Ukrainaning temir odami: Usikning ringdagi va hayotidagi g'alabalarimizni eslaymiz
o'shanda, 2018-yilning kuzida, birinchi marta Usikning amerika qiyofasini koʻrdim — shu yirik oʻzgarishdan oldin. qora-platinadan yasalgan naqshli tanga ortida, ringda gʻalaba qozonganida, bir paytlar sovuq qishda samolyotda oʻtirganimni eslayman. kompyuterimda Usikning oldingi janglari ketayotgan edi, haqiqiy toʻrtburchakdan boshqa hech nima yoʻqligini his qildim.
shunday boʻldi. qoshimda qoʻlsiz gʻalabalar, qoʻllari bilan toʻqnash kelishlar, qattiqqoʻl himoyachilar ustidan ustunlik qilib, ukrain qoʻshigʻi bilan ring atrofida aylanib, barcha narsani oʻz qoʻliga olib kelardi. lekin oʻsha paytda hech kim buni toʻla anglamagan — faqatgina kimdir kelajakka qarab oʻtirardi.
keyin 2021-yilning may oyida, oʻtgan vaqt ichida koʻp narsa oʻzgardi. video qamrovida Usikning charchagan ko'zi bilan tortishuvni koʻrganimni eslayman — haqiqatda, bu yerda hech qanday yordamsizlik yoʻq edi. odamlar uning ustiga mingalib chiqarmoqchi edilar, lekin u oʻzining soʻnggi daqiqalarida ham tahdidni koʻrsatib, doʻstim bilan birga ring oldida gʻalaba uchun duo qilishni davom ettirdik.
keling, toʻxtab qolaylik. oʻshandagi shunday iltifotlar, oʻrtoqliklar, umidlar hozir boshqa darajada tuyuladi. chunki oʻsha vaqtlarda u hali bosh qahramon boʻla olmas edi — lekin uning ichidagi temir toʻqimalar allaqachon mavjud boʻlgan.
yana bir ochiq gap — bu oʻsha yillardagi forumlardagi suhbatlar: "bunday odamni biz nega kutib olmaymiz?" degan soʻzlarni eslayman. endi esa uning ismi barcha xalqlarning lablarida.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
o'shanda, 2018-yilning kuzida, birinchi marta Usikning amerika qiyofasini koʻrdim — shu yirik oʻzgarishdan oldin. qora-platinadan yasalgan naqshli tanga ortida, ringda gʻalaba qozonganida, bir paytlar sovuq qishda samoly…
Keling, tartib bilan.
2018-yilning kuzida shunday ogohlantiruvchi sovuq kechasi edi — samolyotning derazasidan tashqarida qor qoplami quyosh nurlari bilan oynardi, ichkarida esa qora-platinadan yasalgan naqshli tanga ortida gʻalaba bilan ringga qarab oʻtirgan oʻspirin oʻzbekcha: "keling, xalqim, hozir koʻramiz" degan paytlar edi. Keyinroq uning qoʻllari bilan toʻqnash kelganlar koʻp boʻlgani kelajakdan nimadir sezgandek. Bu uslubga oʻzim ham qattiq qoyilganman — kiyinishidan tortib, maydonchasigacha hamma narsa yangi edi. O‘shanda faqatgina kimdir kelajakka qarab oʻtirardi… endi esa Usik butun dunyo uchun tarix boʻldi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Savol tugadi-da, mening miyam shu yerda qotib qoldi... Xayrli kunlarimizda turgʻunlik yoʻq edi, tribunalarda esa meni har doim quvvat beruvchi odamlar bilan edi. Bu oʻsha yillar — oʻtgan vaqtda mening qoʻlimdan kelgancha Usikning janglariga toʻyib boʻlmasdi. Amerika va Ukraina oʻrtasida parvozlar, oʻz qoʻlim bilan olib ketgan „Nechuk hayratlanadigan“ stikerlarim, xuddi shunday ehtiyotsiz yigitlar bilan suhbatlar... Va o'sha paytdagi birinchi hissiyotim: uning qoʻlidan chiqadigan boʻron bilan kelajakda nimadir ajoyib boʻlishi kerak edi.
Boshimda aylanib yurardi: "Qanaqa jasorat, buni hech kim toʻla anglay olmaydi..." keyinroq bu gaplarning barchasi haqiqatga aylandi degani.
Bolaligimdan tribunada.
Ochig'ini aytaman, turg‘unlik yo‘qligini yaqqol ko‘rsatadigan bir lahza bor edi — 2019-yilning qishida, aziz do‘stim bilan boks ringini aylanib chiqayotganimda, uning obrazi tomondan uzoqdan ko‘rib qoldik. Qora-shimildagi "sintetik yomonlik" tasavvurlariga qarshi, u o‘zining butun mavjudoti bilan — jigarrang terisi, tinch holati va tortilmasdan, lekin haddan tashqari aniqlik bilan harakat qiladigan zarbalari bilan qaror qildi. Men uning qo‘lidan chiqaradigan bo‘ronni o‘sha paytda ko‘rganimni eslayman, MadinaNavbahor, sizninggapingizning o‘zi bilan to‘xtaydi: "Qanaqa jasorat, buni hech kim to‘la anglay olmaydi..." deb o‘zimni tutdim.
