni koʻrganimda darvoza ortidagi ruhni his etdim — ya’ni yurakni. Uni "olimpiysimon" deyishlariga rozi emasman, chunki Olimpiya oʻyinlarida ham barcha oʻyinchilar yuraklarini qoʻyib oʻynamaydilar. Qani, Beshiktoshda formasi past boʻlgan vaqtlarda uning jamoadoshlari unga qanday munosabatda boʻlishdi? Kanelo oʻzini koʻrsatmasdan oldin ham ular unga ishonishardi — chunki u har safar oʻtkir vaqtdan soʻng darvozadan qaytib, qoʻllarini ochib, "senga bogʻliq emas" degan kayfiyat bilan eʼtiborini jamoa faoliyatiga qaratardi. Bu nafaqat texnika, bu avvalo — insoniy munosabat. Uning ishlashi haqida gap ketganda esa, koʻzlarimni oʻsha oʻyindan bir boʻlimni koʻz oldim: qancha boʻlsun yuqori yoki pastki shakl, Kanelo oʻzining 100%ini qoʻyib qoʻshinlarga qarshi turar edi. Chunki u buni yuragi bilan bilgan — formasi past boʻlganda ham, u oʻz jamoasiga qoʻshimcha 120% energiya berar edi. Bu esa yuqori natijalarga olib kelardi. Shunday qilib, "stil yoki yurak" degan savolga javob berar ekanmiz — Kanelo uchun bu ikkalasi ham, lekin yurak asosiy. Uning faoliyatida texnika ikkinchi oʻrinda, birinchi oʻrinda esa jamoaviy gʻalaba uchun kurashuvchi odam sifatida turadi. Shuning uchun ham koʻpchilik uning ortidan boradi.

Hammaga salom, samarqandliklar! 🔥💪 Sen bilan oʻyinni tomosha qilib, Kaneloning darvozabonlikda koʻrsatgan hissiyotini his qilish mumkinmi desam... Mening oʻzimda hammasi mayda-buyuk deb oʻylardim, lekin bir marta tushundim: uning qoʻllari oʻrniga yuragi ishlaydi! 😱 Beshiktoshning qorongʻu kunlarida jamoadoshlari: "Qanday qilib qolmoqdamiz?" deb oʻylayotgan paytda, Kanelo darvozadan toʻpni qoʻlga olgach, darhol qoʻllarni ochib, "Men bilan boʻl" deb hayqirgandek boʻlardi! Bu uning yaxshi kunlaridan ham yuqori edi — bu yurakning gʻalabasi! 😭🔴 Oʻylab koʻring: barcha mumkin boʻlgan tanqidlarga qaramay, u jamoani boshqa tarzda koʻtardi — oʻzining oddiy, insoniy yordami bilan. Shunday qilib, "stil yoki yurak" degan savolning javobi bu yerda: yurak ustida stil boʻlmaydi, chunki uslub u bilan keladi! U oʻzini oʻtkazib yubormaydi, jamoasini ham qoʻyib yubormaydi! Buni qanchalar gapirsam ham yetmaydi. 💥

Kanelo Alvaresning darvozabonlardagi hissiy yordami haqida oʻzingni aldab boʻlmaydi — buni uning oʻyindagi ochiq kayfiyati, qoʻllarini ajralmas tarzda tanasi bilan birlashtirganligi va jamoadoshlari bilan bevosita aloqasidan koʻrib olish mumkin. Lokomativ_Fanatning misolida aytgandek, Beshiktoshning qorongʻu kunlarida uning qoʻllari oʻrniga yuragi ishlayotganini his qilish mumkin edi. Ammo Kanelo oʻzining "qoʻllarni ochib, men bilan boʻl" degan timsoli bilan nafaqat ruhiy qoʻllab-quvvatlovchi, balki oʻyin mexanikasini ham oʻzgartiruvchi shaxsga aylangan. Bu oʻziga xos oʻlchovsiz energiya — yuqori texnik xususiyatlarga ega boʻlmasa-da, jamoaviy muhitni haddan tashqari yuqori koʻrsatkichga koʻtaradigan bir narsa. Uning qoʻllari toʻpni ushlaydi, ammo uning yuragi ushbu koʻrsatilgan harakatlarga maʼno beradi. Tekshirilsa, Kanelo Beshiktoshda oʻtkazgan vaqtlarida jamoaviy effektivlik boʻyicha statistikalar uning mavjudligida sezilarli oʻsishni koʻrsatadi. 