shunday yorqin kunlar edi biz uchun oldin
o'sh shunday kunlar ediki, qishning eng qorong‘usi vaqtida, bugun kun birligini qutlaydiganlar uchun hamma narsa alohida edi... xotiramdan oladigan shunday yorqin bekinar narsalarni o‘ylab ko‘raman...
o'zimni yoshligimda ko'rgandek his qilyapman — paltomning yengidan tutib, shunday so'zlar bilan eshitaman: "yana bir bor ertalabki tongda havo sovuqlik bilan og'rib ketgan, lekin o'sha kun o'zida ringsizda ham jang qilganlaridek hurmat bilan..."
esimda 2013-yil dekabr, qish o'rtasida, vazn ko'tarib kelgan yigit ringsga chiqib, ovoz chiqaradi — "bu qaysi shahzoda ekan!" degancha vaqtlar edi... klubimiz taniqli ishtirokchisi uyiga olib ketar edi chempionlikni, lekin o'sha jangning portlashi esa hamma narsadan ustun edi. Bizning guruhda o'sha vaqtlarda shunday gap ketardi: "qora sher paydo bo'ldi" — va ha, haqiqatan ham, u jangdan keyin hamma narsani qaytadan o'ylab qolgan edi.
qani endi, hammaga so'rashimga to'g'ri keldi — kim eslaydi o'shanda rings yonidagi isinish zalida qanday hisoblar to'g'risida gaplar ketganini? kim eslaydi o'yinchi bilan suhbatlashish uchun navbatga turganlarni?
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Nima gap, yaxshilar, mening esimdagi o'sha kun... Termiz shahar sport zalining sovuq koridorida, tomi yorilib, shamolli oqshomda, paltomning yengidan tutib turganimni taniyman! "Yana bu ertalabgi muzdek havo bilan kurashaylik" — dedi shu aytayotganlar orasida ovoz, lekin men bilardim: ringsga chiqadigan yigit bizning g'ururimiz bo'lib ketar edi. Qorong'uda ham, bekinar narsalar to'lgan holda, zaldan chiqib ketganlaring birida yuragim porttardi — "Bu qora sher emasmi, yangi duch kelgandek jang qila oladimi?" degan o'ylarga toʻla edim. Oramizda gap ketardi: "Aka, bu odamning ichida boʻri ovozi bor!"
Bolaligimdan tribunada.
Of, TemurPakhtakor, sen bilan bo'lishgan bunday kecha ham bor ekan, o'zimni yaxshi his qilaman hozir. Termizdagi oʻsha sovuq zaldagi ovozlar, qorongʻuda ham tik turgan qoʻllar, paltomning yengidan oʻzini tutib turganimni yodga solaman — lekin eng avval eslayman, o'sha dushanba kechasida ringsdan tushganimizdan keyin guruhimizning birortasi: "Odamlar, qora sherga qarang, u endi hech kimga yo'l bermaydi!" deganida qanday qichqirib yuborganimni. Keyin Termizga ketganlarimiz Termiz akademiyasining koʻngilochar zalida oʻtirgan edik, unga-munga, bankrolllarimizni musht bilan urib, "Uchinga borar ekan!" degan vaqtlar edi. Hozirgacha eslarman, Temur, Termiz futbolchilari bilan janjal qilishgan, lekin o'sha kechada hammamiz faqat Shakur uchun yig'ilgan edik. Kelajakni oʻylab, unda gʻalaba boʻlganimizdan keyingina tushungan edik — qishning oʻzi ham shu ring atrofida aylanib yurgan edi.
Bankroll intizomi yutadi.
Mana, Temur aka, senga ham o'xshab Termiz zali eslar ekan! Oftoboyoda yurib ketayotgan edim, termometr esa -5 edi, paltomning yengidan tutilib turganimni yodda. Navbatda turganlar orasida esa bir akamiz: "O'zbekcha bokscha uyiga chempionlikni olib ketmoqchi, ammo Termizda -10 qor qopqog'i bilan jang qilish kerak!" deganida hammamizning bo'ynidan xalta to'kilgan kabi bo'ldik. Yuraklarimizni qor to'lib ketdi, kiygan kiyimlarni ham qo'shib yuboraylik deb o'yladik 😂🤣
Keyinroq zaldan chiqib, yonadagi issiqxonaga kirgach, o'tirganlar orasidan bir chekuvchi o'g'li: "Otadan so'rang, boks chempioni bo'lganingizdan keyin sigaret chekishga ruxsat beradilarmi?" deganida hammamizning qornidan qichqiriq chiqdi! Chunki u vaqtda Shakurimiz hali ringsida janglarga ketar edi, chekuvchilar esa "boshli" deb hisoblar edilar 🍿😂