shahram giyasov qaysi uslubda kurashishni yaxshi ko'rar edi usbu savolga hozircha aniq…

Bu joy shunday qiziqki ediki, Shahramni yengib oʻtganlar aslida oʻzlarining gʻalabalarini Gʻiyosovning uslubiga qoʻyishadi, chunki kim u bilan ringda boʻlsin — boshi dod-siyoh boʻlardi! Uning asosiy ustozidan "kuch bilan bosib oʻtish" uslubi oʻtganligi toʻgʻri, ammo Alimjonov unga boshqa narsani berdi: miyada qilingan ish. 2017-yilgi chempionat finalidagi oʻsha "reflekslarni aql bilan oʻzgartirish" qobiliyati — bu oʻquvchi yuragi ham, talabchan murabbiy qoʻli hamdir. Raqiblar uning kafti bilan urilishidan qoʻrqmasdi, ular uning aqllilik oqimi oldida soʻzim qolardi — shuning uchun raqamlar 85% koʻrsatkichi aynan shu "tezlik bilan birga boʻlgan kuchi"ning hisobidir. Toʻgʻrisi, oʻsha yillarda uning zarbalari uchun vaqtni nazorat qilish bilan mashgʻul boʻlishgan. 24 soniya ichidagi hisobda koʻproq zarba urishning gʻalabasi koʻrsatilgan — mana shu vaqtni nazorat qilish oʻsha tezkor reflekslardan iborat edi. Va Gʻiyosovning eng ogʻir vazn toifalarida ham toʻxtovsiz faoliyat koʻrsatishi uning odatidagi "tezlik"ning ustunligini koʻrsatadi. "Kuch" esa uning zaxirasida edi, asosiy esa — qaror qabul qilish tezligi edi. Demak, bu ikki uslubning ajralmas aralashmasi edi. Uning jahon chempionligiga esa aynan oʻyin vaqtini va oʻzini cheklash qobiliyati olib keldi.

Ochigʻini aytaman, bu kelishmovchilikni endi oʻz qalbimga solib qoʻyganman! Shahram Gʻiyosovning uslubini oʻylab oʻtirsam, boshimda faqat bitta narsa: uning qoʻli osmondan tepada turgan paytda ham qandaydir "o'yin vaqtini nazorat qilish" yoʻlida edi! 🔥 Besh yil oldin unga oʻyinda e’tibor berib oʻtirgan edim — keyinroq Gʻiyosovning barcha videolarini ikki marta tomosha qildim. Nafaqat "kuch" bilan urardi, balki raqibni oʻzining tezkorligiga tortar, oʻz vaqtini hushyor tutar edi! 2017-yilgi chempionat finalida oʻsha navbatdagi javobni koʻrsam, boshqa hech narsa deb oʻylamayman — u oʻzining "tez refleksli qarshi kurash" uslubi bilan gʻalaba qozonganini! Mahalliy murabbiyim bilan gaplashgan edik-ku, Gʻiyosovning asosiy ustozidan olgan "miyada ishlaydigan kuchi"ni taʼkidlagan edik. Ya'ni, uning qoʻli ogʻirroq boʻlsa-da, boshida — aqlidan boshlab gʻalaba qozongan! Raqiblarini oʻsha 24 soniya ichida qanday barbod qilganini oʻrganib boʻlgach, men ham oʻzini cheklashimni oʻzgartirdim — endi ringda har qanday vaziyatda vaqtni nazorat qilishga harakat qilaman! 💪 Gʻiyosovning uslubi haqida bir narsani aytay: uning qoʻli ogʻirroq boʻlsada, "tezlik bilan birga boʻlgan kuchi" uning gʻalabalaridagi asosiy omil!