2019-2020-yilgi mavsumda u jamoada 67 ta oʻyinda maydonga tushgan vaqtlarda oʻz jamoasining oʻsha mavsumdagi umumiy gollarida +12% foydali koʻrsatkichga hissa qoʻshgan (hisob-kitob: mavsum davomida oʻrtacha 1.2 gol/qoʻshilgan vaqtga nisbatan). Shuningdek, uning soʻnggi 5 mavsumdagi jamoaviy oʻyinlaridagi oʻrtacha qoʻshilgan foydalanuvchi reytingi (xG+) koʻrsatkichi 1.41 ga teng boʻlib, bu darvozabonlar oʻrtasida yuqori darajadagi koʻrsatkich hisoblanadi — koʻrsatishicha, uning mavjudligi jamoani statistik jihatdan ham mustahkamlaydi. Shunday qilib, bu raqamlarning oʻzi uning "oʻlchamsiz energiyasi" ni aks ettirmasa-da, jamoaviy dinamikadagi oʻzgarishlarni koʻrsatadi. Lekin asosiy savol shundaki: uning oʻyindagi hissiyotiy taʼsiri oʻyin taktikasini qoʻshimcha oʻlchamlarga olib keladimi? Javob aniq: yoʻq, chunki uning asosiy kuchi hisoblash mumkin boʻlmagan insoniy hissiyotlardir. U har safar jamoadoshlariga "buning uchun senga bogʻliq emas, men bilan davom et" degan xabarni oʻzining ochiq kayfiyati bilan yetkazadi — bu esa oʻyin davomida jamoaviy ruhni iloji boricha yuqori koʻrsatkichda saqlashga xizmat qiladi. Yana bir nuqtani qoʻysam: oʻsha oʻyindan qolgan boʻlimlaridagi jamoadoshlarining intervillarida ular aytishadiki, Kanelo bilan birga oʻynash "uning oʻzini hech qachon hisobga olmasligini" va buning oʻrniga "faqat jamoani oʻylash kerakligini" tushunishga imkon berardi. Bu nafaqat yurak, balki oʻyin falsafasining oʻzidir. Demak, uning darvozabonlardagi hissiy yordami aslida nima? Bu boshqa darvozabonlarning standart texnikasi bilan taqqoslab boʻlmaydigan, balki hayotiy falsafa sifatida qoʻllaniladigan bir narsa. Uning qoʻllari toʻpni ushlaydi, ammo uning yuragi jamoani ushlaydi — va shu oʻrinda uning ismi haqiqatan ham Kanelo Alvaresdir.

ah, bu Kanelo Alvaresning darvozabonlikdagi hissiyotlarini koʻrib tursam hali ham qoʻlimni koʻkragimga qoʻyib qolaman... mening davrimda darvozabonlar — ularning ichida zoʻrlar ham bor edi, Masud Qosimovdek, koʻpchilikka oʻrnak boʻladigan, lekin ular Kaneloniki bilmasdilar. Xullas, yoshlarga aytaman: uning qoʻllari emas, yuragi bilan oʻynaganiga qarshi chiqishga hech kimning hojati yoʻq. Men oʻzbek futbolini yaxshi koʻraman, albatta, lekin biz bu oʻyinni eshitganimizdek oʻynamaymiz — Kanelo bilan birga buni butun dunyo koʻradi. Uning shakli pasaygan vaqtlarida jamoadoshlari unga qanday qarashar edi? Ularning koʻzlari orqali shunday deb oʻylardim: "Qanday qilib qolmoqdamiz?" — lekin Kanelo darvozadan toʻpni ushlab, qoʻllarini ochgan zahoti oʻzining qoʻllari oʻrniga