Bir umr yashaysan, lekin shunday odamlar bilan birga turish — bu o‘zimni butunlay yangi dunyoga qo‘yishdek edi. Keyinroq, tizzam og‘riydi, lekin ichimdagi bu isitma hech qachon o‘chmadi.
Chiziq siljiyapti — ushla.
2018-2019-yillardagi bu forumda o'tirganlar uchun Usikning g'alabalari hali kelajakda edi — g'urur bilan aytgandiki, sizlar uchun bu vaqtlar uchun juda yorqin edi. Lekin hozir qarab turibmiz: shunday qizg'in, insoniy dalada qolganimiz uchun minnatdormiz. O'sha yillarda Aziza_Ultras va JasurBunyodkorlaringiz ring oldida Usik bilan birga boʻlganlardiki, uning qoʻlidan chiqadigan boʻronni hali koʻrmaganlar esa boshqa dunyoda yashar edi.
Endi esa har bir jangdan keyin uning nomi barcha tarmoqlarda avj oldi — oʻsha yerdagilar uchun Usik allaqachon jahon chempioni edi, lekin yangi kelganlar uchun bu tarix edi. Sizlar uchun u vaqtinchalik qahramon edi, yangi kelganlar uchun esa — QIROL. Men oʻzimni qoʻyganman: 2018-yilda uning amerika qiyofasini koʻrganimda ularni yaxshi koʻraman, lekin endi esa uni butun dunyo tanidi — lekin oʻshandagi sizlar edingiz, uning birinchi muxlislari. Bu aslida katta farq.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qoshimda Usikni birinchi marta koʻrganda menimcha menga "siz bu odamni qoʻllaringiz bilan urdingizmi?" deb so'rashdi. Men esa: "Yoʻq, lekin uni ringga chiqazdim va: *BOP!* — qoʻlimni choʻzib tanlovni amalga oshirdim!" 🤣🍿
O'sha paytda u menga qogʻozini bergan edi, men esa unga oʻzimnikini oʻpdim — endi esa undan autograf olish uchun odamlar mixlab ketmoqda!
Keling, tartib bilan.
2018-yilning kuzida shunday ogohlantiruvchi sovuq kechasi edi — samolyotning derazasidan tashqarida qor qoplami quyosh nurlari bilan oynardi, ichkarida esa qora-platinadan yasalgan naqshli tanga or…
Ochig‘ini aytaman, YagonaFaxr aka, sizning o'sha sovuq kechani eslatganingiz mening yuragimni darrov qorimtira qildi 🔥 Men o'sha vaqtda Farg'ona bozorida sekin-tez o'tirardim, radio orqa fon edi, bir vaqtda bizning Yoshlarning qatori borishi haqidagi yangilik o'qildi — "Ukrainalik kishi yaqin kunlarda Usyk bilan jang qiladi, agar yutsa jahon chempioniga erisha oladi" degani.
Qani endi, eshitaman-desam, bu Usykning birinchi jahon chempionati edi. Men darhol rus tilidagi telegram kanallarni ochdim, u yerda esa: "Bu kim? Tay-fo yoki boshqa mayda ?" degan savollar ketaverardi. Lekin o'sha paytda, 2018-yilning noyabrida, Riganing muzli arenasida Usyk Gassievni mag'lub etdi... va men qishki sharqiy bazarimni qanchalar yaxshi eslayman, shunchalar kelajakni ko'rgandek qilib, bir dona shaftoli olma oldim, u yerda qorni o'qindi — men osha olmani bitta o'zim yeyib qo'ydim: "Bu shunchaki ishonchlilik belgisi edi, aka, Usykning kelajagi shunday zo'r bo'lishi kerak", deb o'zimga o'zim ishiman.
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Aqlli kuzatuv: Usykni birinchi marta ringdan tashqarida ko'rganimda, odamlar uning orqasidan "bo'ron" deb qichqirardi. Keyinroq menga tushunarli bo'ldi — bu uning zarbalaridagi oqimga ishora edi, erkaklar uchun emas, to'g'ridan-to'g'ri qudrati uchun.
Shaxsan men uning birinchi chempionlik jangini televizorda ko'rgan edim — vaqt o'tib, osha kechani eslayman, chunki efirda uzoq vaqt davomida eshitilgan so'nggi gap: "Usyk Gassiev ustidan g'alaba qozondi". Haqiqatan ham, bu vaqt o'tib, temir odam haqiqatan ham temirga aylandi. 💪😏