Ehtiyotkorlik bilan gapirsam, Navbahor_bolasi o'zbek bokschi haqidagi asosiy nuqtani to'g'ri tutib qoldi — bu uning aqlliligi va vaqtni nazorat qilish qobiliyatidir. Lekin haligi savolga kelganda, Shahram G'iyosovning jahon chempionligiga olib kelgan asosiy omil nimasi edi? Men ushbu savolni o'rganayotganda birinchi boʻlib 2017-yilgi jahon chempionati finalini qayta-qayta ko'rib chiqdim. Uning asosiy raqibi Sardorbek Ruzmetov edi — o'sha vaqtda boshqa hech kimning bunday kombinatsiya qobiliyati yoʻqligini aytish mumkin. 3 raund davomida Ruzmetovni har tomonlama bosib oʻtib, uni aqliy jihatdan barbod qilgan edi. Lekin bu qanday sodir bo'ldi? Men orqaga qarayman va uning eng og'ir g'alabalaridagi 24 soniyalik hisoblarimizga e'tibor beraman. G'iyosovning faoliyati davomida o'rtacha 5.8 zarba/daqiqani qayd etganini bilaman — bu yuqori koʻrsatkich emas, lekin vaqtni kim nazorat qilishi bilan bog'liq. Uning o'rtacha zarbalarini hisoblaganimda esa: og'ir vaznda (69 kg gacha) 4.2 zarba/daqiqani ko'rsatgan — bu esa boshqa jahon chempionlariga nisbatan 15-20% kamroqdir. Lekin bu yomon ko'rsatkichmi? Yo'q, aksincha. Chunki G'iyosovning asosiy ustozidan olgan "miyada ishlaydigan kuchi" vaqtni biron bir soniyadan ancha oldin rejalashtirishda edi. Uning reflekslari 0.3 soniyada javob berardi — bu raqiblar uchun butunlay kutilmagan edi. Bu bilan u raqiblarini 2-3 zarba oralig'ida bezovta qilib qoʻyardi, ularning himoyasini buzardi, soʻngra oʻzining aniq hamlashlarini joylashtirdi. Eng qiziqarli fakt shundaki, uning "kuch bilan bosib oʻtish" uslubi 69 kg gacha vazn toifasida 73% g'alabada asosiy omil bo'lgan — bu yuqori koʻrsatkich hisoblanadi. Lekin bu natijaning yarmida "tez refleksli qarshi kurash" uslubi ham ishtirok etgan. Sababi, G'iyosov raqibiga yaqinlashar ekan, o'zining og'ir zarbalarini uzoqdan oldindan ko'rsatardi — bu esa raqibni qoʻrqitardi. keyin esa oʻzining tezkorligini toʻliq namoyon qilardi. Shunday qilib, uning uslubi ikki tomonlama edi: birinchi qismda aql bilan raqibni siqib chiqarardi, soʻngra oʻzining "kuch" bilan toʻxtovsiz kombinatsiyalarini joylashtirardi. Bu uning AIBA reytinglaridagi 85% koʻrsatkichi uchun asosiy sabab boʻldi — bu koʻrsatkichdagi koʻplab gʻalabalarida faoliyatining maʼlum bir qismi asosiy omil boʻlgan. O'zimcha mulohazam: uning asosiy ustozidan olishgan ikki uslub uning shaxsiy xususiyati bilan uygʻunlashgan edi — G'iyosovning qoʻli ogʻir boʻlgan, lekin miyasi juda yengil va tez ishlardi. Bu kombinatsiya uning jahon chempionligining asosi boʻldi.

a xuddi shu 2017-yilni eslayman, o'sha yillarni, o'zbek boksi o'zimizning markazida edik deya. men o'zim ham kichik muddatlar davomida ring atrofida bo'lganman, Shahram bilan bir necha bor gaplashgandim - og'zidan "qo'rqmasdan ur, lekin miya bilan ur" deganini eslayman. u bilan bo'lgan suhbatlarimda ham, uning chiqishlarida ham asosiy narsa uning vaqtni his qilish qobiliyati edi. ya'ni, 24 soniya ichida qanchadan qanchadan zarba? lekin bu rasmiy raqamlarga bog'liq emas edi - u har bir soniyani his qilgan, shuning uchun ham raqiblar unga ergasholmagan. eslaysizmi, o'sha chempionat finalidagi Ruzmetov qanchadir soniya davomida oyoqqa turish uchun kurashgan? hammasi shu vaqtni his qilish bilan bog'liq edi. Alimjonov ustoz shu narsani bergan - miyada ishlaydigan kuchi. chunki o'sha davrlarning aksariyat bokschilari uchun asosiy qurol "kuch" edi, lekin Shahram uchun asosiy qurol aql edi. o'sha "o'yin vaqtini nazorat qilish" degan gap uning uslubining yadrosi edi. uning qoʻli ogʻir boʻlgan, lekin bu og'irlik esa tezkorlik bilan uygʻunlashgan - bu kombinatsiya uning gʻalabalarining asosiy siri edi. men o'zim ham o'sha vaqtlarimda ringda bo'lganman, lekin boshqa vazn toifasida. o'zimning faoliyatim davomida ko'rganman - Shahramdek boks boʻyicha o'yinchi kam uchraydi. uning uslubi orqali ko'rsatgan narsa shundaki, boks - bu faqat qoʻlining ogʻirligi yoki tana tuzilishi bilan bogʻliq emas, balki birinchi navbatda miya bilan kurash degan edi. va shuning uchun ham uning gʻalabalarida raqamlar 85% koʻrsatkichi bilan emas, balki uning qaysidir "aql bilan kurash" uslubi bilan bogʻliq edi. demak, uning asosiy ustozidan olgan ikki uslub uning shaxsiy xususiyati bilan uygʻunlashib, jahon chempionligiga olib keldi. lekin uning asosiy ustuni bu vaqtni nazorat qilish edi.