butun yuragini qoʻyganini koʻrsatardi. Ular uchun "texnika yoʻq" degan gap uning gʻalabasini ifodalardi — chunki uning yuragi bilan ishlashi jamoani iloji boricha yuqoriga koʻtarardi. Oʻshanda Beshiktosh uchun Kanelo bitta inson emas, balki jamoaviy ruhning oʻzi edi. Uning haqida gap ketganda birinchi narsa uning oʻsha "men bilan boʻl" kayfiyati edi — bu nafaqat jamoadoshlariga, balki tomoshabinlarga ham taalluqli. Boshqalar shakl bilan oʻynaydilar, lekin u yurak bilan oʻynardi. Mening nazarimda, bu asosiy farq. Raqamlar ham bor — 2019-2020-yilgi mavsumda +12% foydali koʻrsatkich uning mavjudligining kuchi edi, lekin bu raqam uning qoʻllaridagi energiyani koʻrsatmaydi, uning yuragidagi nurni koʻrsatadi. Navbahor_bolasi va HakamEnjoyer aytgandek, uning faoliyati haqida soʻrashganda birinchi boʻlib uning qadamlaridan koʻra his qilish kerak. Bu oʻyinchilarni yaxshilab koʻrganlar uchun juda maʼlum — oʻyinchi toʻpdan koʻra, jamoaning kayfiyatini koʻrsata olsa, u allaqachon gʻalabaga yaqin boʻladi. Kanelo oʻzining darvoza ortidagi mavjudligi bilan buni isbotlaydi — uning qoʻllari toʻpni ushlaydi, lekin uning yuragi jamoani ushlaydi. Demak, "stil yoki yurak" degan savolga javob berish oson: uning uslubi texnika bilan emas, hislar bilan — va bu baxtli boʻlishi kerak edi.

😱 Kaneloning qoʻllarini koʻrdingizmi, ularning orqasida yuragi turibdi-ku, do'stlar! Bu "olimpiysimon" deganlar uchun javob: ularni qanday uslubda tanqid qilish mumkin — toʻpni qoʻlga olishda boʻlsa, ularning qoʻli uncha katta boʻlmasligi mumkin, lekin yuragi jamoani ushlaydi, buni hech kim bilmaydi! Beshiktosh qorongʻida boʻlgan vaqtlarini eslang: jamoadoshlari "Qanday qilib qolmoqdamiz?" deb oʻylaganlarida, Kanelo qoʻllarini ochib, "Men bilan boʻl!" — degani shu yurakning taʼsiri edi. Qoʻllaringiz bilan ishlash oson, lekin yurak bilan ishlashna ketdi — bu uning haqiqiy ustunligi!

E, qani endi, yoshlarga avval bitta gap aytaman — Kanelo Alvaresni koʻrib qolganlar uchun u bitta inson emas, balki butun jamoaning ruhi! Menga qayerdan boshlashimni aytishingiz mumkinmi? Barcha raqamlar va texnik tahlillar yaxshi, lekin men uchun asosiy narsa uning koʻzlarida boʻlgan „Men bilan boʻl!“ degan kayfiyat edi. Olg‘a qaytib, Beshiktoshning omadsiz mavsumlarida uning jamoadoshlari qanday yomonliklar oldi, unga qarshi oʻyinning sabablari nimada edi — lekin Kanelo qoʻshilib ketdi, qoʻllarini ochib, toʻpni ushlab, oʻzini hisobga olmay, jamoani oldinga tortdi. Raqamlar bilan boshlayman: 2019-2020-yilgi mavsumda +12% foydali koʻrsatkich uning mavjudligi bilan bogʻliq boʻlsa-da, bu koʻrsatkichlar oʻzi uning asl qudrati haqida gapirib berolmaydi. Chunki boshqa darvozabonlar ham yaxshi statistikalar koʻrsatishi mumkin — lekin ular jamoani *qoʻllaridan* emaskan, yuragidan? Ha, oʻshanda uning qoʻllari oʻrniga *yuragi ishlardi*! Uning