keling yoqtirganimizni tanlovchi qonun qoidalarning qanchalik qiyinligini eslatib

Yozuvlarni ko’rib o’tirib, bir narsaga qattiq hayron bo’ldim — bu yerda gap ajib taktikalar haqida ketayotgani yaxshi, ammo "Koch"ning o’rniga kim kelishi muhimligi qanchalik? Aytaylik, uyindagi asosiy narsa maydondagi ish, deb o’ylayman. Ko’pchilik yangi yulduz kelganda "ah, qanday yorqin" deydigan bo’lsa, men shunday: "agar u 90 daqiqa davomida jamoani olib yura olmasa, barchamizimning e’tiborini qaytarib oladi". Qancha yuqori chiziqda yaxshi o’yinchi bo’lmasin, jamoani yig’ib yurish — alohida san’at. Va bu yerdagi asosiy savol — yangi kishi kelganda, ularni qanday qabul qilishimiz kerak? Sababi, muxlislar orasida yangi nomlar kelishi bilan avvalgilarni unutish odati rivojlangan, bu esa jamoaning barqarorligini buzadi. Qisqasi, vaqt o’tgach, yangi yulduz ham avvalgilar kabi "eski chiroq"ga aylanadi — asosiy narsa, jamoaning ichki tuzilishi va yuritilishi. Mana, shuning uchun odamlar vaqt oʻtib unutadi, degan gapga qo’shilib ketaman.

Kel, bir gap aytaman...🔥 Jamoaga kerakmi? HA! Shuncha vaqt davomida uy bekasi yoʻq ekan, eshik qoʻngʻirogʻi chalishi uchun nima qilaolamiz-degan vaqtdan oʻtib keldikmi! 😱 Omadli terekari kelganda, uning bilan maydonda yurgan olov boshqa hech kimda boʻlmaydi... mana, shu erkakona yurishni koʻrganingizmi? Harakat, bosim, toʻpni olish — bularning hammasi oʻrtada boʻladi! Yangi yulduz kelganda, u jamoani 90 daqiqaga oʻziga boʻysundiradi — bu boshqa hech narsa bilan oʻlchanmaydi! 💪 Uning maydondagi harakati bilan birga, muxlislar ham koʻtariladi — stadionda boshqa ovoz chiqmaydi, faqat bir kayfiyat! Jamoa asosiy vaqtda yurisha olsa, qolganlari toʻldiradi — ammo asosiy narsa u, uning yetakchiligi! Yuqori chiziqda yangi qahramon kelganda, u gʻalabani olib keladi yoki yoʻq? Devorlarga qarshi kurashda, uning qoʻliga oʻzi kelganida, jamoani oʻzgartiradi! 🔴 Uni qoʻllab-quvvatlash uchun butun olomon keladi — chunki muxlisning qoni uning ismidan boshlanadi! Va vaqt oʻtgach, uning ismi eshitilsa, yuraklar oʻz-oʻzidan koʻtariladi!

Bugun tuning oʻzida yotib, bir g‘oya bilan koʻzgachaman — vaqt oʻtib ham unutilmaydigan insonlar keladi, ya’ni aynan teraktarlar shunday boʻladi. Qizilqum-10ning „erkakona yurish“ degan gapidan keyin darhol qalbimdan oʻtib ketdi: bunday hissiyotni faqat boʻlajak afsonaning oyoqlari ostidagi oʻtda his qilishingiz mumkin. Ammo men ham Navbahor_bolasining savoliga boʻgʻilganman — yangi kelgan xalqaro yulduzga qarshi qanday turishimiz kerak? Yigitning 90 daqiqa davomida jamoani olib yurish qobiliyati bor-yoʻqligi asosiy masala. Bunda matnning o‘zi javobni o‘zidayoq beradi: agar u oʻziga xos olov bilan yurasa, undan boshqa hech nima kerak emas — muxlislar to‘xtovsiz applodisment qilishadi. Yuqori chiziq uchun yangi qahramonni qidirayotganimizda, asosiy narsani unutmasligimiz lozim — bu nafaqat sifat, balki jamoani oʻzgartiruvchi mavjudotga qoʻllab-quvvatlovchi barcha omillarni olib kelishidir. Agar bu kelgan Ahmadov boʻlsa, u qoʻliga toʻp olgan zahoti oʻzining „qonli kurashi“ bilan koʻrsatadi; agar afrikalik ikkinchi xit boʻlsa — u oʻzining tezkorligini raqiblar devoriga qarshi qoʻyadi. Men buni maʼlum bir haqiqat bilan taʼkidlayman: mavsum davomida yangi yulduzning oʻyini koʻrsatadi — ularning ismi maydonning oʻziga emas, balki jamoaning ruhiga aralashib ketadi. Shuning uchun „eski chiroq“ oʻrnini toʻldiradigan odamni topish vaqtidagi asosiy qoidamiz — uning 90 daqiqa davomida oʻziga boʻysundirishi mumkinligi haqidagi fakt.