Xiva ringida o’zim turgan kunni eslayman — Shahram ringga chiqibdi, darvozabonlar kabi yon tomonga unga yonboshlab turgan edik, barcha sadoqat bilan... lekin unga qaraganda unchalik ham baland bo’lmaganim uchun uning qo’llariga ham, tezkorligiga ham qaramay qolgan edim. U ringda bo’lishi bilan tanaffuslardek o’z vaqtini his qilish edi — 24 soniyada qanchasi zarba? Yo’q, avvalroq. U oʻsha vaqtni his qiladi, shuning uchun raqiblar unga ergasholmaydi! 😱 Navbahor_bolasi aytadi — "tez refleksli qarshi kurash" asosiy omil ekan, lekin men boshqa narsani ko’raman: G’iyosovning o’zi "kuch bilan bosib o’tish" uslubini asosiy hisoblaganini aytardi, va uning hikoyalarida "qo’rqmasdan ur, lekin miya bilan ur" satrlari bor edi! 2016-yilda O’zbekiston chempionatidagi finalda o’zining oddiy raqibini 3:0 hisobida bo’g’ib yuborganida — u o’zining og’ir zarbalarini ishlatgan, va bu nafaqat reflekslar, balki uning kaftining bosimi bilan bog’liq edi. Raqiblar uning qoʻllaridan qoʻrqishardi, chunki ularga zarba yetib borishidan oldin ular oʻzlarini bequvchan his qilishardi! Shtanga_Gatening 5.8 zarba/daqiqasi bilan kelishmayman — bu boshqa bokschilar uchun katta raqammi, lekin G’iyosov uchun u 1 daqiqada uning aqlli taktikasi hisobiga qilgan harakatlarining ko’rinishi edi! Uni raqiblarni yoʻq qilishda asosiy vosita sifatida "kuch bilan bosib oʻtish" uslubi ishladi — aynan shu uslub unga jahon chempionligini keltirdi. Oʻsha Alimjonov ustozning "kuch"ni oʻrganishidagi usuli Gʻiyosovning qoʻlidagi bu qobiliyatni shakllantirdi — u ringda har bir ogʻirlikni his qilib, oʻzining asosiy qurolini yoʻqotmaydi! Yana bir misol: 2018-yilda boʻlib oʻtgan jahon chempionati yarim finalidagi gʻalabasi — u oʻzining ogʻir zarbasini soʻnggi raundda qoʻllaganida, bu raqiblarning butun himoyasini buzgan edi. Shu zahotiyoq vaqtni nazorat qilish xuddi o’ynamaganga oʻxshardi, lekin asosiy g‘alaba uning "kuch bilan bosib oʻtish" uslubi boʻldi!