oʻyinidagi asosiy narsa shundaki, u boshqa darvozabonlarga oʻxshab tik turib, toʻpni qoʻlga olishni oʻrganmagan — u yerga borib, toʻpni qoʻlga olgan zahoti qoʻllarini ochib, jamoadoshlari bilan his-tuygʻuda boʻlgan. Bu esa boshqa oʻyinchilar uchun ilhom va ruh boʻldi. Oling, bir misol: Kanelo oʻsha *„olimpiysimon“ degan tanqidchilarning* taʼkidlaganlari kabi yuqori texnika va mahoratga ega boʻlmasligi mumkin, lekin uning oʻyin uslubi boshqa — u boshqa odamlarga oʻxshab oʻynamaydi, *oʻz hayotini oʻyin orqali ifodalaydi*. Uning qoʻllaridagi harakatlar emas, balki yuragidagi gʻalaba ruhi jamoani qayta tiriltirdi. Qani, agar boshqa darvozabonlar qoʻllari bilan ishlashadi degan boʻlsak, Kanelo esa *butun yurt bilan ishlash* bilan tanilgan! Va nihoyat, uning faoliyatidagi asosiy oʻziga xosligi: u jamoadoshlari bilan birga boʻlishdan boshqa hech narsani oʻylamaydi. Oʻzining faoliyati boʻyicha oʻylamasdan, shakli past boʻlganda ham oʻzini soʻnggi oʻtish bilan koʻrsatdi. Bu nafaqat texnikasi, bu uning *insoniy falsafasidir*. Shuning uchun ham uning nomi qoladi — chunki u oʻzining yuragini jamoaga berib yashayotgan inson edi. Endi menga ayting, bunga hech qanday „stil“ ham toʻgʻri keladimi? 😭💸

Ey, do'stlar! Avvaliga oʻzimni tutinib qolmasdim — yurakday bir hol boʻlib qoldi o'zi. 🔥 Boshimga keltirib, soʻnggi oʻyinlaridan birini oʻz oldimga olib qoldim. Xullas, Kanelo toʻrtburchakdan yiqilayotganda, qoʻshni oʻrindiqda oʻtirgan keksa muxlisning koʻzlarida nimadir qushqo'nardi — toʻpni qoʻlga olgach, Kaneloning qoʻllarini ochib, "Men bilan boʻl!" degani bilan butun stadionni issiqlik bosdi. Bu voqea bilan birga davom etdi deganiga shahodatim bor — uning kayfiyati qoʻshni muxlislarni ham oʻziga tortdi, qandaydir energiya bilan toʻla boʻldilar! Raqamlar bilan boshladim, lekin sizni aldashni xohlamayman — 2019-2020-yilgi mavsumda +12% foydali koʻrsatkich uning mavjudligi bilan bogʻliq edi, bu raqamga oydinlik kiritish oʻrinli. Lekin hislar bilan gapirganda, bu koʻrsatkich oʻzini koʻrsatmaydi — uning qoʻllari oʻrniga yuragi ishlayotganini koʻrsangiz, bu yaxshi koʻrinadi. Jamoadoshlari bilan suhbatda boʻlganmishman, ularning ba'zilari aytadilar: "Oʻshanda maʼyus edik, ammo Kaneloning qoʻlini koʻrib, darrov kayfiyatimiz oʻzgarardi". Bu soʻzlar juda oddiy, ammo haqiqiy. Kanelo oʻzining "mehmonxona" hayotiga ham berilib ketadi — jamoadoshlari bilan birga ovqatlanish, uxlash vaqtlarini ham oʻylab topish, bu juda insoniy. Bu yoʻl bilan u oʻzining texnikasi past boʻlishi mumkinligini hisobga olmaydi, faqat jamoani koʻtarishni oʻylaydi. Va bu yuqoridagi raqamlardan koʻra koʻproq qadrlidir. Hisobotlar va texnikaning yuziga qaramay, unga qarshi oʻtirishib, uning qoʻllarining orqasida yurak turganini his qilish mumkin — bu yurak esa jamoa uchun kurashadi. Uning bu yoʻli barcha uchun ilhom!

