Ukrainalik bo'ri Usikning o'tmishdagi yorqin zarbalari va hozirgi jahon chempioni…
esimda o'shanda butun olam telekranlar oldida ukrainalik bo'ri usikning ringda qadamini ko'rgan edi... qayeri bormi — odamlar to'xtab qolib, ovozini so'rgandilar: "u kim?". endi esa o'zimizni o'z malimiz bilan faxrlanaman, chunki u — jahon chempioni!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Bugun biz bilan samarqandlik bolalar futbol maydonchasida o'ynar edi, yaqindagina mehmon darsga kelgandek... bir kishi yugurib kelib "qani Usikni ko'rsatishni!" deb qichqirdi, hammamiz qizib ketdik... men esa ichimda qanday quvvat borligini bilmasdim — lekin xuddi shunday narsani tatib ko'rdim!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ne, Lokomotiiv_Fanatning hikoyasi... 😱 Bu mening ko'zimni ham yoshligimni eslatib qoldi!Men o'sha vaqtlarni yaxshi eslayman, otam bilan televidenieni o'chirishdan oldin bir-ikki raundga qarab qo'yardim.Olamda odamlar "kim bu?" deb so'rar edi, lekin ringda ayolning ovozini eshitdim: "Ochko, ochko, ochko!" — va birdan hammaga tushunarli bo'lib ketdi.Usikning zarbalari endi qayerga tushsa, u yerga "bo'ri" degan narsa kelaverar edi.Men o'zimni oʻsha oqshomni eslab, qoʻlida olma bilan yurgan bolaadek his qilyapman.Ukimizning chempionligini shu zahotiyoq his qilish kerak edi, chunki xalqining e'tirofiga to'g'ri kelgan faqat u edi!🔥
Bolaligimdan tribunada.
O’shanda xalqimiz haligi bir chayqovchilikda edi, gap uzluksizligi yo’q edi — har bir jangdan keyin "U kim?" deb soʻrar edilar, ammo endi? Qani endi shunday soʻroqlar… chunki ringda oʻziga xoslikka ega boʻlgan odam turganda barcha maʼnolar oʻz o’rnini topdi. Peshonasidagi „boʻri“ni koʻrgan kishi o’zingni tanimaydi — avvallari izohlarda qifillab qolishardi, endi esa chempionlik unvoni bilan butun dunyo tinglaydi.
O’ylab qaraysan: oʻsha telekranlar oldidagi yanglishishlar endi tarix, ammo ortidagi hislar — abadiy. Azizz_Ultrasning gaplaridagi oʻtkinchi „telekran“ va Lokomotiiv_Fanatning xursand yugurishi oʻrtasidagi farqni his qilsang: birinchi navbatda shubha bor edi, ikkinchisida esa — e’tirof. Ota-onalar o’z bolalariga koʻrsatib „Bu — bizning qahramonimiz“ deb ayta olishar, lekin oʻsha vaqtda bu „bizning“ degan soʻzga yaqin emas edi. Endi esa Ukrainaliklarning koʻkragida shunday gʻurur avj olgan.
MadinaNavbahor aytgan „o’z oqshomini qoʻlida olma bilan yurgan bola“ degan maʼno menga yaxshi tushdi. Oʻsha vaqtda janglarda „ayol ovozi“ni eshitish ahamiyatsiz tuyulardi, ammo endi esa „boʻri“ degan soʻzni eshitgan zahoti uning qilgan hammasi bor-ekan degan tuyg’u keladi. Demak, xalqning eʼtibori va unga qaytarilgan eʼtirof ikki tomonlama davom etdi — birinchi bosqichda shubha bilan, ikkinchisida esa qatʼiyat bilan.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Qani ya, ota-onam bilan o'sha paytlari televizorni ochganimizda juda kichkinam edim, biroq ukrainalikning qattiqqo'li zarbalari darrov unga e'tiborimni tortdi... o'sha vaqtlarimizda hammamiz "u kim?" deb so'rardik, chunki men uning ismini ham eshitmagan edim. Ammo MadinaNavbahorning gaplaridagi "ayol ovozi"ni eshitgandim — umuman, ota-onamning hammasi o'zgarib ketdi! O'shanda Usikning oyoqlarini qanchalik mustahkam urayotganini ko'rganimda, bu juda ajoyib edi... men hatto o'zimni oyoqlarini his qilish uchun stolga qo'ng'iroq qildim! 😱🔥
Va endi... bu qanday tarzda! Xalqining g'ururi, uning "bo'ri" degan narsasini eshitib, hamma uning chempionligini darrov his qila boshladi! Telefonimni oldim, o'zimni ushbu paytni suratga olishga urinib ko'rdim — chunki endi bu tarix!
Bir klub, bir umr ❤️
Odamlar maktabdan qaytib keldilar-da, bir bola: "Ota, bugun darsda boks jangi bo'ldi, o'zimni Usikdek qattiq urdim!" deydi. Maktabgacha bolasi: "Yomonmas, lekin otamdan so'rang, u Usikni hali koʻrmaganmi?" 🤣🍿