O'zbek boksi tarixidagi eng qizg'in bahslardan biriga qaytdik — shu oʻrinda faoliyat yuritayotgan kuzatuvchini ham, Shahram G'iyosovga o'zi tomonidan o'qitilgan muhim nuqtani ham his qilish mumkin. Bizning gurunimizda yashaydigan ota-onalarimizning eshitgan hikoyalaridan biri: Ne'matilla Alimjonov ustozning o'quvchilari bilan oʻtkazgan mashg'ulotlarida birinchi narsalardan biri vaqtni his qilish edi. "Siz 10 soniya oldin nima qilishni rejalashtirmoqchisiz?" — bu savolni juda ko'p bor eshitganman. Chunki G'iyosovning ringdagi asosiy afzalligi shu edi: u har bir soniyani oldindan his qilgan. 2016-yilgi Osiyo chempionati finalida uning raqibi 3 daqiqa davomida hech qanday javob zarbasini ishlata olmaganidan keyin darhol "tanaffus" deb hayqirganini eslayman — shu zahoti raqibning ruhi singan edi. Ammo uning qoʻlidagi "kuch bilan bosib oʻtish" uslubini inkor etish ham qiyin. Sababi, oʻsha paytdagi o'zbek boksini insonlarning qoʻlidagi ogʻirliklarni hisoblaganimizda, hech kim uning darajasiga yetolmagan edi. 2018-yilgi jahon chempionati yarim finalidagi gʻalabasini tomosha qilganlar eslaydi: soʻnggi raundda u oʻzining asosiy qurolini — ogʻir zarbani ishlatganida, butun zalda eshiklarni silkitadigan darajadagi tovush kelgan edi. Bu zarba shunchaki ogʻir emas, balki oldindan rejalashtirilgan vaqtda kelgan — bu esa raqibning butun himoyasini birdaniga buzgan. Shu vaqtda ichimda bitta savol tugʻiladi: uning muvaffaqiyatida asosiy omil nimada edi — vaqtni his qilishmi yoki ogʻir qoʻlga ega boʻlishmi? Va shuni aytaman: ikki omilning uygʻunlashuvi uning gʻalabalarining asosiy siridir. Chunki oʻsha vaqtda boshqa barcha bokschilar faqat qoʻllarining ogʻirligiga tayanar edilar, G'iyosov esa birinchi navbatda aql bilan kurashar edi. Uning Alimjonovdan olgan saboqlari shunday bo'lgan: "Qo'rqmasdan ur, lekin miya bilan ur". Bu gap uning faoliyatining yadrosi edi. Bugun koʻpchilik uning uslubini faqat tezkor refleksli qarshi kurash deb biladi, lekin men uning yonida turganlarimni hisobga olishim kerak: uning qoʻli ogʻir boʻlganligi uchun raqiblar uning qoʻllaridan qoʻrqishardi. Va bu qoʻrquv uning vaqtni nazorat qilish qobiliyatiga qoʻshilib, raqiblar uchun mutlaqo yangi taktikani yaratdi. Shu bilan birga, oʻsha paytdagi boks boʻyicha rasmiy manbalarda uning koʻrsatkichlari haqida gap ketganda, ular uning "tezlik" qobiliyatini koʻproq taʼkidlagan — 0.3 soniya ichidagi reflekslar. Ammo men shaxsan koʻrganman: uning gʻalabalarining aksariyatida asosiy omil uning qoʻlidagi ogʻirlik boʻlib, vaqtni nazorat qilish esa bu ogʻirlikni eng samarali ishlatish imkonini bergan. Va nihoyat, uning asosiy ustozining ikkinchi uslubini unutmaslik kerak: "miyada ishlaydigan kucha". Bu uslub uning faoliyatining butunligini belgilab berdi — chunki u faqat ogʻir qoʻl bilan emas, balki birinchi navbatda aql bilan gʻalaba qozongan edi.

Oftobdan kelay deb turgan edim, Shahramni ikki marta jahon chempioni bo'lgan vaqtlarni eslaganimda nafasim to'xtaydi! 🔥💪 O'sha og'ir qoʻl bilan vaqtni hamda aqlni uyg'unlashtirgan yigit — bu u! Aziz_Ultras aytganidek, u bilan suhbatlarimda "qo'rqmasdan ur, lekin miya bilan ur" degan gapni eshitganman haqiqatan ham! O'sha 2016-yilgi chempionat finalida o'zi bilan uzoq suhbat qilganimni eslayman — uni butunlay boshqa odamga o'xshatib qo'ygan. Faqat uning ko'zlarida o'sha "men vaqtni o'zim bilaman" deb yozilgan edi! Va bu yerda asosiy nuqta — vaqtni his qilish edi! Surxon_Ultras839 qayerda bo'lganini bilmayman, lekin ularning so'zlariga to'liq qo'shilaman: Shahram ringga chiqgan zahoti vaqtning o'zidayoq rejalashtirardi! O'rtadagi tanaffusda so'zlayotganida ham, unga qaraganda nima qilishni oldindan rejalashtirardi — buni boshqa hech kimda ko'rmaganman! YagonaFaxr yaxshi aytgan — uning Alimjonovdan olgan saboqlari unga o'zgartirib bo'lmaydigan imtiyoz bergan: u birinchi zarbani berishdan oldin raqibdan to'rt besh harakat oldin foydalangan! Barcha raqiblar uning qoʻlidagi ogʻirlikdan qoʻrqishardi, lekin aslida u oʻz vaqtini to'plab, soʻnggi zarbasi bilan ularni barbod qilgan! 😱 Bu erda kimdir kelib "uning faoliyatidagi asosiy omil bu tezkor reflekslar" deganida, men bunga qarshi chiqaman — uning qoʻli ogʻir edi, vaqtni nazorat qilgani uchun bu ogʻirlik samarali boʻldi! Raqiblar uning qoʻllaridan qoʻrqib qolishardi, chunki ularga zarba yetib borishidan oldin ular oʻzlarini bequvchan his qilishardi! Shunday qilib, uning gʻalabalaridagi asosiy omil — vaqtni his qilish edi, lekin bu vaqt esa uning og'ir qo'llaridan foydalanishga imkon berdi!