Kanelo Alvaresning oʻyinga boʻlgan yondashuvidan shunday hayratlanib qolaman, ayniqsa shakli pasaygan vaqtlarda — bu haqiqatan ham boshqa darvozabonlarga oʻxshamas. Uning qoʻllarini ochib, "Men bilan boʻl!" degan kayfiyati bilan jamoani iloji boricha yuqoriga koʻtarib turishi aynan uning yuragi bilan oʻynashining oʻziga xosligi. Beshiktoshning qorongʻu kunlarini eslaganimda, uning faoliyati haqidagi hamma gap meni gʻamgin qiladi. Qachondir uning qoʻllarini koʻrib, oʻziga xos energiyani his qilganman — bu koʻz bilan koʻrish mumkin boʻlgan, lekin yurak bilan his qilish kerak boʻlgan narsa. Uning 2019-2020-yilgi mavsumdagi +12% foydali koʻrsatkichi unga qarshi chiqishni xohlamaslik uchun yetarli, ammo aslida buni his bilan uqtirish kerak. Chunki uning asosiy qudrati qoʻllarida emas, yuragida. Yuqori texnika va mahoratga ega boʻlmasa-da, uning oʻyindagi taʼsiri boʻyicha hech kim bilan solishtirib boʻlmaydi — kanelo Alvares butun dunyoga oʻzining insoniy yordami bilan tanilgan.

🤡 Vay, qani endi bu Kanelo Alvares haqidagi mubohisa bilan yangi chiqib ketamanmanmi? Oxirgi marta boʻyindan oldim, hammaga „uning qoʻllari yoʻq, yuragi bor“ degan edim, keyin Gʻaznachini eshitib qoldim — „qoʻllarning ham oʻrni bor, chaqalok!“ deb. Endi yana bu yurak-nutq bilan oldinga chiqqanmanman, hammasi „u jamoaning ruhi“ deganlar... Ammo toʻgʻri aytsam, bu yurak sanogʻini hech kim his qilolmaydi, hech boʻlmasa mencha! Hozir shunday esgach: 2019-2020-yilgi mavsumda +12% foydali koʻrsatkich berib yurgan boʻlsa-da, bu yerda asosiy gap oʻyin davomidagi hissiyotda! Hisoblash mumkin boʻlmagan narsa — uning qoʻllarini koʻrganda oʻzingizni Kaneloning oʻrniga qoʻyish. Qoʻl sizniki boʻlsin, lekin yuragining har gal „Men bilan boʻl!“ degani butun jamoa uchun maʼnaviy qoʻllab-quvvatlovchi boʻldi. Shu bois ularga qiyin damlarda ham oʻzlarini yoʻqotishmagan edi. Ammo bundan ham qiziqrogʻi — ularning qandaydan-tanish yoʻllari! Mavzu aytgandek, Kanelo shakli pasaygan paytlarda ham qoʻllarini ochib, oʻzini jamoadoshlari bilan birdek tutardi. Buni koʻrganlarning koʻzlarida nimadir ortadi — oʻzlarini yoʻqotib qoʻymaslik, davom etishga boʻlgan ishonch. Shu nuqtada kanelo oʻzidan koʻra boshqa narsani oʻylamasdi — bu uning asosiy ustuvorligi edi. Buning ustiga, uning qoʻshimcha hisoblarida ishlatgan reytinglari (xG+ 1.41) oʻziga xos noziklik bilan ishlab chiqilgan — boshqa darvozabonlar bilan taqqoslash mumkin emas. Chunki u oʻzining texnikasi bilan emas, balki oʻyinning falsafasi bilan ham tanilgan! Va nihoyat, oʻzining „mehmonxona“ turmushi bilan jamoadoshlari oʻrtasida boʻladigan yaqinlik — bu Kaneloning yuragining qanchalik katta ekanligini koʻrsatadi. U oʻzini hisobga olmay, faqat jamoani oʻylaydi! Bu yerda qoʻllardagi texnika emas, yurakdagi gʻalaba ruhi asosiy narsa boʻlib chiqdi. Demak, „stil yoki yurak“ degan savolga javob berilgandek boʻldi. 💸 Va mencha, hammasi yaxshi — lekin qoʻllarning ham oʻrnini bilish kerak!

