o'zbek to'lqini uchun asosiy qahramonni topdikmi yangi himoyachi

Bugun choyxonada markaziy osiyoliklar bilan o'tirib, aytgancha, avtobusda yangi darvozabon kerakmi, yo'qmi degan gap keldi. Xo'sh, bir oz o'ylab ko'rdim — Marrakechdan so'ra sharqiy afsona qidirganda, qaysi joyning darvozaboni to'pni "o'z uyidagi"dek ushlab, butunlay yangi an'anani boshlab berishi mumkin?

Keling, bu gapimni to'xtamayman... Do'stlarim, nima uchun boshqa joyni o'ylaymiz? Xorijdan yangi darvozabon kerak — o'zbeklarga o'xshash yigit kerak! Uni hammamiz qanday ushlab olardik, aytib bera olmayman, lekin yurakdayoq bilaman — u kelganda jamoaning vizasi o'zgaradi... Bir kuni men oʻz bezorimni hisobladim: oʻtgan yil jamoa bilan "Nasaf" stadionida oʻtirib, qarshi jamoaning toʻpini uddaburon qoʻl bilan toʻxtatib qoʻyishgan bir qoʻriqchini koʻrgan edim. Nima boʻlardi agar uning ketidan shunday yana bir oyim chiroyligini olib kelib qoʻyadigan boʻlsak? Odamlar "zo'r bo'ladida" deyishadi, lekin bu juda koʻp... Mana, bu orzu ekanini bilaman — yangi darvozabon kelganda, xalq qoʻllarini koʻtarib ovoz beradi. Qayerdan boʻlmasin, asosiy narsa — unga xalqqa yoqadigan qahramonlik ruhini berish!

Bugun bu gaplarni o‘qib o‘tirib, o‘zim ham bir vaqtlar yuragimni issiq qilgan bo‘lsam kerak. Ammo hozir to‘xtab o‘ylab qolganman: xorijdan qanday darvozabon olib kelishimiz mumkin? Avvalo, uning yoshiga eʼtibor berish lozim — 23-26 yosh oralig‘ida bo‘lsa, jamoaga mos bo‘ladi. Bunga misol sifatida Germaniyaning ikkinchi ligasi yoki Portugaliya chempionatidagi o‘zbekistonlik hamkasblarimizni ko‘rsatish mumkin, ularning ba’zilari allaqachon o‘zlarini juda yaxshi ko‘rsatmoqdalar. O‘zbek avtobusida darvozabon sifatida vaqt o‘tkazgan, xalqqa yoqadigan qahramonlik ruhini olib kelishi mumkin boʻlgan yigitni qidirganda asosiy mezonlardan biri — mahoratidan tashqari, jamoaviy o‘yinni tushunishi va yetakchilik qobiliyatidir. Yaʼni, u kelganda jamoaning birinchi qatorida turib, umuman jamoa psixologiyasiga ham ijobiy taʼsir o‘tkazishi kerak. Xullas, bunday transferning real ekanligi haqida gapiradigan boʻlsak, u eng avvalo vaqt talab qiladi. Bir necha oy davomida o‘zbekistonlik hamkasblarimizni kuzatish, ularning o‘yinlariga kelish va shaxsan o‘zimiz koʻrib chiqish lozim. Yana bir nuqta — xorijlik murabbiy yoki skautlar bilan hamkorlik qilish. Ularga ishonch bildirish va o‘zbek futbolining obro‘sini yuqoriga koʻtarishga yordam berishimiz mumkin. Shunday qilib, buni istak bilan boshlash yaxshi, ammo amalda bajarish uchun ko‘proq ish va rejalashtirish kerak. O‘zbek to‘lqini uchun shunday qahramonni topishning oson yo‘li yoʻq — uni izlash, kuzatish va davlat darajasidagi yordam kerak. Ammo o‘z jamoamizda ishlaydigan va umidlarni oqlay oladigan yigitni topa olsak, bu transfer jamoaning ham, muxlislarning ham kelajagini o‘zgartirishi mumkin.