Mana, qani endi — Shahram G'iyosovning uslubini to'g'ri tushunib olish uchun avvalroq uning asosiy ustozining ikki xil yo'nalishiga qarab ketish kerak. Navbahor_bolasi aytganidek, u "tez refleksli qarshi kurash"ni asosiy omil deb hisoblaydi, lekin men shu yo'nalishda o'zingizning so'zlaringizdan kelib chiqaman: uning qoʻli og'ir boʻlganligi uchun bu refleklar ham boshqa darajada edi! Xulosa qilib aytganda, uning asosiy ustozining ikki uslubi — "kuch bilan bosib oʻtish" va "miyada ishlaydigan kucha" — bu ikki tomonlama taktika uning gʻalabalaridagi asosiy omil boʻldi. Avvaliga uning qoʻli og'ir boʻlganligi haqida gapirsam: 2016-yilgi O'zbekiston chempionati finalida oʻzining oddiy raqibini 3:0 hisobida bo'g'ib yuborgan vaqtda, u oʻzining ogʻir zarbalarini ishlatgan. Raqiblar uning qoʻllaridan qoʻrqishardi, chunki ular allaqachon uning qoʻli ogʻir ekanligini bilishardi! Bu qoʻrquv esa vaqtni nazorat qilish qobiliyatini yanada kuchaytirardi — u raqiblarini bezovta qilib, soʻnggi zarbasini tepada ishlatardi! So'ngra uning asosiy ustozining ikkinchi uslubi — "miyada ishlaydigan kucha" — vaqtni oldindan rejalashtirishga imkon berdi. Uning reflekslari 0.3 soniyada javob berardi, bu esa raqiblar uchun butunlay kutilmagan edi! Shunday qilib, uning qoʻli og'ir boʻlganligi va vaqtni nazorat qilish qobiliyati uning gʻalabalaridagi asosiy omil boʻldi — bu ikki tomonlama taktika unga jahon chempionligini keltirdi!

Sen nimalar aytmoqchisan, aka?? 😱 Bu nega oʻz-oʻzidan ikki tomonlama boʻlishi mumkinmi, deganni? Gʻiyosovning uslubi toʻliq vaqtni nazorat qilish edi — uning qoʻlidagi ogʻirlik va aqlning uygʻunlashuvi boshqa hech kimda yoʻq! 💪🔥 U oʻzining ogʻir qoʻllaridan qoʻrqishni tugʻdirardi, keyin esa vaqtni puxta rejalashtirib, soʻnggi zarbasi bilan raqiblarini barbod qilardi! "Tez refleksli qarshi kurash"dan boshqa narsa emas – bu uning vaqtini his qilish qobiliyatining natijasi! 2017-yilgi finaldagi Ruzmetovni 3 raund davomida aqliy jihatdan ezib oʻtgani – bu unga miyasini ishlatishni oʻrgatganidan boshqa narsa emas! 🧠 Yana nimani eslayman: uning qoʻli ogʻir boʻlganligi uchun raqiblar undan qoʻrqishardi, lekin asosiy gʻalabasi uning vaqtni his qilish qobiliyati edi! Uni faqat aql bilan gʻalaba qozonuvchi deb bilaman – qoʻl ogʻirligi esa oʻz vaqtida foydalanish uchun edi!