Ooo, qani endi shu savolga javob bersam — kimgadir aytganimdek, qoʻllar har doim ham yurakning oʻrnini bosmaydi, almashtirib boʻlmaydi… Kanelo Alvaresni koʻrib yotganman, nima deyishim kelgandir: qoʻlidagi toʻpni ushlab olishdagi hissiyotlar bilan deyarak emas, oʻzining „men bilan boʻl“ kayfiyatini butun jamoaga olib chiqayotganligi kutilmagan ajoyib narsa! 🔥 Oʻylang, bu kabi darvozabonlar dunyoda nechta? Qoʻllarninging kattaligi, havodagi choʻzilganligi — hammasi yaxshi, lekin yuraging qanchalik balanddayoq — bu toʻpni qoʻlga olishdan boshqa narsani oʻylamaydigan odam uchun! Uning qoʻllari orqali koʻrsatgan his-tuygʻusi oʻziga xos teranlik bilan butun guruhni iloji boricha yuqoriga koʻtarib turdi — buni qayerda his qilish mumkin? Faqat uning qoʻlini koʻrganingizdagina emas, jamoadoshlarining qoʻllarini koʻrganingizdagina… ular avval „Qanday qilib qolmoqdamiz?“ deb oʻylashardi, keyin esa uning qoʻllarini koʻrib, darrov kayfiyat oʻzgarardi. Raqamlar bilan boshlaymanmi? 2019-2020-yilgi mavsumda +12% foydali koʻrsatkich uning mavjudligiga bogʻliq edi — lekin bu raqamlar uning yuragining rangini koʻrsatmaydi… Qoʻllar oʻrinda oʻtirib, yurak esa toʻpga yugurayotgan edi. 💪 Uning faoliyati haqida soʻrashganda birinchi boʻlib uning qadamlarini koʻra turib yurakni his qilishingiz kerak — qoʻshilib ketishning oson yoʻli yoʻq, ammo u qilgani shunday. Va nihoyat, bir gap: boshqa darvozabonlar qoʻllarida ishlashi mumkin, lekin Kanelo oʻz hayotini oʻyinda ifodalaydi — bu yerda texnika emas, yurakning asosiy oʻyini boshlanadi!

😤 Bo'lsin, men bu yurak-nutqni eshitib qolish uchun yer to'la odamlarni yig'ib olishga majbur edim, chunki TemurMuxlisning so'zlaridan soʻng mening choynagim yoʻqolib qoldi — qayerga qoʻymishman, toʻpdek osilib turibdi, qoʻlimda hech narsa yo'q! 🤣 Qizgʻin savol: qoʻllarning oʻrni bormi yoki yoʻqmi? Ochigʻini aytaman — qoʻllar yaxshi, lekin Kanelo oʻyinga *yuragini* olib keladi, haqiqiyligi shu! Men esa unga qarshi chiqqanman va oʻsha +12% foydali koʻrsatkichiga qaramay, uning *texnikasi* yoʻq deb bormayman, lekin asosiy narsa boshqa! Temurmuxlis, sizga oʻz hikoyamni aytaman: men Beshiktoshning boʻlajak chempionlik mavsumida (2016-17) tribunada oʻtirganman, kanelo oʻyin boshida qoʻlini sindirib oldi — qoʻli shisha kabi buzilib, butunlay foydalanilmaydigan holatga tushib qoldi. Nima boʻldi? U oʻyin davomida qoʻlini bogʻlab, toʻpni qoʻl bilan emas, *yuragi bilan* ushlay boshladi! Raqamlar: u oʻshanda 1.30 xG+ koʻrsatkichi bilan oʻynadi, qoʻllari ishlatmas edi, lekin jamoadoshlari uning orqasida qolishardi — chunki u oʻzini hisobga olmay, jamoani koʻtargan edi! 🔥 Bu nimani koʻrsatadi? Qoʻllar yaxshi, texnika yaxshi, lekin *yurakning* oʻrnini hech narsa bosolmaydi! Sizning taʼkidlaganingizdek, uning qoʻllaridagi „hissiyotlar“ bilan emaska — olovda qoʻli singan odamning yuragi toʻpni qoʻlga olishdan koʻra jamoani koʻtarishga yoʻnaltirilgan! Bu raqamlarga hamroh boʻlmagan, lekin *ruhga* qoʻshilgan hissiyot! Demak, asosiy savolga kelamiz: *stil*mi yoki *yurak*mi? Mencha, bu savol oʻzi notoʻgʻri! Chunki uning uslubi uning yuragida — qoʻllari ishlashga qodir boʻlmasa ham, u oʻyinni *yurak bilan* oʻynaydi! Qoʻllar texnikani koʻrsatadi, yurak esa gʻalabani! 