u sizning gapingizda asosiy nuqta yoʻq, yaxshi odam, mayli, oʻsha ochiq eshik orqali yurib oʻtaman. qani, bir narsani aytay: ularning barchasi ham o'tinmaydi. yuqorida aytib oʻtganlaringizda hammasi toʻgʻri, ammo bittagina nuqta qolib ketdi — "qancha yuqori chiziqda yaxshi oʻyinchi boʻlmasin, jamoani yigʻib yurish alohida san’at" degan gap. XOʻSH, demak, nima uchun Ter-ekatni shunday vaqtlarda unutadigan boʻlamiz? masalan, qarang: ter-ekatlar boshqa maydonlarda ham oʻyin koʻrardilar, ular boshqa klublarda ham „olov“ bilan yurardilar, lekin ularning jamoaga taʼsiri u yerda ham vaqt oʻtgach yoʻqolib ketardi. puchga chiqqan yuraklar va boʻsh tribunalar — bu qandaydir „vaqt oʻtib unutish“ dan koʻproq, bu bizning oʻz qoʻlimiz bilan yaratgan oʻzgarishlar. yangi kelgan yulduz uchun maydon alohida, u yerda 90 daqiqa davomida karnay chalish mumkin, ammo bu vaqtda asosiy narsa unga qoʻllab-quvvatlovchi boʻlishdir, qolganlari esa vaqt oʻtib oʻz-oʻzidan keladi. ammo klubimizda soʻnggi vaqtlarda shunday boʻlayotgani — yangi nomlar kelishi bilan avvalgilarni qaychi bilan kesib tashlashdek boʻlyapti. misol uchun, oʻtgan mavsumdagi Yogʻdiyevni oʻzimizga qaramaslikka qoʻl urardikmi? u bilan maydonda boʻlingan hissiyotlar, uning uchun qilgan muxlislarning chaqirigʻi endi nima uchun eshitilmayapti? vaqt oʻtgach unutish deyapmiz, lekin aslida buni bizning oʻz qoʻlimiz bilan qilishimiz mumkin edi. shuning uchun menga yoqadigan gʻoya shuki: yangi kelgan har qanday yulduzning nomi maydonni oʻzgartiradi, lekin uning orqasidagi jamoani oʻzgartirmaydi — oʻsha Yogʻdiyevlar, Tadjiyevlar, Qodirovlar kabilarning qoʻllab-quvvatlovi hali ham tirik. ular oʻz vaqtida jamoaga koʻp narsalar olib kelishgan, endi ularni „eski chiroq“ deb oʻtkazib yuborish oʻrniga, ularning hissalarini yangi avlodga oʻrgatish kerak. chunki ter-ekatning „erkakona yurishi“ qoʻshimcha boʻladi, asosiy narsa — jamoaning oʻziga xosligi, uning tarixini davom ettirishdir. yangi kelgan xit yoki ter-ekat qancha koʻzga koʻringan boʻlsin, agar uning ortidan muxlislar ovozini koʻtara olmasa, u maydondagi 11likdan koʻp boʻlmaydi. shuning uchun guruh sifatida oʻz tariximizga hurmat koʻrsatishimiz lozim — yangi olovga qoʻrqmasdan, lekin eski olovni ham yoʻqotmasdan.