Ochig'ini aytaman, Penalti_228 aka nima deganini yaxshi tushunmadim. Uning bayonotiga qaraganda, u Shahramning uslubini ikki tomonlama deb hisoblaydi — qoʻli ogʻirligi bilan vaqtni nazorat qilishni. Lekin bu yerda bitta yirik xato bor: vaqtni nazorat qilish uning asosiy quroli edi, qoʻl ogʻirligi esa shunchaki qo‘shimcha imkoniyat boʻlgan. Penalti_228ga misol bersam: 2017-yilgi jahon chempionati finalida uning qoʻli ogʻir edi, lekin asosiy gʻalaba uning aqllilikda edi. Ruzmetov butun final davomida uning vaqtini kuzata olmadi — bu esa vaqtni nazorat qilish qobiliyatini koʻrsatadi, qoʻl ogʻirligi esa ikkinchi darajali edi. Shuning uchun uning muvaffaqiyati butunlay vaqtni his qilishga bogʻliq edi! Penalti_228, agar u "kuch bilan bosib oʻtish" va "miyada ishlaydigan kucha" ikki tomonlama taktika deyapti, men unga shunday savol beraman: agar uning qoʻli ogʻir boʻlmasa, vaqtni nazorat qilishni oʻsha darajada samarali ishlatishi mumkin edi? Va men javob beraman: oʻzini oʻzi — vaqtni nazorat qilish uning asosi, qoʻl ogʻirligi esa uning qurolini yanada samarali qilgan. Demak, asosiy omil vaqtni his qilish edi!

Oftobdan qolingmizdek — Shahram G’iyosovning uslubi haqida shu qadar ko’p gap ketganini eshitib, yuragimdan nimadir sillajib ketdi! 😂 Bularning barchasi oʻz vaqtida boʻlib oʻtgan gʻalabalarni eshitib, muxlislar sifatida darrov baxtdan yuragim urishini tushuntiradi! Eslatamanmi, 2017-yilgi jahon chempionati finalidagi gʻalabasini oʻrtoqlari bilan tomosha qilgan edik — butun jamoa uylarini yigʻib olishgan, chunki u Ruzmetovni aqliy yoʻldan oʻtqazgan edi! Raqibning butun taktikasini oʻzi oldindan his qilib, soʻnggi zarbani "vaqt" deb belgilangan lahzada berardi! Ushbu gʻalabaning bir qismini eshitib oʻtirganman: uning qoʻlidagi ogʻirlik unchalik katta rol oʻynamagan, chunki u har bir harakatni oldindan rejalashtirardi — bunda vaqtni nazorat qilish asosiy omil boʻlgan! Shuni ham qoʻshish lozim — uning qoʻli ogʻir boʻlganiga qaramay, u toʻliq vaqtga boʻysungan! Shunday qilib, uning asosiy uslubi "vaqtni his qilish" edi, qoʻl ogʻirligi esa qoʻshimcha imkoniyat edi! Raqiblar uning qoʻllaridan qoʻrqib qolishgan, lekin asosiy gʻalaba uning aqlidan kelgan! Ustozining "qoʻrqmasdan ur, lekin miya bilan ur" degan gapini eshitib oʻtirmasam boʻlmaydi — bu gap uning faoliyatining butun mohiyatini ochib beradi! Uni qoʻllari ogʻir boʻlgani uchun qoʻrqitganlar, lekin aslida ularni aqldan ozdirgan vaqt ustunligidir!

Oftobdan ketaylik, yig'lar! Shahramning uslubi haqida to'g'ri nima deb o'ylayman endi? 19 daqiqa oʻtib xotiramdan oʻyingni qayta koʻrib oʻtiraman — uning qoʻl ogʻirligi orqali vaqtni nazorat qilish qobiliyati boshqa hech kimda yoʻq edi! 😱 Uning qoʻli ogʻir boʻlganligi uchun raqiblar avvaldan qoʻrqib qolardi, lekin aslida u oʻz vaqtini oldindan rejalashtirardi va soʻnggi zarbani nafaqat kutilmagan, balki mutlaqo logik boʻlishi mumkin boʻlgan daqiqada berardi. 2017-yilgi jahon chempionati finalidagi Ruzmetov misolida — butun final davomida uning harakatlarini kuzatib boʻlmadi, chunki vaqt uning qoʻliga oʻtgan edi. Uch sekund boʻsh qolganini sezgandagina raqiblar uning qoʻllaridan qoʻrqardi, lekin aslida ular allaqachon bezovtalanib qolishardi — bu Gʻiyosovning oʻziga xos taktikasi edi. Qani, qoʻl ogʻirligi va vaqtni his qilishning uygʻunlashuvi shu ekan! Omaddek, ustozining "qoʻrqmasdan ur, lekin miya bilan ur" degan gapini hozirgina eshitdim — bu aynan shu maʼnoni anglatadi. uning qoʻli ogʻir boʻlganligi uchun ham, vaqtni nazorat qilgani uchun ham gʻalaba qozongan!