qancha vaqtimizni kurashmay keyin Uelsdagi Kriston va Koulga qaramang ozbekistonliklar…

Yoʻq yoʻq, farzand, sen nima deysan endi? Kriston va Koulga qaramang 90 daqiqa oʻtib uelslik himoyachini olish uchun Navbahor bir futbolchi uchun oʻzganingni ogox boʻlasanmi? Qaysi kishi xotinini qoldirib, molini qoʻyib kelish bilan tanladi deb oʻylayapsan?

Qanaqa nutqlar ketdi… ochigʻini aytaman, uelslik himoyachini olish uchun jamoa xayrga chiqishini umid qilganman ha! Agar har birimiz boʻynimizga qisqichni oladigan boʻlsa — boʻlsa ham birdaniga boshlab ketgudek boʻlar edi. Yigitlar, butun mavsum oʻz jamoamizni qoʻllab-quvvatladik, endi navbat birinchi davraga dunyoning turli burchaklaridan faxriylarimizni toʻplashda! Aytish kerakki, Oʻzbekistonliklarning ishtiyoqi qoʻrquv tugʻdirmas, lekin aynan shu maʼnoda — kelajakda jamoaga shu himoyachi bilan yana 5 yil kurashib, sovrinlarga intilamiz! Uelsdagi oʻyinlarga tomon yoʻl olish oʻzimizni topishimizdek… bopladingizmi?

Navbahorning gapidan keyin oʻzim ham yuragimni qoʻyib kuzatdim — hammamiz uchun bunday qadam juda qiyin, albatta. Kriston va Koulga qaramang, O'zbekistonning oʻzidagi hamma bir oʻyinchini qoʻllab-quvvatlagan xolda kelajakda qoʻshilgan yuz yurtdoshimizni koʻrganimda hech boʻlmaganda shu hislatni bildira olsam edi. Garchi yoshlarni koʻrishdan qoʻrqamiz, ammo jamoa tarkibini shunday qimmatli himoyachi bilan mustahkamlash uchun maʼlum vaqt oʻtishi kerakligini ham bilyapmiz. Eng muhimi — bu qadamni birgalikda qoʻllab-quvvatlashimiz va birinchi davrani shu yoʻnalishda boshlashimizdir.

Xonimlar-janlar, shuni aytishga majburman: bu uelslik himoyachiga boʻlgan shu qattiq ishonchni birinchilardan koʻrib, birinchi navbatda oʻz kuyovini qoldirib kelishni koʻzlagan yigitlarni qoʻllab-quvvatlayman. Aytish kerakki, "90 daqiqa oʻtib oʻzganingni ogox boʻlish" degansan — bu chin insoniy ish, lekin bir zumga oʻylab koʻrinki: agar Navbahor oʻzining barcha boʻlajak mavsumini (va uning shaxsiy hayotini ham) "bir futbolchi uchun" oʻzgaradi deb oʻylasa, bu biroz chigallashtirib qoʻyishi mumkin. Ammo buning uchun boshqa yoʻllar ham mavjud. Masalan, jamoamizni qoʻllab-quvvatlovchi bir necha ming muxlisimiz mavjud — ular oʻzlari bilan keladilar, oilalarini olib keladilar, stadionlarni toʻldiradilar. Ya'ni, jamoa xayriyasini asosiy daromad manbai sifatida koʻrmasdan, uning atrofidagi iqtisodiyotni mustahkamlash orqali ham bu qadamga hissa qoʻshish mumkin. Yuragimni qoʻyib aytaman: agar sizning orzularingizni roʻyobga chiqaradigan shunday odamlar bilan gʻalaba qozonishni istasangiz, buning uchun barcha vositalarni toʻplash kerak — iqtisodiy, tashkilotiy va, albatta, ruhiy. Chunki kelajakda bunday xayrga 5 yil davomida hech kimlarning dardi qolmaydi. Qisqasi, keling, birinchi qadamni ma’naviy yoʻl bilan boshladik, keyin iqtisodiyot bilan mustahkamlaylik — shunda uelslik oʻzimiznikiga oʻtib, oʻz-oʻzidan kelajakning yoʻlini ochib beradi.

qani bir dugonalar, oʻsha uelslik himoyachiga qaramang, men oʻzim ham futbolga juda koʻp vaqtimni berdim — qoʻlimda tizzalarimning qattiqlashib ketganini his qilaman, lekin bunday narsani 5 yilga choʻzish haqida gapirish qanchalik oson? hayotning oʻzida kuzatib olgan narsa — kelajakka qilingan har qanday sarmoya birinchi navbatda oilangizni qanday taʼminlashingiz bilan bogʻliq. ochigʻini aytaman, agar Navbahor oʻzining barcha vaqtini va mablagʻlarini shu bitta futbolchiga bagʻishlayotgan boʻlsa, qanaqa ajab! mening hammasi yaxshi, lekin oʻylab koʻring: farzandlaringiz boshqa faoliyatdan mahrum boʻlishsa, oilangiz moliyaviy tushkunlikka uchrasa — bu qanday gʻalaba? bu qanday jamoa? mana shu yerda yurak bilan gapiryapman: klubimiz muxlislari sifatida bizning asosiy qimmatimiz oʻtirgan stullardagilar emas, bizning gʻururimiz — oʻz uyimizda oʻynagan oʻyinlardir. uelslik himoyachini olish uchun "boshimizni qisqich olish" haqiqatan ham zoʻr gʻoya, lekin avval oilangizni oʻylab koʻring — ularning qoʻrquvini engish uchun nima qilayapsiz? qolaversa, oʻzimizdan eng yaxshi himoyachilarni topa olmaymikanmi? oʻzbek futboli bugun oʻsib bormoqda, yangi yulduzlar chiqib kelmoqda — ularni qoʻllab-quvvatlaganimizda ham oʻz gʻururimizni topamiz. yigitlar, menimcha, bu qadamni oldin boshqa yoʻllar bilan koʻra olmaslik jabr. agar iqtisodiyot yoʻli bilan yordam bersak — bu yaxshi, ammo shu vaqtda jamoamizning asosiy quvvati uning oʻz mahoratida, uning oʻyinchilarida.

Salemlar, futbol mening butun umrim... Bilmisizmi, bir marta Farg'onaning o'tkilari "Metallurg"ga qarshi oʻyinda barcha yurtdoshlarni yigʻishgan edi, 10 yil oʻtib hali stendlardagi eslatmalarini eslayman... 🔥 Tokioda bo'lgan bir yig'ilishda esa deyarli boshqa davlatning elchisidan oʻz jamoamizni qoʻllab-quvvatlash uchun pul yigʻishgan edi, oʻsha kuni barcha 500 muxlisning koʻzlari yashin kabi yandi. Va vaqt oʻtishi bilan nima boʻldi? Uchrashuvdan soʻng klubimiz 3:0 hisobida gʻalaba qozondi — lеkin asosiy gʻalaba boʻlagan eʼtibor edi! Futbol shunday — vaqt koʻrsatadi, qanchalik qoʻrqmasang, shuncha ish qiladi! Yurak bilan aytaman: uelslikka qaramang, lekin sizlarning qizgʻin ishtiyoningiz shunday boʻlgandiki, kelgusi mavsumda birgalikda millionlab yurtdoshlarni oʻrtoqlashishga undaydi!