Oling, bu masalani endi birdan qorong‘u tomonga surib yubordim. Bir kun oldin "Paxtakor"da "Qizilqum"ga qarshi o‘yin bo‘ldi, o‘sha vaqtda men yuqorida aytgan o‘sha darvozabonni payqadim — qiyalikdan to‘pni barmog‘i bilan uloqtirib qo‘yganini. Odamlar qichqirishardi, lekin u hech qanday reaksiyasini bermadi, to‘g‘ri, hamkasbi o‘yinchini ayblashiga sabab bo‘ldi. Bu esa uning yetarli yetakchilik darajasi yo‘qligini ko‘rsatardi. Shunday ekan, yangi kelgan uddaburonni topishning asosiy yo‘li — bu uning o‘yin uslubidagi noziklik, ya'ni jamoaviy psixologiyaga moslashish qobiliyatidir. Umid qilamanki, bizda bunday haqiqiy yigit bor!

qachondir qadimda, "do'stlar jamoasi" deb atalgan, paxtakorlik bilan yashab, yuragini barcha musht bilan qoplagan jamoamizni esladim... bir kuni o'sha vaqtning amakilarim bilan stadion chetida choy ichib o'tirardik, suhbat davomida bir ovoz: "ahmoqona, darvozabonimizni almashtirsak bo'lar edi" degan gap ketdi. boshimizni silab: "qayerdan olishimiz kerak?" — chunki o'zbek avtobusida o'z darvozasini to'g'ri himoya qilishni biladigan darvozabonning o'zi yetarli edi. lekin vaqt oʻtishi bilan hamma narsa oʻzgaradi. o'sha vaqtda biror narsa aytilardi, ammo ish amalga oshmasdi. vaqt oʻtib, hozirgi kunda esa boshqa gap ketmoqda: "shunday qahramonni topib olsakmi..." lekin vaqtimizda ham shunday boʻlmagan, ertaga ham yoʻl qo'yilmaydi. shuning uchun ham endi uni xorijdan olib kelishimiz kerak deyishadi. chunki oʻz ichimizda bunday buyuk ustalar yoʻq. eshitganimizdek, bir vaqtlar "Neftchi"da ham shunday gaplar bor edi — chet eldan darvozabon olib kelish mumkinmi? kelgan edi, ammo oʻsha nafis mahorat yoʻq edi. vaqt koʻrsatadiki, o'zimizniki yo'q — demak xorijda izlash kerak. yaxshi, lekin shunday boʻlsa, vaqt ketadi. vaqtning o'zida ham, xorijdagi istalgan darvozabonni ham logov keltirish mumkin emas. ammo asosiy savol: kelgan odam xalqqa yoqishi mumkinmi? bir narsani aytay, vaqt oʻtishi bilan hamma narsani ochiqoydin bilamiz — yangi kelgan darvozabonning o'yin uslubida nafislik va jamoaviy psixologiyaga moslashuvchanlik boʻlgani asosiy omil boʻladigan edi. shuning uchun ham oʻsha vaqtlardagi mish-mishlar hozirgidayoq amalga oshmasa, vaqt oʻtishi bilan hech boʻlmaganda xotiralarimizda umid bilan qoladi.

Ofitserlarni ham xalqqqa yoqadigan qahramonlar kerak edi, endi nafaqalarini yangi avlodga topshirishardi. LEKIN — keling, yuragini ochib aytaman: Buzilgan tizim uchun xorijdan qahramon keltirish — yo'limizmi? **Jalolovni olib kelganimizda** uning boshqa odamlar kabi pastdan yuqoriga ko'tarilganligini, xalq oldidagi qiyinchiliklarni bilishini eslayman — unga samarasiz g'oya bilan yaqindan tanish! Ammo asosiy savol: xalq unga qarshi chiqsa, ya'ni "bu boshqa davlatning farzandi" deb qarsak, nima boʻladigan?