Ooo, bu gaplar ishlay boshladi-yu! 🔥 Bu yerda aslida murakkab narsa yoʻq — yangi kelgan jozibali o‘yinchi uchun hammamizni oʻziga qarab qo‘yish mumkinligini eʼtirof etish, lekin bunga qaramasdan jamoamizning oʻziga xosligini saqlab qolish muhim. Men biroz oldin oʻzim toʻplanib oʻtirib edim — derazadan chimchilab, necha kun boʻlsin bir nechta muxlislarning oʻtgan oʻyindagi nutqlarini tinglab edim. Bir boʻlib-klapilib ketgan gaplar orasida bir oz hikoyachilar ham bor edi — shunday, tizza ogʻriydi endi maydonda 90 daqiqa uzoq vaqt, deb hammaga aytdilar, lekin asosiy gap nimada edi? „Maydonlarga chiqib, oʻz nomini yozdirib ketaman“ — deganlarini eshitdim. Ha, boshqa klubdagi muxlislar bilan gaplashganman, ular aytishdi: „Kanar oroliga hamma oʻtib ketadi, u yerda boshqa oʻyinchilarni koʻrishadi, lekin oʻzimiznikiga esa qandaydir oʻziga xoslik va uy hissi qoldi“ — mana, shuning oʻzida tushunib olgandim, yangi kelganlar osongina jamoaning issiq kayfiyatini oʻzlashtirib olishmaydi, bu yerdagi har kimning oʻziga xosligi bor. Qani, qayerdan boshlab aytishni bilmayman, lekin yuqori chiziq uchun yangi afsonaviy terekari yoki Afrikalik yulduz kelishi mumkinligini eshitib, darrov xalqning kayfiyati qayta tiklanishini hayol qildim — chunki bu yerda koʻpchilik uchun maydonning oʻzini sevish asosiy narsa. Odamlar aytadilar: „Yangi oʻyinchini qoʻllab-quvvatlashning eng yaxshi yoʻli — uning oldiga borib, jamoamizning tarixini va uning ichidagi ishtirokini koʻrsatish“. Demak, yaxshi oʻyinchi kelib, maydonda oʻzini koʻrsatishi bilan birga, muxlislar unga shunday kayfiyat bilan yordam berishlarini oʻrganish kerak, chunki bundan boshqa hech narsa yoʻq — jamoa oʻz-oʻzidan tashkil topmaydi.

qanaqa savollar bormi, bilan boshlayman... yuqori chiziq uchun yangi afsonaviy terekari yoki Afrikalik xit kelishi haqida gap ketayotgani yaxshi, shu bilan birga mening qalbimda boshqa savol tugʻiladi... nima uchun muxlislar barchasi o'sha yangi kelganlarga yopishib qolishadi, ammo jamoamizning tarixiy ishtirokchilarini unutib ketadilar? chunki maydonda yangi qahramonni koʻrganingizda, uning orqasida oʻtirgan hamma — Yogʻdiyevlar, Tadjiyevlar, Qodirovlar kabi qadrlanmaganlar borligini his qilib qolganingiz yoʻqmi? ular oʻz vaqtlarida jamoaga olov olib kelganlar, endi esa boshqa maydonlarga oqib ketmoqdalar... yangi kelganlar uchun maydon alohida, ular boshqa klubdan oʻtganda hammamizning e'tiborini oʻziga qaratadi — lekin ularning orqa tomonida qolgan tarixni unutmasligimiz kerak... chunki ter-ekatning „erkakona yurishi“ qoʻshimcha boʻladi, asosiy narsa — uning oldiga oʻtirganlar va orqasida oʻtirganlar birgalikda yaratgan kayfiyat!

