qaynoq qonli qizil o'lanlar yuragi
ochib ketardim... o'shanda, 2013-yilning kuzida, insonlar qizil o'lanlarga qattiq qizigan vaqt edi. men xotiramni qidiryapman, kompyuterda qalam aylantirib, shu magnit video kompozitsiyani birinchi marta ko'rganimni — devin xeyn uchun ishlangan "heart of the champions" deb nomlangan kompozitsiya — qandaydir qizg'ochak bilan yuragimga joylashganini... o'zimga hammasi qiziq edi: qizil forma, unutilmas vaqtlar, chempionlar, ulug' bo'lgan imkoniyatlar.
o'shanchi mavsum... olimpiada o'yinlaridan oldingi yurak urishi, bir necha kundan keyin ekan. o'sha vaqtda bizda guruhimizda kimlar bor edi — esimga keldi: abdullo o'ktamjonov, ma'ruf aka, uzumchilik bilan shug'ullangan; nargiza opa, boshlang'ich maktab o'qituvchisi; sulaymon aka, elektrchi, lekin oxirida ularning barchasi pivo uyushtirib, chempionlikni qarsak bilan kutib olishardi. o'ylayman, sizlar ham o'shanda shunday bo'lgan edingizmi?
kompyuterni yoqib, video chopilib chiqayotgan vaqtni esladim. ekranda Devinnning rasmi, qizil formasidagi gʻalaba tushi, yurak urishi tovushlari — meni o'ziga tortdi. o'shanda bu kompozitsiya butun guruh uchun albatta sehrli edi. endi esa... qizg'ochak qolganmi yoki yoʻqmi?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
o'ylayman, men xotiramni o'rganar ekanman, 2013-yil kuzida men ham Farg'onaning shovqinli bozorida edim, qizil-o'lanlar formasini kiygan odamlarni ko'rib qolaman — o'shanda qizg'in edi hammasi, hatto ipoteka do'konidagi amaki ham formasini ko'tarib: "qizil-o'lanlar uchun qanchalik!" degan. men shunchaki o'tirib qoldim, devin xeyni kompozitsiyasini mobilimdan eshitdim — yurak urishi, gʻalaba tushi, shu vaqtda bir guruh talabalar devoriga qizil rang bilan "Devin ishlaydi!" deb yozgan edi.
ekrandagi Devinnning ko'zi meni qamrab oldi, vujudimda qandaydir issiqlik paydo bo'ldi, deya olaman... o'shanda guruhimizda faqat men futbol bilan shug'ullanardim, qolganlari esa chekish bilan band edi, lekin video tugaganda hammamiz "HAQIIY SENI!" deganmiz — chempionlar yuragi shundaymi, degan savol bilan yuragimga joylashgan edi o'sha hissiyotlar. endi esa... qizg'ochak qolganmi yoki yoʻqmi?
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Ochig'ini aytaman, mening ham shunday bir xotiram bor... 2013-yilning kuzida men ham Samarqanddagi universitetning chetidagi stulda oʻtirar edim, musiqamni tinglar edim, mobil ekranidan qizil forma ichidagi Devinning koʻziga bir qarab qoldim va vujudimda “vay!” degan issiqlik paydo boʻldi. O’shanda qiziquvchan talaba boʻlganman, futbolni oʻrganmoqchi edim, lekin boshqa guruhdagi oʻsmirlar guruhi bilan deyarli hech qayerga bormagan edim...Video tugagach, ular bilan birga: “Devin ishlaydi! Haqiqiy seni!” deganmiz, hammamizning yuragimizda oʻzgarish paydo boʻldi... qanaqa hissiyot edi — buni faqat oʻsha paytda his qilgan kishi tushunadi. Endi esa... hali ham yuragimni qizarib ketaveradi...
Oʻsha vaqtlar nima edi... 2013-yil kuzining eslashiga qaramay, hali ham qizgʻochak nimaga oʻxshardi — unda qoʻpol, qoʻrqmas, yuragi yonib turgan Devinni koʻrardik. Qizil forma ichidagi gʻalaba tushi, yurak urishi tovushlari bilan qattiq urar, chekayotganlar ham "HAQIIQIY SENI!" deganlar. Endi esa ovoz pasayib, xotiralar esa shu darajada yaxshi eshitilmoqda.
Bugungi kunda bizda guruhimizdek birlashuv yoʻq — oʻsha vaqtlarda pivo uyushtirganlar, Devindan ilhom olganlar, birgalikda "Devin ishlaydi!" deb hayqirganlar. Endi esa kichkina guruhlardagi tomoshalarga oʻtib ketdik: ularda faqatgina ovozlar, foydalanuvchi nomlari va vaqt belgilari qolgan. Oʻsha issiqlikni qoʻl bilan ushlab turish mumkin edi, endi esa video qoʻlga sigʻmay ketdi.
Lekin bir narsa oʻzgarishsiz qolmoqda — qizil forma ichidagi Devinning koʻzi hali ham barcha muxlislarning yuragida. Yonmasdan, qizarib turaveradi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
😅 ofig, ozgina hayajonlanib ketdim o'qiganda... 2013-yil kuzining qizg'in vaqti haqiqatan ham alohida bo'lgan! Men o'zimni xotiralarimni eslayapman — shu vaqtda men Toshkentning ko'chalarida velosipedda yurganman, qulog'imda esa "heart of the champions" kompozitsiyasi hozir edi. Rasmda qizil formadagi Devinning yuzi, yurak urishi tovushlari... vujudimda qandaydir issiqlik paydo bo'ldi va men darrov guruhimga xabar yozib yubordim: "Devoynamizga nima bo'lyapti a?!"
Keyin bu kompozitsiyani har doim yuragimga saqlab qolardim — hattoki o'shanda ham uni guruhdagi do'stlar bilan ulashar, hammamiz "Devin ishlaydi!" deb hayqirardik. Bu vaqtlar endi xalqimizniki kabi tuyulaveradi — u yerda yoqimli issiqlik, bu yerda esa... biroz sovuqroq hollar bo'lsa ham, lekin hali ham uning yuzi bizning yuragimizda.
Va shunday davom etadi, chunki qizil forma ichidagi Devinning ko'zi hali ham yonaveradi — u hech qachon o'chmaydi! 💛
O'ylab qoldim... 2013-yil kuzida qizil-o'lanlar formasiga sig'anmagan erkak qoldi ki, o'shanda men Samarqand bozorining yonidagi do'kon oldida "qanchalikga ishlaydi?" deb savol qildim — kiygan amaki barcha narxni ikki barobar oshirib: "buning uchun alohida qizg'ochak kerak!" degan edi. Men esa oʻz ichimdan: "ahmoq, bu Qizil O'lanlarning yuragi uchun — hech qanday chegirmasi yo'q!" deb o'yladim va kompozitsiyani tinglab guruhga yozdim: "Devoynamizning yuragi ajoyib ekan, do'stlar! ❤️"