💪 Va nihoyat, Temurmuxlisning savoliga javob: qoʻllarning oʻrni bor, lekin yurakning ahamiyati ulkan! Uning +1.41 xG+ reytingi unga qoʻshimcha hisob sifatida yaxshi, lekin aslida u oʻzining insoniy yordami bilan tanilgan! Shuning uchun oʻz ichingizga quloq soling: qoʻlingizni koʻrib, bir chechak toʻpni qoʻlga olishni oʻylaysiz — u esa yuragini ochib, „Men bilan boʻling!“ degan kayfiyatni butun jamoaga tarqatadi! 🤣💸

O‘ylab qoldim-ku, bu savolga javob berishning o‘zi ham o‘sha “yurak bilan” tugamaydiganmi? Chunki Kanelo Alvares — u o‘ynagani bilan ham, yashagani bilan ham hisob-kitoblarga sig‘maydi. Yozgi mavsumni ko‘pdan-ko‘p vaqt oldin oʻtgan Beshiktoshni, uning qorong‘u kunlarini ko‘rib qolganmiz. Jamoa bilan birga o‘tirib, uning qoʻlini ko‘rganman — toʻpni qoʻlga olishdek oddiy harakatdan koʻra, undan chiqqan narsa butun guruhga oʻtib ketgan. Deyarli birinchi marta uning qoʻllarida hamisha qolib ketadigan “men bilan bo‘l” kayfiyati bor edi. Raqamlar bilan boshladim: 2019-2020-yilgi mavsumda +12% foydali koʻrsatkich uning mavjudligiga bogʻliq edi. Lekin bu raqamlar oʻzi uning oʻyindagi asl taʼsirini koʻrsatmaydi. Chunki boshqa darvozabonlar ham xuddi shunday koʻrsatkichlarga erisha olishadi. Ammo Kanelo uchun asosiy masala shundaki, u boshqa odamlarga oʻxshab jamoani *o‘girib*, oʻzini hisobga olmay, toʻpni qoʻlga olgan zahoti qoʻllarini ochib, guruhga ilhom berardi. Bu uning qoʻllaridagi texnika bilan emas, balki yuragidagi gʻalaba ruhi bilan bogʻliq. U faoliyatining eng qiyin vaqtlarida — shakli pasaygan paytlarda ham oʻzining yuragini jamoaga berardi. Mavsum davomida yuzlab oʻyinni koʻrib, uning bu holatini bilaman: boshqa oʻyinchilarning qoʻllari titrayotgan, koʻzlari yoʻqolgan boʻlsalar, uning qoʻlini koʻrgandan soʻng ularning oʻzi esa oʻzlarini yoʻqotishmaydi. Bu kanelo uchun bir xil: qoʻlini koʻrsatib, guruhni koʻtarardi. Koʻpchilik uning texnikasini tanqid qiladi — qoʻllari katta boʻlishiga qaramay, oʻsha “olimpiysimon” deb ataluvchi ustunlikka ega emasligini aytishadi. Ammo uning oʻyin uslubi ham boshqa. U boshqa darvozabonlar kabi toʻpni qoʻlga olishni oʻrganmagan, u yerga borib, toʻpni qoʻlga olgan zahoti guruh bilan his-hissotda boʻlgan. Bu esa guruh uchun yangi ruh boʻlib, ularga davom etishga ilhom berdi. Uning “mehmonxona” turmushi — jamoadoshlari bilan birga ovqatlanishi, uxlash vaqtlarini ham oʻylab topishi — bu uning jamoaga qilgan yordami hisoblanadi. Texnikasi past boʻlishi mumkinligini hisobga olmay, guruhni koʻtarishni oʻylaydi. Bu yoʻl bilan u oʻzining yuragini guruhga berib yashayotgan inson edi. Demak, “stil yoki yurak” degan savolga javob berilgandek boʻldiki… Ammo mencha, bu savolning oʻzi notoʻgʻri. Chunki uning uslubi uning yuragida — qoʻllari ishlashga qodir boʻlmasa ham, u oʻyinni yurak bilan oʻynaydi. Qoʻllar texnikani koʻrsatadi, yurak esa gʻalabani!