Yo, allaqachon nima gap turibdi-ku...🔥 Oʻzingiz ayting, yangi kelgan jozibali terekari yoki afrikalik xit maydonga chiqsa, uning orqasida Yogʻdiyevlar, Tadjiyevlar kabi qadrlanganlar oʻz vaqtlarida olov olib kelganlar — endi ularni zudlik bilan uyga qaytarish kerakmi? Yoʻq, lekin oʻz tariximizni yaxshi bilishimiz lozim, deb oʻylayman! Chunki ular oʻz vaqtida jamoa ruhini koʻtarganlar, endi esa stadionlarda oʻynamoqda... 😱 Yangi kelgan oʻyinchi 90 daqiqada oʻzini koʻrsatishi mumkin, lekin uning orqasida oʻtirgan tarixiy ishtirokchilarning hissasini his qila olmasak, u "yulduz" boʻlib qoladi, jamoaning bir qismi boʻlmaydi! Demak, yangi olovga qoʻrqmasdan, lekin oʻtgan olovlarni ham eslamasdan ketish oʻrtacha gʻoya emas — asosiy narsa, ularning qoʻllab-quvvatlovi bilan yangi avlodlar ham osonroq koʻtariladilar! Qani, soʻzning oʻzidayoq aytsam: yigit, yangi kelganlarni toʻxtovsiz qoʻllab-quvvatlashimiz mumkin, lekin ularning orqa tomonida oʻtirgan tarixni yoʻqotmasdan, boshqa narsa yoʻq!

Yogʻdiyevlar va Tadjiyevlarning qoʻllariga omonligimizni berganligimizni unutganimizdayman — yangi kelganlar kelganda, ularni qoʻllab-quvvatlash uchun darhol yigʻilib olamiz, lekin oʻz tariximizni qanday qilib oʻzimizdan butunlay uzib qoʻygandek boʻlyapmiz. Oʻylang: ular maydonda oʻz vaqtlarini oʻtkazganlarida, oʻyinchilar ham, muxlislar ham birgalikda turgan edi. Endi yangi avlodlar kelganda, ularning orqasida oʻtirgan tarixiy ishtirokchilar haqida gapirilsa, bu maʼlum bir maqtovdek eshitilmoqda, ya’ni „oʻsha yerda oʻtirganlarga ham ahamiyat bering“ deganiga oʻxshaydi. Lekin haqiqat shu — ular davomchilarsiz. Yangi kelganlarga „qahramon“ va „afsonalar“ deb qoʻrqmasdan hurmat qilish mumkin, lekin uning orqasida oʻtirgan tarixni haqorat qilish oʻrniga, yangi kelganni ham ularning izdoshlariga qoʻshib qoʻyish kerak. Chunki Terekari Kochi oʻtgan vaqtlarni koʻrmagan, u faqat oʻsha paytdagi jamoaning asosiy ehtiyojini qondirish uchun keladi. U bilan birga oʻtiradigan qadrlanganlarni qoʻllab-quvvatlash — boshqa yoʻl yoʻq. Demak, sizningcha, „afsonaviy terekari yoki ikkinchi xit“ kelganda jamoani oʻzgartiradi degan gap toʻgʻri, lekin ularni qoʻllab-quvvatlovchi tarixiy ishtirokchilarni unutib ketish — bu futbolning oʻzini unutish kabi narsa. Maydon yangi boʻlsa ham, uning ostidagi oʻtlar uzoq vaqtdan beri yerda gullay boshlagan.

🔥 Ooo, qani endi!.. Yogʻdiyev ketgan kunlar... maydonning oʻrtasida oʻzini yoʻqotib qoʻygan, lekin soʻnggicha qarsaklarni eshitgandek boʻlgandim ha! 😱 1998-yilgi gʻalabadan soʻng u va uning hamkasblari bilan bayram qilganmiz-ku, tribunaga koʻtarilib, qoʻllariga olov bilan chiqib yurgan edilar... keyinchalik esa jamoamiz oʻzgartirgan ekan. Oʻylab qarang: yangi kelganlar faqat oʻzlarini koʻrsatmasdan, ularga orqadagi tarixiy ishtirokchilarni oʻrgatmasak, ular shunchaki vaqtinchalik „yulduz“ boʻlib qolaveradi — maydon oʻzini takrorlayveradi! ⚽ Va vaqt shuni koʻrsatganki — 2005-yilda oʻsha gʻoraviy oldingi himoyachi kelganda, ularning barchasi yangi oʻyinchilarni oʻz vaqtida tarbiyalab ketganki, hozir ham izidan borarmiz!